خانه » مصاحبه و گفتگو (صفحه ی 2)

مصاحبه و گفتگو

سیامک عباسی: انگار ده بار سقوط آزاد کرده باشم!

سیامک عباسی: انگار ده بار سقوط آزاد کرده باشم!

سیامک عباسی: انگار ده بار سقوط آزاد کرده باشم!

۲۹ شهریور، انتظار هفت‌ساله‌ی سیامک عباسی و مخاطبینش به پایان رسید و او بالاخره اولین کنسرتش را برگزار کرد. اجرایی که در آن مخاطبین برای نخستین بار با چهره‌اش مواجه شدند و پس از آن فصل جدیدی از زندگی هنری سیامک عباسی آغاز شد. او حالا مشغول تولید دومین آلبومش است و آن را آلبومی می‌داند که استانداردهای موسیقی پاپ ایران را متحول خواهد کرد. با سیامک در آستانه کنسرت ۲۵ آذر هم‌کلام شدیم و از کنسرت قبلی، آلبوم و برنامه‌های آینده گپ زدیم.

  • http://www.musicema.com/sites/all/themes/musicema/img/blt.gif تو چند وقت پیش موفق شدی هفت سال بعد از آغاز فعالیت، برای اولین‌بار روی استیج بروی و مخاطبین‌ات برای اولین بار چهره‌ات را دیدند. این تجربه چطور بود؟

تجربه فوق‌العاده‌ای بود و در واقع، تازه لذت خواندن و موسیقی کار کردن را چشیده‌ام. تا قبل از این، من خواننده‌ای استودیویی و همیشه در حال تولید بودم و لذت و هیجان روی استیج بودن و شور و اشتیاق مخاطبان را درک نمی‌کردم. انرژی‌ای که هفت سال در من بود، یک‌شبه آزاد شد. مثل این بود که ده‌بار در شهربازی سقوط آزاد کرده باشم!

  • http://www.musicema.com/sites/all/themes/musicema/img/blt.gif و حالا که وارد فصل جدیدی از فعالیت‌های هنری‌ات شده‌ای، چه سیاستی برای از اینجا به بعد داری؟

فکر نمی‌کنم چیزی در مسیر کاری من تغییر کند. همان برنامه قبلی‌ام را دنبال می‌کنم، فقط با توجه به تجربه‌ای که پیدا کرده‌ام، کیفیت کار و نحوه اجرایم بهتر می‌شود. چیزی در کانسپت من تغییر نمی‌کند، چرا که سال‌ها است شخصیت این آرتیست شکل گرفته و با تغییر مقطعی موقعیت، چیزی عوض نخواهد شد. از طرفی، خیلی از آهنگ‌های من از قبل آماده‌اند و قرار نیست آثارم با تغییر قابل توجهی مواجه شوند و مثلاً بازاری یا خاص شوند. فقط با توجه به این‌که من به تازگی اجازه فعالیت رسمی پیدا کرده‌ام، پرکار‌تر می‌شوم و تعداد آثاری که به انتشار می‌رسند، بیشتر خواهد شد.

ادامه مطلب

فرزاد طالبی: هنرمندان برای مجوز گرفتن هر تعداد تک‌آهنگ در سال محدودیتی ندارند

فرزاد طالبی: هنرمندان برای مجوز گرفتن هر تعداد تک‌آهنگ در سال محدودیتی ندارند

فرزاد طالبی: هنرمندان برای مجوز گرفتن هر تعداد تک‌آهنگ در سال محدودیتی ندارند

چندی پیش از سوی دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اطلاعیه‌ای با موضوع لزوم اخذ مجوز برای پخش تک‌آهنگ‌ها و آثار موسیقایی در فضای مجازی منتشر شد. این اطلاعیه باعث شد تا بار دیگر در فضای مجازی بحث‌های گوناگونی میان مخاطبان ایجاد شود و هنرمندان هم با چند سوال مواجه شوند. از جمله اینکه آیا هنرمندانی که کنسرت برگزار می‌کنند هم نیاز به مجوز دارند؟ هنرمندان شهرستانی برای اخذ مجوز چه روندی را باید طی کنند؟ هنرمندانی که آثار خود را از طریق کانال تلگرام‌شان منتشر می‌کنند، چه وضعیتی خواهند داشت؟ برای پاسخ به این سوالات و بررسی نکات دیگر مربوط به روند صدور مجوز برای تک‌آهنگ‌ها و آلبوم‌های موسیقی، گفتگویی با «فرزاد طالبی» (مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی) انجام دادیم. توضیح تفصیلی او را در ادامه می‌خوانید که شاید سؤال بسیاری از شما باشد:

  •   با توجه به اطلاعیه جدید دفتر موسیقی مبنی بر لزوم اخذ مجوز برای تک‌آهنگ‌ها و نگرانی برخی هنرمندان در خصوص طولانی بودن روند اخذ مجوز آثار، لطفاً بفرمایید که پروسه صدور مجوز برای تک‌آهنگ‌ها نهایتاً چند روز زمان می‌برد؟

ما طی یک سال اخیر دو کار را انجام داده‌ایم. اول اینکه برای شورای شعر، سامانه‌ای طراحی شد که از طریق آن و به صورت اینترنتی، اشعار ارسال و سپس بررسی و تأیید می‌شود. دوم اینکه برای آلبوم‌ها نیز سامانه‌ای طراحی و به اجرا در آمده است. همه این اتفاقات برای تسریع در روند کارها بوده است. با این حال، زمان دقیقی برای این امر نمی‌توان تعیین کرد؛ چون مثلاً امکان دارد شعری نیاز به اصلاح داشته باشد. در بخش موسیقی هم امکان چنین اصلاحیه‌ای وجود دارد. اما اگر شعر و موسیقی در شوراهای مربوطه تأیید شود، عمدتاً روند صدور مجوز برای تک‌آهنگ بیش از دو هفته طول نمی‌کشد.

  •   با توجه به تولیدات زیاد در بخش تک‌آهنگ در مقایسه با آلبوم و سایر موارد، پیش‌بینی می‌شود که حجم زیادی از تک‌آهنگ‌ها برای دفتر موسیقی وزارت ارشاد ارسال شود. این موضوع، مشکلی در روند کاری دفتر موسیقی ایجاد نخواهد کرد؟ روند کار به چه صورت خواهد بود؟

ادامه مطلب

محمد علیزاده: به منتقدانم سلام من را برسانید!

محمد علیزاده: به منتقدانم سلام من را برسانید!

محمد علیزاده: به منتقدانم سلام من را برسانید!

بلیت‌های کنسرت پاییزی «محمد علیزاده» که فروش آن برای دومین‌بار تمدید شده بود هم به پایان رسید و او طی روزهای ۱۹ تا ۲۲ آذرماه و در هشت سانس با مخاطبان تهرانی خود دیدار خواهد کرد. این فروش چشمگیر در حالی رخ داد که دور از انتظار نبود چون محمد علیزاده طی حدود دو سال اخیر رکورددار فروش بلیت کنسرت‌های پاپ است. او این روزها مراحل پایانی تولید آلبوم جدیدش را هم دنبال می‌کند و قرار است در اجرای آذرماه خود یک رونمایی مختصر از این مجموعه انجام دهد. همچنین هفته پیش او قطعه «عشقم این روزا» را در فضای مجازی منتشر کرد که برایش بازتاب‌های زیادی به دنبال داشت. پس از مدت‌ها سکوت به سراغ محمد علیزاده رفتیم و درباره اجرای آینده و همچنین آلبوم جدیدش با او صحبت کردیم که در ادامه می‌خوانید:

  • *ابتدا از رپرتوار کنسرت آذرماه برای ما بگو و اینکه چه قطعاتی را اجرا خواهید کرد؟

در این کنسرت منتخبی از قطعات پرطرفدار قدیمی را اجرا خواهیم کرد چون همیشه در اجراها آثاری نظیر «جز تو»، «برگرد» و «این اولین باره» و… را از من می‌خواهند. امروز ششمین روز تولد قطعه «عشقم این روزا» است و استقبال مردم از این اثر برایم خوشایند بود. این روزها وقتی در کوچه و خیابان این کار را می‌شنوم واقعاً لذت می‌برم چون ملودی‌ای بود که حدوداً سه سال و نیم پیش آن را ساخته بودم. «میلاد ترابی» چند مدل تنظیم روی کار انجام داده بود و نهایتاً خروجی آن اثری شد که به گوش مخاطبان رسید. طی چند روز اخیر لطفی که بابت این کار نسبت به من دارند، حالم را خوب می‌کند و به همین دلیل قطعه «عشقم این روزا» را با ورژن خودش اجرا می‌کنیم.

ادامه مطلب

این شاعر آیینی و انقلابی در گفتگو با ما عنوان کرد..!

این شاعر آیینی و انقلابی در گفتگو با ما عنوان کرد..!

این شاعر آیینی و انقلاب در گفتگو با «موسیقی ما» عنوان کرد

به او لقب بچه‌محل امام رضا(ع) را داده‌اند؛ چون هم مشهدی است و هم اینکه همیشه ورودش به دنیای شعر را از عنایت ویژه آن حضرت می‌داند. دنیایی که برایش صرفاً محدود به نوشتن نبود و آن را به شعرخوانی هم گسترش داد. این روزها «مصطفی صابر خراسانی» با شعرخوانی‌ها و آن لحن حماسی‌اش میان مردم مشهور شده و توانسته طیف‌های مختلف جامعه را به شعر مذهبی جذب کند.

این شاعر آیینی سابقه سرودن و اجرای کارهای متعددی در مدح و رثای ائمه اطهار (ع) را دارد و ما هم در آستانه ایام عزاداری رحلت پیامبر اسلام (ص) و شهادت امام حسن مجتبی (ع) دقایقی با او هم‌کلام شدیم. صابرخراسانی ضمن بیان نظرات خود درباره شعر مذهبی، نکات مهمی هم در زمینه شعرخوانی مطرح کرد. بخش پایانی صحبت‌های ما هم درباره موسیقی بود.

* در مصاحبه‌های قبلی گفتید که بر حسب یک اتفاق وارد عرصه شعر شدید. این اتفاق چه بود؟
شعر یک احساس و جوشش درونی است. من هم به شعر مذهبی علاقه داشتم اما با این فضا آشنا نبودم. یک اتفاق خاص باعث شد که این احساس در وجودم شکل بگیرد و شروع به نوشتن کردم. با چند نفر از دوستانی که در این عرصه حضور داشتند، آشنا شدم و این احساس در وجودم بود که می‌توانم بنویسم. آن زمان خودم آن چیزهایی که فکر می‌کردم شعر است را نوشتم و در ادامه، اتفاقات دیگری پیش آمد که با دوستان شاعر اهل‌بیت آشنا شدم. با این عزیزان ارتباط گرفتم و توانستم نوشتن‌ام را وارد فضای آکادمیک کنم. پس از مدتی، دوستانم گفتند که چرا خودت شعرهایت را نمی‌خوانی؟ من در این بخش تجربه‌ای نداشتم و با لطف دوباره خدا و حضرت امام رضا(ع) خواندن را از جلسات کوچک شروع کردم و با دعای خیر خانواده و مردم توانستم در این مسیر پیشرفت کنم.

* جالب است که از همین اولین نوشته‌هایتان به سراغ کارهای مذهبی رفتید. چون حتی شاعران قدیمی و باسابقه هم از نوشتن درباره ائمه هراس دارند و می‌گویند که این بار بزرگی بر دوش شاعر است.
برخی شعرای بزرگ خودشان وارد این عرصه نمی‌شوند، چون معتقدند که این عرصه مقدس است. اما شعر اهل‌بیت یک عنایت ویژه به شاعران است. به نظرم شعر اهل‌بیت یک جوشش است و پس از آن باید با کوشش همراه شود و نباید بگوییم هر آنچه که جوشید، حتماً خوب است و نیازی به تحصیل و علم و فن و صنایع ندارد.

* هر کسی و هر شاعری می‌تواند در مدح ائمه شعر بگوید؟
تا عنایت ویژه اهل‌بیت نباشد، هیچ شعری سروده نمی‌شود. این موضوع شامل حال من نیست و از همه شعرای اهل‌بیت می‌توانید سوال کنید که چه شد در این عرصه قلم زدند؟ قطعاً همه می‌گویند که اتفاقی ایجاد شد و «اگر از جانب معشوق نباشد کششی/ کوشش عاشق بیچاره به جایی نرسد». حتماً یک الهام و عنایت ویژه در کار است.

ادامه مطلب

کامران تفتی: از تجربۀ بازیگری‌ام در اجرا استفاده می‌کنم

کامران تفتی: از تجربۀ بازیگری‌ام در اجرا استفاده می‌کنم

کامران تفتی: از تجربۀ بازیگری‌ام در اجرا استفاده می‌کنم

خواننده آلبوم «عکس زمستونی تهران» این روزها برای اولین کنسرتش آماده می‌شود.

«کامران تفتی» روز ششم مهرماه و طی دو سانس با ارکستری به رهبری «سیاوش امامی» در سالن «ایوان شمس» تهران روی صحنه می‌رود. خیلی‌ها منتظر بودند که کنسرت این خواننده زودتر برگزار شود چون آلبوم «عکس زمستونی تهران» در واپسین روزهای زمستان ۹۴ به بازار عرضه شد. اما اتفاقات به گونه‌ای رقم خورد تا کامران تفتی در اوایل پاییز از تهران و زمستانش بخواند. کامران تفتی به همراه ارکسترش این روزها جلسات تمرین خود را به صورت مستمر برگزار می‌کنند. ارکستری که همگی از چهره‌های باتجربه و نوازنده‌های مطرح هستند و قرار است برای اولین‌بار در کنار خواننده‌ای ساز بزنند که سابقه بازیگری هم دارد. برای اطلاع از جزئیات این کنسرت به محل تمرین آنها رفتیم و گفتگوهایی با کامران تفتی و سیاوش امامی انجام دادیم که در ادامه می‌آید.

  • * سعی کردیم کاری کنیم کسانی که آلبوم را شنیده‌اند و به تماشای این کنسرت می‌نشینند سورپرایز شوند

اولین گفتگوی خبرنگار «موسیقی ما» با سیاوش امامی انجام شد و این موزیسین درباره سبک و سیاق تنظیم قطعات گفت:«تنظیم جدیدی از قطعات آلبوم را در این کنسرت می‌شنویم و سعی کردم تنظیم‌ها را به سمت موسیقی خاص‌تر ببرم. امیرعلی طاهری (درامز)، حامد حمیدزاده (گیتار بیس)، شاهد علیزاده (کیبورد)، طاها مظاهری (گیتار آکوستیک) اعضای گروه هستند و خودم هم در این برنامه گیتار الکتریک می‌نوازم. قطعات برای اجرای زنده تنظیم شده‌اند و سعی کرده‌ایم آنسامبل را به راک نزدیک کنیم.»

او در ادامه به این نکات اشاره کرد:«سعی کردم صدای کامران را به تنظیم جدید قطعات نزدیک کنم و خودش هم در این زمینه تلاش زیادی کرده است. کامران تفتی تنها بازیگر جوانی است که وارد عرصه خوانندگی شده و در سبک خودش کارش را بلد است و اگر غیر از این بود من کار نمی‌کردم. او در بین بازیگران هم سن و سال خودش که وارد این عرصه شده‌اند از همه بهتر است و خوانندگی را بلد است. به عبارت دیگر کامران تفتی یک موزیسین است. استایل کامران و شعرهایی که دارد به گونه‌ای است که مردم می‌توانند با آن ارتباط بگیرند. قطعات کامران در آلبوم، خاص بود ولی نسخه اجرای زنده کارها باید با تفاوت‌هایی روی صحنه می‌رفت. زمانی که می‌خواهید کاری را به صورت زنده اجرا کنید باید یک سری استانداردها را رعایت کنید. در این رپرتوار که آماده کرده‌ایم تلاش کردیم ژانرهای مختلف را داشته باشیم اما نحوه چیدمان آنسامبل ما از لحاظ استاندارد، راک محسوب می‌شود. همه ما نوازنده‌ها تجربه این نوع موسیقی داشتیم  و باید صدادهی گروه هم به همین شکل باشد. نوازنده‌های گروه ما کارمند نیستند و بند به این صورت انتخاب شده که صدادهی خوب باشد. میانگین سنی بند ما زیاد است و به غیر از گیتاریست آکوستیک گروه، همگی دهه پنجاهی هستیم و بند بسیار باتجربه‌ای هستیم. من سعی کردم یک نوازنده جوان را وارد این گروه کنم تا این تجربیات برایش مفید باشد و من برایش آینده خوبی پیش‌بینی می‌کنم.»

سیاوش امامی در پاسخ به این سوال که چرا همانند برخی رهبر ارکسترها تنظیم قطعات را به پاپ نزدیکتر نکرده است گفت:«این صحبت شما درست است و خیلی‌ها در اجرای زنده کاری می‌کنند که صدادهی گروهشان پاپ باشد و سطح سلیقه خود را پایین می‌آورند تا مردم بپسندند. اما اگر مردم موسیقی خوب بشنوند قطعاً از آن استقبال می‌کنند و مخاطبان باید موسیقی غیرسطحی بشنوند. به هرحال باید موسیقی خاص و موسیقی سطح پایین هم باشد تا مردم بتوانند انتخاب کنند. نکته موسیقی و بند کامران تفتی این است که با سایر موسیقی‌های پاپ یا پاپ – راک که اکنون می‌شنویم خیلی متفاوت است. برای این موضوع هم دو دلیل دارم. اول از همه صدایی که از بند می‌شنویم و تنظیمی که برای بند شده و دوم هم صدای خود کامران تفتی است که متفاوت می‌کند. مردم باید بشنوند تا متوجه جزئیات داستان بشنوند. ممکن است به لحاظ موسیقی یا ترانه‌ها یا صدای خواننده‌ها مشابه‌هایی وجود داشته باشد ولی کل این پکیج به گونه‌ای است که مردم باید بشنوند و سپس نظر بدهند. ما سعی کردیم کاری کنیم کسانی که آلبوم را شنیده‌اند و به تماشای این کنسرت می‌نشینند سورپرایز شوند و به نظرم این بهترین تعریفی است که می‌توان برای این اجرا بیان کرد.»

  • * «عکس زمستونی تهران» همه دغدغه من برای فضای موسیقی است

کامران تفتی در بخش دیگری از تمرین، درباره جزئیات رپرتوار برنامه به خبرنگار «موسیقی ما» گفت:«رپرتوار این کنسرت فقط شامل قطعات آلبوم «عکس زمستونی تهران» است که از قطعه «پرواز روی بام تهران» شروع می‌شود و تا قطعه «آخرین دیدار» ادامه پیدا می‌کند. از کارهای قدیمی هیچ قطعه‌ای را اجرا نمی‌کنم.»

او در پاسخ به این سوال که چگونه همکاری‌اش با «سیاوش امامی» آغاز شد گفت:«با تهیه‌کننده آلبوم «آیدا مصباحی» و مدیر هنری آلبوم «میثم یوسفی» جلسات زیادی برای تشکیل بند و اجرای زنده داشتیم. گزینه‌های متعددی را از بین چهره‌های باسابقه که در زمینه رهبری ارکستر فعالیت می‌کنند بررسی کردیم و سرانجام به «سیاوش امامی» رسیدیم. چون او به شدت لحن و فضای موسیقی که در آلبوم من بود و باید اجرا می‌کردیم را به خوبی درک می‌کرد. زمانی که تصمیم گرفتیم سیاوش امامی در کنار ما حضور داشته باشد از او خواهش کردیم و لطف کرد و پذیرفت و اکنون در حال اجراکردن کارها است. «امیرعلی طاهری»، «حامد حمیدزاده»، «طاها مظاهری» و «شاهد علیزاده» ارکستری است که همگی متخصص هستند و از این به بعد شاهد اجراهای فوق‌العاده‌ای از آنها خواهیم بود.»

این خواننده درباره اینکه به گفته سیاوش امامی تنظیم‌های قطعات راک‌تر شده است هم چنین دیدگاهی داشت:«قطعات برای اجرا تنظیم شده و شرایط اجرای زنده و کنسرت نیازمند این بود که فضای برخی کارها که آرام‌تر و ساکن‌تر هستند به حرکت تبدیل شود و خاص تر صدا بدهد و مخاطب ارتباط بیشتری برقرار کند. به همین دلیل سیاوش امامی با همفکری و مشورت من، تهیه‌کننده و مدیر هنری آلبوم تصمیم گرفت که تنظیم برخی قطعات تغییر کند تا ذائقه مردمی که قرار است اجرا را ببینند با قطعات همگام باشد و خیلی احساس خستگی نکنند که قرار است موزیک آرام بشنوند. البته دلیل بر این نیست که قرار است موسیقی تند بشنوند و موسیقی در راستای قالب و شکل و شیوه راک طراحی شده است.»

ادامه مطلب

آلبوم شخصی مرحوم «علی طباطبایی» به فراموشی سپرده شد

آلبوم شخصی مرحوم «علی طباطبایی» به فراموشی سپرده شد

پروژه آلبوم شخصی مرحوم «علی طباطبایی» به فراموشی سپرده شد

یک سال در همین ماه شهریور و چنین روزهایی بود که خبر درگذشت ناگهانی «علی طباطبایی» خیلی‌ها را تحت‌تأثیر قرار داد و ناراحت کرد. این بازیگر جوان سابقه ایفای نقش در چند سریال از جمله «قلب یخی» و «بچه‌های نسبتاً بد» را داشت و از خانواده‌ای هنری پا به این عرصه گذاشت. اما شاید کمتر کسی در جریان باشد که علی طباطبایی در یک مقطع زمانی به فکر انتشار آلبومی با صدای خودش بوده است. او حتی برای این امر با «شهاب اکبری» و «محسن یگانه» وارد همکاری می‌شود و چند قطعه را هم تولید می‌کنند اما این پروژه متوقف و به فراموشی سپرده می‌شود. یک سال پس از درگذشت او با شهاب اکبری گپ زدیم و این موزیسین برای اولین‌بار از جزئیات آلبومی که قرار بود با صدای علی طباطبایی منتشر شود پرده برداشت. او درباره دلایل توقف این مجموعه و اتفاقات پس از آن هم سخن گفت. البته بخش دوم گفتگوی ما با شهاب اکبری هم درباره فعالیت‌های شخصی خودش در عرصه خوانندگی بود. چون او این روزها تمام تمرکز خود را روی آلبوم شخصی‌اش معطوف کرده و شاید این مجموعه تا پایان سال به بازار عرضه شود.

  • *سال گذشته مدتی پس از درگذشت زنده‌یاد «علی طباطبایی» با هم صحبتی داشتیم و گفتید که او قصد داشت به عرصه خوانندگی وارد شود اما مجالی برای توضیح بیشتر در این زمینه پیش نیامد.

قرار بود من و «محسن یگانه» آلبومی را برای مرحوم «علی طباطبایی» جمع کنیم. پس از ضبط چند قطعه متوجه شدیم که علی نیاز دارد تا بیشتر روی مقوله خوانندگی و تکنیک‌های آواز کار کند. به صورت موقت پروژه را متوقف کردیم ولی بعداً همه ما از این ماجرا دور شدیم. اما چند قطعه داشتیم که محسن ملودی آنها را ساخته بود و من هم تنظیم کرده بودم.

  • *جرقه آشنایی شما و تولید این آلبوم از چه سالی شکل گرفت؟

سال ۸۷ این پروژه را آغاز کردیم که همزمان با شروع بخش‌هایی از آلبوم «نفس‌های بی هدف» بود. حدود یک ماه پیش از آن آلبوم پروژه مجموعه آثار علی طباطبایی را آغاز کردیم.

ادامه مطلب

حامد زمانی: هر جا ظلمی هست صدای من هم باید آنجا باشد

حامد زمانی: هر جا ظلمی هست صدای من هم باید آنجا باشد

حامد زمانی: هر جا ظلمی هست صدای من هم باید آنجا باشد

حامد زمانی که در هفته‌های گذشته قطعه «۷ تیر» را در فضای مجازی منتشر کرد و همچون اکثر آثارش واکنش‌های مختلفی را نیز در جامعه ایرانی به خود دید، از انتشار آلبومی در فضای اجتماعی خبر داد که برنامه‌ریزی‌ها و هدف‌گذاری‌های زیادی را در آن اعمال کرده است.

این هنرمند در گفتگو با «موسیقی ما» برای نخستین بار جزئیاتی از فعالیت‌های جدید و آلبومش را عنوان کرده که در ادامه می‌خوانید.

  • * آلبوم حامد زمانی مدت‌ها است که در آستانه انتشار است ولی هنوز روانه بازار نشده. دلیل این تاخیرهای فراوان چیست؟

ببینید، آلبوم یک پروسه است نه یک پروژه. پس می‌تواند یک حس و یک تفکر باشد که باید رشد پیدا کند و پرورانده شود. اتفاقی که متاسفانه موسیقی امروزمان کمتر به خودش می‌بیند. یعنی مجموعه‌ای از آزمون و خطاها و رفت و برگشت‌های حسی و ادراکی، که بقول فلاسفه یک جور فرآیند سنتزی دارد. آلبوم یک هنرمند با کیفیت‌ترین و زمان‌برترین اثرش است و اینجا است که باید دیالکتیک من با خودم و جامعه‌ام شکل بگیرد که بخشی از آن حدیث نفسه و بخشی از آن نقد و اعتراض است. حس و فکر روی آلبوم من سال‌ها است شروع شده و طبیعتاً هروقت به پختگی لازم برسد آن را منتشر می‌کنم. الان به نظرم کم‌کم زمان تولدش است.

  • * جزئیاتی از این آلبوم منتشر نشده است. فضای این آلبوم با چه موضوعیتی است؟

اول بگویم که این آلبوم ادامۀ تکمیل پازل گفتمانیِ من خواهد بود که در همان چارچوب قبلی من تعریف می‌شود. موضوعات متفاوت است. لحن و فرم شاید متفاوت باشد. اما خاستگاه همه یکی است. پازل گفتمانیِ من یعنی شورش علیه سه گانۀ طاغوت‌های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی که شاید بعد از آهنگ «۷ تیر» من، ملموس‌تر شده باشد. وظیفه و رسالت یک هنرمند گفتن از مشکلات و مسائل جامعه و دنیای خودش است. در فلسفۀ علوم انسانی که اتفاقاً من «هنر اجتماعی» را یکی از شاخه‌های مرتبط آن می‌دانم، مقابل هم تعریف می‌شود. یعنی من خواندن از مسائل و مشکلات را وظیفه و تکلیف خودم می‌دانم، که این به نظرم می‌شود رسالتِ موضوعی آلبومم. که اگر اجازه بدهید بقیه آن را بگذارم برای فضاهای مبسوط‌تری که برای توضیح حال و هوای آلبومم در نظر گرفته‌ام.

ادامه مطلب

گفت‌وگو با نوازندۀ برجستۀ گیتار (آنتونیو ری)

گفت‌وگو با نوازندۀ برجستۀ گیتار (آنتونیو ری)

«آنتونیو ری» - نوازندۀ برجستۀ گیتار فلامنکو- که می‌توان او را از بزرگ‌ترین نوازندگانِ فلامنکو دانست، این روزها در همکاری با «سهراب پورناظری» - نوازندۀ نامدار تنبور و کمانچه- مشغولِ اجرای پروژۀ «زریاب» است. پروژه‌ای که  تاکنون دو کنسرتِ آن برگزار شده و قرار است به زودی آلبومی نیز از آن منتشر شود و البته قرار است پروژه به شکل‌های گوناگونی نیز ادامه داشته باشد. این در حالی است که او چهارم و پنجم ماهِ جاری، همچنین مسترکلاسی برای هنرجویانِ گیتار فلامنکو برگزار کرد که دربارۀ مباحث نوازندگی حرفه‌ای گیتار فلامنکو، تکنیک، دستگاه‌های مختلف، ریتم و کومپس و بررسی مشکلات نوازندگان، کلاس‌های آموزشی خود را برگزار کرده است. با او دربارۀ این پروژه و همچنین برنامه‌های آتی‌اش گفت‌وگو کرده‌ایم.        * به عنوانِ سوالِ اول دربارۀ نحوۀ آشنایی‌اتان با «سهراب پورناظری» توضیح می‌دهید که چگونه به این همکاری منجر شد؟  ابتدا برای حضور در جشنواره‌ِ موسیقی فجر از من دعوت شد تا در این فستیوال به اجرای برنامه بپردازم. حضورم در ایران منجر به آشنایی‌ام با «سهراب» شد و از همان‌جا، این ایدۀ مشترک برایمان شکل گرفت که با یکدیگر کنسرت دهیم و کار مشترک ضبط کنیم. خوشبختانه این ایده محقق شد و برای من افتخار بزرگی است که با ایشان می‌نوازم. به خصوص این‌که موسیقی ما و نگاهمان به این هنر با یکدیگر اشتراکاتِ بسیاری دارد.      * نتیجۀ این همکاری تا کنون چه بوده است؟  من در ایران که بودم، با یکدیگر کنسرتی برگزار کردیم که احتمالاً آن را مشاهده کرده‌اید.بعد از مدتی ایشان به «فرس» -شهر من- آمد و با هم برای مدتی تمرین کردیم و همان‌جا، ضبطِ یک آلبوم را شروع کردیم که می‌توان آن را تلفیقی از موسیقی ایران و موسیقی فلامنکو دانست. تعدادی از قطعاتِ این آلبوم را من ساخته‌ام و تعدادی دیگر را «سهراب» و تعدادی قطعه را نیز به صورت بداهه به اجرا درآورده‌ایم.      * بداهه‌نوازی برای دو نوع موسیقی از دو فرهنگِ متفاوت کار دشواری نیست؟‌  شاید در ظاهر این دو نوع موسیقی با یکدیگر متفاوت باشند، اما قلب و روحِ این نوع موسیقی‌ها، هارمونی‌ و ریتمشان یکی است. درست به همین خاطر است که من با روانیِ بسیاری با ایشان ساز می‌زنم.      * یعنی آنچه ما در این دو کنسرت دیدیم، کاملاً به صورت بداهه روی صحنه رخ داد؟‌  اگر کنسرت را دیده باشید، مشاهده کرده‌اید که من در بخش اول، دستگاه‌های خالص فلامنکو را نواختم. در قسمت دوم «سهراب» به همراه گروهش روی صحنه رفت و در بخشِ سوم تلفیقی از این دو نوع موسیقی صورت گرفت که بخش مهمی از آن بداهه‌نوازی میان من و ایشان بود. ما پیش از اجرای برنامه ساختار کلی آن را تصنیف کرده‌ بودیم. اما این اتفاق تنها در ساختارِ کلی رخ داد و دیگر به شکل بداهه با یکدیگر گفت‌وگوی موسیقایی کردیم. اتفاقاً برخلافِ آنچه شما تصور می‌کنید، این اتفاق به هیچ‌وجه غیرممکن یا حتی مشکل نیست. من و «سهراب» موزیسین‌هایی هستیم که سال‌های زیادی است که موسیقی کار می‌کنیم و سال‌های زیادی را پشتِ سر گذاشته‌ایم. بنابراین به صورت «آنی» -روی کلمۀ «آنی» تاکید می‌کنم- توانستیم با یکدیگر ارتباط برقرار کنیم. البته که شاید ابتدا از نظر روحی توانسته‌ایم با هم به این ارتباط درونی برسیم و بعد از آن، این مساله در موسیقی‌مان نیز متبلور شده است. جالب است که من همیشه بداهه‌نوازی را دوست دارم و می‌توانم در آن موفق باشم. به نظرم در این شیوۀ نواختن، احساس، ریتم، هارمونی و به طور کلی تمام روحِ موزیک به بهترین شکل متبلور می‌شود و خوشحالم از اینکه «سهراب» -بگذارید استاد صدایش کنم- توانایی فوق‌العاده‌ای در نواختن به این شکل دارد. شما کمانچه را بیشتر دوست داشتید یا تنبور را؟‌ با کدام یک از این سازهای سهراب پورناظری ارتباط بیشتری برقرار می‌کنید؟ کمانچه. به نظرم این ساز، خودش آواز می‌خواند. ملودی‌هایی از آن بیرون می‌آید که مثل گیتار است. این ساز را به جهان موسیقایی خودم نزدیک‌تر می‌دانم. تا پیش از این با موسیقی ایرانی آشنایی داشتید؟‌ نه.      * و حالا که آشنا شده‌اید، نظرتان دربارۀ آن چیست؟‌  برایم مثل پیدا کردنِ یک نورِ جدید است. جالب است که من بعد از این پروژه، تحقیقاتِ بیشتری روی موسیقی مشرق زمین انجام داده‌ام و با این موسیقی‌ها آشنا شده‌ام. تا پیش از این، همیشه به کار خودم اشتغال داشتم و موسیقی فلامنکو تمامِ زندگی من بود. تمامِ مرجعِ من «پاکودلوسیا» بود. اما بعد از اینکه با «سهراب» و موسیقی خارق‌العاده‌ای که او می‌نوازد، آشنا شدم، متوجۀ این ماجرا شدم که این نوع موسیقی تا چه اندازه اعجاب‌انگیز است و تعجب نمی‌کنم اگر در کارهای موسیقایی آتی من تاثیر داشته باشد،‌ همان‌طور که کسی که خیلی دوستش دارم (پاکودلوسیا) با موسیقی‌دانانی از ژانرهای مختلف همکاری داشته و نواخته است. با ضبطِ آلبوم و برگزاری این دو کنسرت، پروژۀ «زریاب» به اتمام رسیده است؟ نه. می‌خواهیم آن را ادامه دهیم. جالب است که من دوباره به زودی به ایران می‌آیم تا این کنسرت‌ها را در تهران و همچنین خیلی شهرهای دیگرِ کشور شما برگزار کنیم و علاوه بر آن، کنسرت‌هایی نیز در اروپا و امریکا خواهیم داشت. اغراق نمی‌کنم، اما «زریاب» یکی از مهم‌ترین پروژه‌های زندگی من است و واقعاً از این همکاری بسیار خوشحال هستم. من می‌توانم ساعت‌ها دربارۀ نبوغِ «سهراب» و موزیکش حرف بزنم و با اطمینان بگویم که او یک «نابغه» است.      * چرا این اثر را تا این اندازه دوست دارید؟‌  چون برایم مثل یک انفجار احساسات است. وقتی روی صحنه هستم یا حتی هنگام ضبطِ آلبوم، در یک حالت خاصی موسیقی‌ام شکل می‌گیرد. هم من و هم «سهراب»،‌ موزیسین‌هایی هستیم که همه چیز از گوش و دلمان بر می‌خیزد. تم‌هایی که ایشان یا من تصنیف کرده‌ایم، هر کدامشان یک ملودی پایه دارد و بعد فضاهایی برای هر کدام از ما شکل می‌گیرد که می‌توانیم خودمان را بروز دهیم. امیدوارم که در کنسرتِ بعدی‌مان در ایران، از این اثر رونمایی کنیم تا مخاطبان هم از حظی که من دربارۀ آن صحبت می‌کنم، شریک شوند.      * کمی دربارۀ فضای آلبوم توضیح دهید.  کار بیشتر بر اساسِ کمانچه و گیتار است و بعد سازهای کوبه‌ای ایرانی و فلامنکو و همچنین آواز ایرانی و آواز فلامنکو و در این میان «مهیار طریحی» نیز سنتور نواخته است. من موسیقی آقای طریحی را بسیار دوست دارم و از ساز زدنش دیوانه می‌شوم. همان‌طور که «آرین کشیشی» و «همایون نصیری» هم موزیسین‌های بسیار خوبی هستند. این یک گروه ویژه است که علاوه بر آنکه موسیقی‌دانانِ‌ خوبی هستند، با من هم بسیار مهربان هستند.      * آوازها را خودِ شما و آقای پورناظری اجرا کرده‌اید؟  تا جایی که من می‌دانم،‌ قرار است یک خوانندۀ معروف ایرانی آن را بخواند، من نیز از یکی از خواننده‌های معروف اسپانیایی -مندس- که صدایش را بسیار دوست دارم و موزیسین متبحری است، استفاده خواهم کرد.      * نظرتان دربارۀ کشور ما چیست؟‌  واقعاً نمی‌توانستم باور کنم که تا این اندازه با موسیقی فلامنکو آشنا باشند. اصلاً فکر نمی‌کردم من را تا این اندازه بشناسند. من با ذهنِ بازی به ایران آمدم و اینجا و مردمانش را بسیار دوست دارم و مهم‌تر اینکه دوست‌های بسیار زیادی پیدا کرده‌ام. فقط ترافیکش اذیت‌کننده است.      * از سایر کارهایتان هم بگویید.  همان‌طور که گفتم در حال حاضر اصلی‌ترین پروژه برای من همین اثر است. البته کارهای دیگری هم در دست دارم؛ یک آلبوم و قرار برای برگزاری کنسرت در کشورهای مختلف. علاوه بر آن در ایران مسترکلاسی خواهیم داشت که در آن دربارۀ پایه‌های فلامنکوی سنتی صحبت می‌کنم و تکنیک‌های گیتار فلامنکو را بررسی می‌کنیم. به طور کلی تمام تجربیات خودم را در زمینۀ این نوع موسیقی ارائه خواهم داد و امیدوارم به موزیسین‌های اینجا کمک کند تا بتوانند فلامنکو را کشف کنند.  ***** آنتونیو ری چند روز پیش در قالب فستیوال موسیقی «بارانا» اجرای مشترکی با «سهراب پورناظری» داشت که عکس‌های آن را در ادامه می‌بینید.

«آنتونیو ری» – نوازندۀ برجستۀ گیتار فلامنکو- که می‌توان او را از بزرگ‌ترین نوازندگانِ فلامنکو دانست، این روزها در همکاری با «سهراب پورناظری» – نوازندۀ نامدار تنبور و کمانچه- مشغولِ اجرای پروژۀ «زریاب» است. پروژه‌ای که  تاکنون دو کنسرتِ آن برگزار شده و قرار است به زودی آلبومی نیز از آن منتشر شود و البته قرار است پروژه به شکل‌های گوناگونی نیز ادامه داشته باشد. این در حالی است که او چهارم و پنجم ماهِ جاری، همچنین مسترکلاسی برای هنرجویانِ گیتار فلامنکو برگزار کرد که دربارۀ مباحث نوازندگی حرفه‌ای گیتار فلامنکو، تکنیک، دستگاه‌های مختلف، ریتم و کومپس و بررسی مشکلات نوازندگان، کلاس‌های آموزشی خود را برگزار کرده است. با او دربارۀ این پروژه و همچنین برنامه‌های آتی‌اش گفت‌وگو کرده‌ایم.

  • * به عنوانِ سوالِ اول دربارۀ نحوۀ آشنایی‌اتان با «سهراب پورناظری» توضیح می‌دهید که چگونه به این همکاری منجر شد؟

ابتدا برای حضور در جشنواره‌ِ موسیقی فجر از من دعوت شد تا در این فستیوال به اجرای برنامه بپردازم. حضورم در ایران منجر به آشنایی‌ام با «سهراب» شد و از همان‌جا، این ایدۀ مشترک برایمان شکل گرفت که با یکدیگر کنسرت دهیم و کار مشترک ضبط کنیم. خوشبختانه این ایده محقق شد و برای من افتخار بزرگی است که با ایشان می‌نوازم. به خصوص این‌که موسیقی ما و نگاهمان به این هنر با یکدیگر اشتراکاتِ بسیاری دارد.

  • * نتیجۀ این همکاری تا کنون چه بوده است؟

من در ایران که بودم، با یکدیگر کنسرتی برگزار کردیم که احتمالاً آن را مشاهده کرده‌اید.بعد از مدتی ایشان به «فرس» -شهر من- آمد و با هم برای مدتی تمرین کردیم و همان‌جا، ضبطِ یک آلبوم را شروع کردیم که می‌توان آن را تلفیقی از موسیقی ایران و موسیقی فلامنکو دانست. تعدادی از قطعاتِ این آلبوم را من ساخته‌ام و تعدادی دیگر را «سهراب» و تعدادی قطعه را نیز به صورت بداهه به اجرا درآورده‌ایم.

  • * بداهه‌نوازی برای دو نوع موسیقی از دو فرهنگِ متفاوت کار دشواری نیست؟‌

شاید در ظاهر این دو نوع موسیقی با یکدیگر متفاوت باشند، اما قلب و روحِ این نوع موسیقی‌ها، هارمونی‌ و ریتمشان یکی است. درست به همین خاطر است که من با روانیِ بسیاری با ایشان ساز می‌زنم.

  • * یعنی آنچه ما در این دو کنسرت دیدیم، کاملاً به صورت بداهه روی صحنه رخ داد؟‌

ادامه مطلب


خرید وی پی ان
تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است