خانه » اخبار موسیقی (صفحه ی 30)

اخبار موسیقی

شیث رضایی هم خواننده شد

شیث رضایی هم خواننده شد

شیث رضایی هم خواننده شد

شیث رضایی که هفته پیش با انتشار پیامی در صفحه اجتماعی‌اش خبرساز شده بود، از اولین آهنگ حرفه‌ای خود خبر داد. او در ادامه پست اینستاگرامی‌اش نوشت: «درسته كه من عشق پرسپولیس تو رگ هام جارى هست ولى تو زمینه هنر دوست دارم كنار تمام مردم باشم.

متن آهنگ جدید شیث رضایی باید بدونی

باید بدونی وقتی که رفتی از دنیایه من
دیدنت شد دیگه رویایه من نفهمیدی
نمیدونستم یه روزی میشی واسم خوده غم
دوست داشتمت اینو با کی بگم نمیدیدی
وای چه حاله داغونیه هوا چه بارونیه
هیچکسی فکره دلم نیست
انگار همه چیزم رفته باز کاش منو یادت بیاد
غمه این تنهایی کم نیست

ادامه مطلب

تک آهنگ «کمکم کن» با صدای فرزاد فرزین و فریدون آسرایی منتشر می‌شود

تک آهنگ «کمکم کن» با صدای فرزاد فرزین و فریدون آسرایی منتشر می‌شود

تک آهنگ «کمکم کن» با صدای فرزاد فرزین و فریدون آسرایی

تهیه کننده سریال «عاشقانه» از انتشار تک‌آهنگ «کمکم کن» که اثری دو صدایی از فرزاد فرزین و فریدون آسرایی است، خبر داد.

به گزارش «موسیقی ما»، مهدی گلستانه که در روزهای گذشته حواشی زیادی را از جمله شایعه توقف تولید این سریال را از سر گذرانده، اعلام کرده که این قطعه در قسمت پنجم سریال «عاشقانه» منتشر خواهد شد. موسیقی این قطعه را بابک زرین ساخته است.

ادامه مطلب

به نام پدر

به نام پدر

به نام پدر

«آقازاده‌های موسیقی» واژه‌ای است که گاه‌وبی‌گاه -به‌خصوص زمانی که قرار است نقدی به یکی از فعالیت‌های فرزندان اساتید و چهره‌های سرشناس موسیقی انجام شود- به کار برده می‌شود. اما «آقازاده» کیست؟

فرهنگ فارسی «معین» و «دهخدا»، آقازاده را به عنوان «فرزند مردی بزرگ» دانسته و «آقازادگی» را به معنای مقام و مرتبت آقازاده. این کلمه البته در فرهنگ عامیانه نیز به کار می‌رود و مردمان در تعارفات مرسوم‌شان، از تعبیر «آقازاده» برای یاد کردن از فرزند ذکور استفاده می‌کنند. اما «آقازاده‌های موسیقی» چه کسانی هستند و دستاوردشان برای موسیقی ایران چه بوده است؟‌ آیا فرزندان اساتید موسیقی ایران، همان راه پدران خود را رفته و در همان سبک و سیاق، فعالیت‌های موسیقی‌شان را انجام داده‌اند یا راهی متفاوت برای خود برگزیده‌اند؟

  • میراثی به نام موسیقی

«شغل موروثی» در ایران سابقه‌ای چندهزار ساله دارد. در زمان «ساسانیان»، نظام طبقاتی به‌گونه‌‌ای بود که مردمان به چهار طبقه اجتماعی (آسروان، جنگیان یا ارتیشتاران،‌ صنعتگران و در نهایت، دبیران و روستاییان) تقسیم می‌شدند و شغل‌های هر طبقه، به صورت موروثی و نسل‌به‌نسل منتقل می‌شد. پس از سقوط ساسانیان، این طبقه‌بندی از میان رفت؛ اما طبق همان سنت، تا قرن‌های متوالی -و حتی گاهی همچنان- فرزندان، شغل پدر را به ارث می‌برند. با توجه به آنکه فرهنگ «شفاهی» همواره بر ایران‌زمین حاکم بوده، انتقال موروثی، این امکان را به وجود می‌آورده که مهارت‌ها با دقت و طی سالیان دراز، به‌‌تدریج به فرزندان یا شاگردان منتقل شود.

این اتفاق در موسیقی ایران نیز به‌وفور دیده می‌شود و تا اواخر دوره قاجار، موسیقی همواره در بستر خانوادگی جریان داشته است. «عبدالقادر مراغه‌ای» در قرن نهم هجری به همراه فرزند و نوادگان‌اش کار موسیقی انجام می‌دادند و این شاید یکی از قدیمی‌ترین مثال‌هایی است که می‌توان از آن یاد کرد.

ادامه مطلب

«شب شنبه‌ها» از هفته اول اردیبهشت، فعالیت خود را آغاز می‌کند

«شب شنبه‌ها» از هفته اول اردیبهشت، فعالیت خود را آغاز می‌کند

«شب شنبه‌ها» از هفته اول اردیبهشت، فعالیت خود را آغاز می‌کند

در چند سال اخیر موسیقی‌هایی که خارج از جریان اصلی تولید می‌شدند، جان تازه‌ای گرفتند و توانستند مخاطبان زیادی را متوجه خود کنند. «شب‌شنبه‌ها» هم یکی از برنامه‌هایی بود که در پی استقبال از این موسیقی‌ها شکل گرفت تا بتواند بستری را برای فعالیت بیشتر این گونه موزیسین‌ها مهیا کند.

این برنامه تاکنون سه دوره را پشت سر گذاشته و حالا رضا دادویی (مدیر پروژه) خبر از آغاز فعالیت آن از هفته اول اردیبهشت می‌دهد. او درباره دور جدید این برنامه به «موسیقی ما» می‌گوید: «ما این روزها در حال برنامه‌ریزی هستیم و به دلیل تعطیلی‌هایی که نیمه اول سال با آن روبه‌رو خواهیم شد، کمی این برنامه‌ریزی‌ها سخت شده است. علاوه بر آن، آنقدر استقبال از این اجراها زیاد شده که کار ما را برای انتخاب گروه‌ها، مشکل کرده است. ما در دوره اول، طبق روال به گروه‌ها برای حضور در برنامه پیشنهاد می‌دادیم اما الان با توجه به اعتباری که برنامه کسب کرده و استقبالی که از آن شده، گروه‌های زیادی برای اجرا درخواست داده‌اند که با توجه به اولویت‌ها و همچنین در نظر گرفتن تنوع اجرایی در حال انتخاب آنها هستیم.»

دادویی درباره هنرمندانی که برای دور چهارم برنامه با آنها مذاکراتی صورت گرفته می‌گوید: «این روزها در حال مذاکره با گروه‌ها و هنرمندانی چون آریا عظیمی‌نژاد، مهیار علیزاده، فردین خلعتبری، بهرام دهقانیار، ژوبین عسگریه، گروه محمد صداقت و… هستیم که البته هنوز هیچ‌کدام از آنها نهایی نشده‌است

«شب‌شنبه‌ها» فعالیت خود را با محوریت جست‌وجو و گفت‌وگو میان رشته‌های مختلف هنری از طریق اجرای کنسرت، تئاتر، ویدئوآرت، چیدمان و… آغاز کرد که آزمون و خطا، شکستن قالب‌های مرسوم و نوآوری، بداهه‌پردازی و هنر تجربی از دیگر رویکردهای این پروژۀ فرهنگی و هنری بود. اما در برخی از اجراهای خود از این هدف کمی فاصله گرفت و به سمت اجرای کنسرت‌های افراد شناخته شده‌ای رفت که می‌توان گفت تفاوت زیادی با اجراهای مستقل آنها نداشت.

رضا دادویی درباره این اتفاق می‌گوید: «انتقاد شما را می‌پذیرم و در توضیح آن باید بگویم که ما هم از ابتدا ایده‌آل‌هایی داشتیم که برخی اتفاقات باعث شد نتوانیم به صدرصدر آنها برسیم. موضوع اینجا است که در دوره اول و دوم فرصت زیادی برای به سرانجام رساندن این پروژه داشتیم. در ابتدا هم طبیعتاً گروه‌های بیشتری را می‌توان انتخاب کرد اما وقتی وارد ماجرا می‌شوی، می‌بینی که آنقدرها هم گروه موسیقی نداریم که قدرت انجام کار تجربی را داشته باشند یا اصلاً دلشان بخواهد با ما همکاری کنند. برخی از گروه‌ها هم به فرم‌های تکراری رسیده‌اند که حاضر نیستند آن قالب را بشکنند که شاید حق هم داشته باشند چون به هر حال از آن نتیجه گرفته‌اند.»

ادامه مطلب

«رستاک حلاج» میهمان کارگاه ترانه «افشین مقدم» شد

«رستاک حلاج» میهمان کارگاه ترانه «افشین مقدم» شد

«رستاک حلاج» میهمان کارگاه ترانه «افشین مقدم» شد

اولین جلسه کارگاه ترانه «افشین مقدم» در سال ۹۶ برگزار شد.

این ترانه‌سرای سرشناس به همراه هنرجویانش در مکتب تهران این جلسه را برگزار کردند و پذیرای یک مهمان هم بودند. «رستاک حلاج» در جلسه کارگاه ترانه افشین مقدم حاضر شد و تجربیات خود در زمینه ترانه‌سرایی را با هنرجویان در میان گذاشت.

ادامه مطلب

پیمان خازنی: از استديو خارج شدم تا به نقطه ایده‌آل رسیدم

پیمان خازنی: از استديو خارج شدم تا به نقطه ایده‌آل رسیدم

پیمان خازنی: از استديو خارج شدم تا به نقطه ایده‌آل رسیدم

مراسم رونمایی از آلبوم همهمه کاشی‌ها با حضور اهالی هنر و ادب در کافه ایدما برگزار شد. به گزارش موسیقی ما، شب گذشته سرانجام تازه‌ترین اثر پیمان خازنی با اجراي سيد عباس سجادي رونمایی شد و اهالی هنر و ادب از تجربیات شنیداری همهمه‌ی کاشی‌ها گفتند و شنيدند.

در ابتدای این مراسم نادر مشایخی (آهنگساز) درباره اثر تازه پیمان خازنی گفت: درباره این آلبوم حرف‌های مختلف می‌شود زد چون جنبه‌های مختلف دارد. ولی مهمترین جنبه آن کاریست که با عادات شنیدارى می‌کند.  به اعتقاد من موسیقی تنها جنبه عاطفی صداست و این شنونده است که از نظر عاطفى این تفسیر رابرای خودش ایجاد می‌کند.

او ادامه داد: شما در حین شنیدن این آلبوم اشعار را می‌خوانید و با تفسیری که از شعر و موسیقی دارید در واقع با چشمتان می‌شنوید. گاهی مى‌بينيد عکسی برای شما صدا تولید می‌کند. کارهایی که آقای خازنی کردند طیف وسیع دارد و فقط موسیقی سنتی در آن نیست بلكه از موسیقی‌های مختلف بهره‌برداری کرده است.

این آهنگساز در پایان گفت:  همهمه کاشی‌ها یعنی ایران امروز با هشتاد میلیون سلیقه که پیمان خازنی هم برای رسیدن به این سلیقه‌ها تلاش کرده است. نکته‌ای که در موسیقی ایران مهم است میان کنش است و این نکته در موسیقی دیگر نقاط دنیا نیست.

ادامه مطلب

«دال» با قطعات جدید در تالار وحدت روی صحنه می‌رود

«دال» با قطعات جدید در تالار وحدت روی صحنه می‌رود

«دال» با قطعات جدید در تالار وحدت روی صحنه می‌رود

اولین کنسرت «دال» در سال ۹۶ برگزار خواهد شد. اعضای این گروه ۱۳ و ۱۴ اردیبهشت و همزمان با سالگرد انتشار آلبوم «گذر اردیبهشت» در تالار وحدت تهران روی صحنه می‌روند. فروش بلیت‌های این برنامه از ساعت ۱۰ صبح روز پنجشنبه هفدهم فروردین آغاز می‌شود و علاقه‌مندان می‌توانند به سایت ایران کنسرت مراجعه نمایند. طرفداران گروه دال پیش از برگزاری این کنسرت باید منتظر تک‌آهنگ جدید باشند. جدیدترین اثر آنها اردیبهشت‌ماه و پیش از برگزاری کنسرت در فضای مجازی منتشر خواهد شد. البته این گروه سال ۹۵ و آخرین فصل آن را با تک‌آهنگ «فصل آخر» به پایان رساند.

ادامه مطلب

حضور متفاوت «پالت» در سال جدید

حضور متفاوت «پالت» در سال جدید

 شب گذشته گروه موسیقی «پالت»، در حالی برای دومین‌بار در سال جدید روی صحنه برج میلاد تهران رفت که بنا برآنچه پیش از این گفته بود، به وعده خود عمل کرده و با اجرایی متفاوت مخاطبان پرتعدادش را غافلگیر کرد.  این دومین اجرای پالت بعد از انتشار آلبوم صوتی-تصویری «تمام ناتمام» بود؛ آلبومی که عنوانش برگرفته از نام قطعه‌ای است که خیلی زود توانست محبوبیت قابل توجهی در میان اقشار مختلف جامعه به دست آورد و نام این گروه را بیش از پیش سر زبان‌ها بیاندازد؛ همین هم شد که بعد از اتمام قطعه «تمام ناتمام» که اولین ترک اجرا شده در این کنسرت بود، هوادارانشان خواستار اجرای دوباره آن شدند.  اعضای پالت، همانطور که پیش از این اعلام کرده بودند، با اضافه کردن پرکاشن با نوازندگی مهرداد علیزاده و گیتار الکتریک به نوازندگی پیمان حاتمی، تغییراتی در رنگ صوتی قطعات اجرا شده در این کنسرت به وجود آورده بودند که با توجه به استقبال مخاطبان از این اتفاق، نشان دادند هوادارانشان را محافظه‌کار بار نیاورده‌اند و توانسته‌اند هم‌پای بلندپروازی‌هایشان آنها را نیز با خود همراه کنند.  پالت که پیش از این یعنی در زمان آلبوم «آقای بنفش» هم از پرکاشن در کنسرت‌های خود استفاده می‌کرد، با آوردن مهرداد علیزاده (که قبلاً نوازندگی‌اش را در کنسرت‌های پروژه «کماکان» به خوانندگی مهدی ساکی دیده بودیم) علاوه بر گرووی و ریتمیک‌تر کردن قطعات خود، توانستند فضای دلنشینی را برای مخاطبانشان به وجود آورند. تجربه‌ای که به نظر می‌رسد قرار است ادامه‌دار باشد و در کنار فضای الکترونیکی که بخشی از آن را در آلبوم سوم‌شان شنیدیم، آنها را وارد فاز جدیدی از فعالیت‌هایشان کند.  سورپرایز دیگر پالت، اجرای قطعه «سیاه و سفید» بود که برای اولین‌بار نواخته می‌شد؛ در واقع این قطعه متفاوت سال‌ها پیش با خوانندگیِ آهنگساز آلمانی یعنی گیزبرت (که پیش از این هم گروه را در قطعه «اینجا شهر من نیست» همراهی کرده بود) ساخته شده بود که در این اجرا، داریوش آذر (نوازنده کنترباس گروه) با جایگزین کردن ترانه‌ای از خود، امید نعمتی را به جای گیزبرت همراهی کرد؛ قطعه‌ای که به نظر می‌رسید به دلیل نوع خاص ترانه و فضای موسیقایی آن که بیشتر به سمت موسیقی راک میل می‌کرد، می‌تواند با یک تنظیم الکترونیک و بازنگری در بخش آوازی آن، موفقیت بیشتری کسب کند.  یکی دیگر از اتفاقات این کنسرت، اجرای قطعه پرطرفدار «مثلث» با همراهی مهدی ساکی بود که بعد از چهار سال، بار دیگر این قطعه را به همراه امید نعمتی خواند و مخاطبان را غافلگیر کرد. البته او که این روزها قرار است آلبوم «کماکان 2» را منتشر کند، یک قطعه جدید با نام «آی عشق» و همچنین «لبخند» از آلبوم «کماکان 1» را هم با تنظیمی جدید اجرا کرد.  پالت با اجرای منتخبی از قطعات سه آلبوم خود یعنی «آقای بنفش»، «شهر من بخند» و «تمام ناتمام»، مجموعاً پانزده قطعه اجرا کرد و مثل همیشه با قطعه «نرو بمان» کنسرت خود را به پایان رساند که به درخواست مخاطبان ترانه «هزار تا قصه» هم به عنوان بیز کنسرت اجرا شد.  یکی از اتفاقات غیرمنتظره‌ای که اواخر کنسرت افتاد، پیش آمدن مشکل فنی در بخش صدابرداری سالن میلاد بود که باعث شد برای زمان بسیار کوتاهی برنامه به تعویق بیافتد. هرچند این اتفاق غیرمترقبه (که در اجراهای زنده در ایران از آن گریزی نیست!) به سرعت رفع و رجوع شد اما برخلاف اوایل اجرا، صداى متفاوت سالن، نشان از مشكلى در سيستم صدابردارى برج میلاد داشت که باعث شد گروه نتواند ادامه کنسرت را با همان کیفیت خوب اولیه برگزار کند.  گوهر خیراندیش، رویا تیموریان، مهیار علیزاده، سروش صحت و سروش رضایی از جمله مهمانان کنسرت نوروزی گروه پالت بودند که در ادامه می‌توانید گفتاری از مهیار علیزاده، آهنگساز قطعه «ارغوان» علیرضا قربانی را بخوانید.   مهیار علیزاده (آهنگساز) «پالت» را می‌توان به عنوان یکی از گروه‌های حرفه‌ای در ایران و سطح بین‌المللی معرفی کرد  دیشب برای اولین‌بار و البته با هیجان خاصی به دیدن اجرای گروه «پالت» رفتم. تمام بچه‌های پالت از دوستانم هستند و صرف‌نظر از موزیسین بودنشان، تک‌تک آنها را خیلی دوست دارم و خوشحالم که در راهی که قدم گذاشته‌اند، موفق‌اند و روزبه روز هم در حال پیشرفت هستند.  معتقدم که پالت استاندارهای حداقلی برای یک گروه حرفه‌ای را دارا است و جای خوشحالی دارد که می‌توان آنها را به عنوان یکی از گروه‌های حرفه‌ای در ایران و حتی در سطح بین‌المللی معرفی کرد. یکی از نکات جالب این اجرا برای من، حضور پیمان حاتمی بود که در این سال‌ها به عنوان صدابردار و میکس و مسترکننده آثارم با او همکاری داشته‌ام. دیشب حضور پیمان به عنوان نوازنده گیتار الکتریک روی استیج، انگیزه من را برای دیدن این کنسرت دو چندان کرده بود، علاوه بر آن قطعات جدید گروه را هم نشنیده بودم که باید بگویم از شنیدنشان بسیار لذت بردم.  یکی از تفاوت‌های این اجرا نسبت به قطعاتی که از آنها شنیده بودم، رنگ‌آمیزی خاصی بود که به آثارشان داده بودند تا فضای کارهایشان به سمت یکنواختی نرود. فکر می‌کنم حضور گیتار الکتریک و پرکاشن این اتفاق را بیشتر برای آنها مهیا کرده بود، یا حتی هم‌خوانی بسیار با احساس مهدی ساکی با گروه (که البته دیشب با او آشنا شدم) هم به این اتفاق کمک کرده بود. اگر از رنگ‌آمیزی صوتی بگذریم، فکر می‌کنم گروه پالت می‌تواند با طراحی صحنه متفاوت و جلوه‌های ویژه خاص، از موسیقی‌‌اش که به شدت پتانسیل آن را دارد، بهره بیشتری ببرد و باعث شوند لذت تماشاچی‌ها دو چندان شود.  درباره حضور موسیقی الکترونیک در آثار گروه هم باید بگویم که وقتی بحث الکترونیک پیش می آید، افراد ناخودآگاه جنبه منفی آن را نگاه می‌کنند. درواقع نام الکترونیک در موسیقی کمی بار منفی دارد ولی به نظر من اگر درست از این موسیقی استفاده شود، جنبه‌های مثبت آن بسیار بیشتر است. پالت هم  گروهی است که در کل آکوستیک صدا می‌دهد و فکر می‌کنم با توجه به جنس صدای امید نعمتی و سازهایی نظیر گیتار آکوستیک، کلارینت و کنترباس، بیس کاراشان باید همچنان آکوستیک بماند و در کنار این فضا، در صورت لزوم از موسیقی الکترونیک هم استفاده کنند؛ مثل قطعه «سیاه و سفید» که در آن نیاز استفاده از موسیقی الکترونیک احساس می‌شود.  در آخر هم برای دوستانم یک پیشنهاد دارم، آن هم اینکه شاید بتوانند از قطعات اِسلوی (آرم) بیشتری در کارهایشان استفاده کنند چون گروه پتانسیل خوبی برای اینگونه قطعات دارد و فکر می‌کنم با این اتفاق رنگ‌آمیزی صوتی بهتری خواهند داشت.

شب گذشته گروه موسیقی «پالت»، در حالی برای دومین‌بار در سال جدید روی صحنه برج میلاد تهران رفت که بنا برآنچه پیش از این گفته بود، به وعده خود عمل کرده و با اجرایی متفاوت مخاطبان پرتعدادش را غافلگیر کرد.

این دومین اجرای پالت بعد از انتشار آلبوم صوتی-تصویری «تمام ناتمام» بود؛ آلبومی که عنوانش برگرفته از نام قطعه‌ای است که خیلی زود توانست محبوبیت قابل توجهی در میان اقشار مختلف جامعه به دست آورد و نام این گروه را بیش از پیش سر زبان‌ها بیاندازد؛ همین هم شد که بعد از اتمام قطعه «تمام ناتمام» که اولین ترک اجرا شده در این کنسرت بود، هوادارانشان خواستار اجرای دوباره آن شدند.

اعضای پالت، همانطور که پیش از این اعلام کرده بودند، با اضافه کردن پرکاشن با نوازندگی مهرداد علیزاده و گیتار الکتریک به نوازندگی پیمان حاتمی، تغییراتی در رنگ صوتی قطعات اجرا شده در این کنسرت به وجود آورده بودند که با توجه به استقبال مخاطبان از این اتفاق، نشان دادند هوادارانشان را محافظه‌کار بار نیاورده‌اند و توانسته‌اند هم‌پای بلندپروازی‌هایشان آنها را نیز با خود همراه کنند.

پالت که پیش از این یعنی در زمان آلبوم «آقای بنفش» هم از پرکاشن در کنسرت‌های خود استفاده می‌کرد، با آوردن مهرداد علیزاده (که قبلاً نوازندگی‌اش را در کنسرت‌های پروژه «کماکان» به خوانندگی مهدی ساکی دیده بودیم) علاوه بر گرووی و ریتمیک‌تر کردن قطعات خود، توانستند فضای دلنشینی را برای مخاطبانشان به وجود آورند. تجربه‌ای که به نظر می‌رسد قرار است ادامه‌دار باشد و در کنار فضای الکترونیکی که بخشی از آن را در آلبوم سوم‌شان شنیدیم، آنها را وارد فاز جدیدی از فعالیت‌هایشان کند.

ادامه مطلب


تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است