خانه » بیوگرافی خوانندگان » آشنایی با بزرگان موسیقی (صفحه ی 10)

آشنایی با بزرگان موسیقی

آل دی میولا

آل دی میولا

آل دی میولا گیتاریست تحسین شده ی سبک جز فیوژن و جز لاتین ، متولد شده ۲۲ جولای ۱۹۵۴ در یک خانواده ایتالیایی، و بزرگ شده در نیوجرسی، در دوران جوانی اوقاتش را بین درسهای گیتار و علافی در کلوپهای سالسا تقسیم کرده بود. تحت تاثیر بسیار زیاد گیتاریست جز لری کوریل ، در دانشگاه موسیقی برکلی در بوستون ثبت نام نمود ، جایی که جلسات تمرینات ماراتن مانندش هنوز عامل حکایت افسانه هاست(آل هنوز استاد تکنیکالی است که تمام گیتاریستهای دیگر را با او اندازه می گیرند).
“ما سه نفر بودیم در یک اتاق؛ یکی در اتاق بود ، یکی در حمام و من گنجه را انتخاب می کردم.”

در نوزده سالگی بعد از چند جلسه کوتاه با کیبوردیستی به نام بری مایلز ، چیک کوریا از آل برای استفاده در Return to Forever در سال ۱۹۷۴ ، استفاده کرد. از آن وقت ستاره اقبال آل به سرعت درخشید.

طبق نظرسنجی پرفروشترین مجله گیتار در جهان ، مجله Guitar Player ، آل دی میولا معتبرترین جوایز گیتار را (در میان گیتاریستهای جهان) کسب کرده است. در دو دهه و نیم گذشته در سراسر جهان او را به عنوان یکی از برجسته ترین نوازندگان چیره دست در حیطه جز بی کلام (Instrumental Jazz ) معاصر ، می شناسند. خط مشی معروف آل دی میولا به اندازه گستره وسیعی است از احساسات جمع شده در سبکی منحصر بفرد که دربردارنده تاثیرات الهم شده هنرمندان جهان می باشد.

از سرعت و گرمی تکنوازیهای اولش تا رقابت و پیروزی در گیتار تریوی ” دی میولا – مک لافلین- دو لوچیا ” ، از اکتشافات برزیلیش در “Cielo e Terra ” و “Soaring Through A Dream ” تا انحراف به سمت تانگو و رومانتیسم در گروه آکوستیکش “World Synfonia ” و ضبط دومین آلبوم این گروه به نام Heart Of The Immigrants.
از شروع مسیر تک نوازیهای اولش، آلبومهایی مثل “Land Of The Midnight Sun ” ، “Elegant Gipsy ” و ” Casino ” در میان تمام نوازندگان بی کلام آن دوره جزو پرفروشترین آنها بوده اند
.
در حالیکه رادیو U.S متمایل به دوری کردن از موسیقی دلپسند معاصر است آل دی میولا همچنان در کمال احترام، در حال کسب موفقیتهای شگفت انگیز در موسیقی پیشگام می باشد. آل دی میولا دوباره و دوباره ،مثل یک موهبت الهی موسمی، خود را به عنوان آهنگساز و نوازنده ظریفترین و مهیج ترین ملودیهای تغزلی آشکار می کند. او مکررا توسط بزرگترین منتقدین موسیقی جهان بخاطر قطعات هنری و کارهای هنرمندانه گیتارش مورد توجه قرار گرفته است. فریبهای میولا در ترکیب ریتم های پیچیده سنکپ دار با ملودیهای محرک تغزلی و هارمونی پیچیده در بنیان این کارهای جدی ولی دل انگیز همیشه مهمترین و پیشروترین بوده است.

رد پای تکنیک وحشتناک و عمق موسیقی او را می توان در اولین آوازه جهانیش به همراه چیک کوریا و گروه Return To Forever در سال ۱۹۷۴ پیدا کرد. در ۱۹۸۰ در “Super Guitar Trio ” به همراه جانی مک لافلین و پاکو دو لو چیا ، پیروز اعلام شد.
آلبوم “Friday Night in Sanfrancisco ” یک ضبط استثنایی شد که تحسین همگان را برانگیخت. نتیجه ای که پی آمد آن فروش بیش از دو میلیون نسخه از آلبوم بود. آنها با همدیگر از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۳ تور گذاشتند و در سال ۱۹۹۶ نیز برای سی دی سوم “Guitar Trio ” و یک تور جهانی دور هم جمع شدند. در اوایل ۱۹۹۶ آل دی میولا یک گروه تریوی دیگر را با افرادی مثل جان لاک پونتی و استنلی کلارک تشکیل داد.

آل دی میولا گروهی را بوجود آورد که خودش آنرا اینگونه وصف می کند: ” شایسته ترین گروه در دوره موسیقایی من” . اسم این گروه جدید Al Di Meola World Sinfonia 2000 می باشد که شامل موزیسینهایی از آرژانتین ، کوبا و اسراییل است.

او شخصا ۲۱ آلبوم موسیقی خود را ضبط کرده است از جمله آلبوم سولوی گیتار آکوستیک جدیدش به نام “Winter Nights” . یک ضبط خیلی خودمانی از آل دی میولا که متناوبا از دو گیتار آکوستیک وینتیج و یک باندورا (ساز ۴۸ سیمی چنگ مانند) که توسط نوازنده اوکراینی به نام رومن هرینکیف نواخته می شود، استفاده شده است.

موسیقی متمرکز شده بر یک تم تعطیلات زمستانی و آهنگهایی شامل چهار آهنگ اصلی، چهارقطعه از آهنگهای کریسمس ، و دو قطعه معروف موسیقی پاپ. یکی آهنگ “Mercy Street ” از پیتر گابریل ودیگری “Scarborough Fair ” از پل سایمون. انتخاب موسیقایی آل دی میولا در این آلبوم و ترکیب آن با آهنگهای اصلی خودش، دارای نوعی حالت تماتیک هماهنگ و منحصر بفرد می باشد.
آل معتقد است که این آلبوم از نظر شنیداری بهترین ضبط صدایی است که تا حالا انجام داده است. علاوه بر رومن هرینکیف ، دوست و شریک موسیقایی آل ، هرنان رومرو ، در ضبط گیتار آکوستیک در دو قطعه و در تولید آلبوم همکاری کرده است.

از میان نامهایی که دی میولا در طول دوره درخشان حرفه ایش با آنها نواخته و یا ضبط کرده می توان به افرادی مثل چیک کوریا ، لوچیانو پاواروتی ، پاکو دو لوچیا ، پل سایمون ، فیل کالینز ، سانتانا ، جان مک لافلین ، لری کوریل ، استیو وینوود ، وین شورتر ، هربی هنکوک ، گانزولا روبالکابا ، جاکو پستوریوس ، لس پاول ، جان لاک پونتی ، استیو وای ، فرانک زاپا ، میلتون ناسیمنتو ، اگبرتو گیسمونتی ، جیمی پیج ، تونی ویلیامز ، استنلی کلارک ، استیو واندر ، ایراکر و بسیاری دیگر اشاره کرد.

ملودیهای مهیج و تنوع ریتمیک در “World Sinfonia” و “Heart of the Immigrants ” ، شدیدا تحت تاثیر استاد آرژانتینی تانگو مرحوم آستور پیازولا ساخته شده اند. در “Kiss My Axe ” و ” Infinite Desire ” و”Orange and Blue ” او منظره فرهنگی و موزیکال وسیعتری را به تصویر می کشد. به هر حال دوستی دی میولا و آستور پیازولا قبل از مرگش، عامل موثری در عمیق تر شدن علائق گیتاریست به موسیقی آرژانتین و دنیای کلاسیک بود.
“پیازولا تاثیر ژرفی بر پیشرفتهای من به عنوان یک موزیسین و یک انسان گذاشت. ما با هم دوستان نزدیکی شدیم که با پست با هم در تماس بودیم و بعدا در طی این تفریح ، شگفتی و علاقه من شدیدا برانگیخته شد تا این انسان بزرگ را بیشتر بشناسم.” ” چیک کوریا نیز شخص دیگری است که تاثیر زیادی در زندگی من داشته است. او یک حامی شگفت انگیز و الهام برانگیز ترین شخص در موسیقی و یک دوست بوده است. ” ” نواختن با چیک اولین قدم مهم در پیشرفت من به عنوان یک نوازنده بوده است.”

آلبومهای انحصاری دی میولا :

Land of the Midnight Sun …1976

Elegant Gypsy …1977

Casino …1978

Splendido Hotel …1980

Electric Rendezvous …1982

Scenario …1983

Cielo e Terra …1985

Soaring Through a Dream …1985

Tirami Su …1987

World Sinfonia …1990 with Dino Saluzzi

Kiss My Axe …1991

World Sinfonia II – Heart of the Immigrants (with Dino Saluzzi)…1993

Orange and Blue …1994

Di Meola Plays Piazzolla …1996 with Dino Saluzzi

The Infinite Desire …1998

Winter Nights …1999

World Sinfonía III – The Grande Passion …2000 with Toronto Symphony Orchestra

Flesh on Flesh …2002

Consequence of Chaos …2006

Vocal Rendezvous …2006

Diabolic Inventions And Seduction For Solo Guitar …2007

Pursuit of Radical Rhapsody …2011

کنی جی

کنی جی

 

kenny-g-discography-3

Kenneth Bruce Gorelickمعروف به کنی جی نوازنده چیره دست سازهای بادی نظیر ساکسیفون و فلوت در سبک جاز میباشد.
او در ۵ ژوئن ۱۹۵۶ در شهر سیاتل امریکا از پدر مادری یهودی به دنیا آمد . کنی جی بزرگترین هنرمند در فروش آثار بی کلام موسیقی در دوران معاصر میباشد.
او اولین کار حرفه ایش را در سال ۱۹۷۶ همراه با بری وایت و با آهنگ Love Unlimited Orchestra اجرا کرد در همین دوران هم اسم کنی جی را برای خودش انتخاب کرد. بعد از اتمام درسش از Central Washington University دو آلبوم دیگر با گروه Jeff Lorber Fusion بیرون داد و پس از آن دیگر به صورت یک سلوئیست به کارش ادامه داد.

اولین موفقیتش را با آلبوم چهارمش یعنی Duotones در سال ۱۹۸۶ که یکی از معروف ترین قطعات خودش را به اسم Songbird را هم در همین آلبوم نوازندگی میکند به دست آورد.
کنی جی در سال ۱۹۹۴ جایزه معروف گرمی را به خاطر تصنیف کردن قطعه Forever in Love از آن خودش کرد.
او در کارنامه هنری خود سابقه همکاری با هنرمندان بزرگی نظیر آندره بوچلی ، ویتنی هاستون ، سلن دیون ، ارثا فرانکلین و… را دارد.

در سال ۱۹۹۷ کنی جی موفق شد اسم خود را در کتاب رکوردهای گینس به خاطر اجرای طولانی ترین نُت تاریخ بوسیله ی ساکسیفون به ثبت برساند.

در فوریه ۲۰۰۰ کنی جی به کاخ سفید دعوت شد و به اجرای زنده برای بیل کلینتون و اعضای کابینه ش پرداخت .

آلبوم های کنی جی عبارتند از :

۱۹۸۲ Kenny G
۱۹۸۳ G Force
۱۹۸۵ Gravity
۱۹۸۶ Duotones
۱۹۸۸ Silhouette
۱۹۹۲ Breathless
۱۹۹۴ Miracles: The Holiday Album
۱۹۹۶ The Moment
۱۹۹۷ Six of Hearts
۱۹۹۹ Classics In The Key Of G
۲۰۰۰ Faith: A Holiday Album
۲۰۰۲ Paradise
۲۰۰۲ Wishes: A Holiday Album
۲۰۰۳ Ultimate Kenny G
۲۰۰۴ At Last…The Duets Album
۲۰۰۵ The Greatest Holiday Classics
۲۰۰۶ The Holiday Collection
۲۰۱۲ The Christmas Classic Album

جمیز هورنر

جمیز هورنر

جیمز هورنر (James Roy Horner) ، از معروف ترین آهنگسازان موسیقی متن ، در سال ۱۹۵۳ در آمریکا متولد شد . او نواختن پیانو را از ۵ سالگی آغاز کرد و تحصیلات خود را در کالج سلطنتی لندن و دانشگاه کالیفرنیا سپری کرد .

آهنگ سازی این هنرمند در ابتدا با فیلم های تراز پایین آغاز شد اما رفته رفته با کارهای زیبایش توانست همگان را مجذوب خود کند و آهنگسازی فیلم های بزرگی چون تایتانیک ، آواتار ، شجاع دل ، تروی ، بیگانگان ، دشمن پشت دروازه ، خانه ای از شن و مه ، افسانه و نقاب زورو ، یک ذهن زیبا ، مرد عنکبوتی شگفت انگیز و … را در کارنامه کاری خود ثبت کند .

او تا کنون موفق به نامزدی ۸ جایزه اسکار ، ۸ جایزه گلدن گلوب ، ۶ جایزه گرمی و همچنین موفق به کسب ۲ جایزه اسکار ، ۲ جایزه گلدن گلوب و ۴ جایزه گرمی شده است .
بی شک بزرگترین موفقیت جیمز هورنر خلق موسیقی متن فیلم تایتانیک است ، آنچه که ۲ جایزه اسکار ، ۲ جایزه گلدن گلوب و ۳ جایزه گرمی را برایش به ارمغان آورده و با فروش ۲۷ میلیون نسخه ای در جایگاه پرفروش ترین قطعه ی ارکسترال موسیقی متن تاریخ جا خشک کرده است .

جالب است بدانید که جایگاه اول و دوم در لیست پرفروش ترین فیلم های تاریخ به فیلم هایی اختصاص دارد که جیمز هورنر آهنگسازی کرده ! ؛ یعنی آواتار و تایتانیک .

مایک اولدفیلد

مایک اولدفیلد

میکائیل گوردن اولدفیلد ، در ریدینگ در بریتانیا بتاریخ ۱۵ می ۱۹۵۳ بدنیا آمد. پسر دکتر هانری اولدفیلد و مورین برنادین لیستون (ایرلندی تبار) او آخرین فرزند از سه فرزند خانواده می باشد که هر سه در کار موسیقی فعال بوده اند .

کودکی مایک اولدفیلد قویا متأثر از بیماری مادرش است که بارها در بیمارستان روانپزشکی بستری می شود و سرانجام در اوایل ۱۹۷۵ فوت می کند. در رابطه با بحرانهای روانی مادرش، مایک اولدفیلد از نظر شخصیتی به درونگرایی بیمارناکی مبتلا می شود و از سن هفت سالگی به گیتار رو می آورد. خیلی زود او با تقلید از گیتاریستهای موسیقی فولکلور بریتانیایی که از سالهای ۶۰ رایج شده بود، روش شخصی خود را ابداع می کند. از گیتاریستهای شاخص این دوره می توانیم به بطور مشخص از John Renbourn و Bert Jansh نام ببریم.

در دوران نوجوانی مایک اولدفیلد گیتاریست تمام عیاری ست که در چند انجمن فولکلور عضویت دارد. ولی فعالیتهای خلاق او در واقع از سن پانزده سالگی با همکاری خواهرش «سالی» آغاز می شود. محصول این همکاری به روش(( سالا نژی)) موسیقی با دو ابزار موسیقی رایج درفولکلور بریتانیا، آلبومی ست بنام Children of the sun که در نوامبر ۱۹۶۸ در کمپانی ترانس آتلانتیک منتشر شد.
سپس مایک با برادرش تیری اولد فیلد گروه تازه ای تشکیل می دهد که چندان دوام نمی آورد. در این دوران گیتار الکترونیکی را در اختیار می گیرد که در اصل به مارک بولان Marc Bolan کمپوزیتور بریتانیایی تعلق داشت.
در فوریه سال ۱۹۷۱ بعنوان باسیست و سپس گیتاریست به کوین آیرس (Kevin Ayres ) و گروه او می پیوندد. در این گروه با کوپوزیتور آوان گاردیست داوید بدفورد آشنا می شود که او را به ادامه و گسترش کمپوزیسیونهای اولیه اش تشویق می کند.
در ۱۷ سالگی قطعاتی می سازد که بعدها به آغاز سیر تکوینی قطعاتی ست که مایک اولد فیلد در سن ۱۷ سالگی ساخته بود و ماکت آنرا نیز Tubular belles بوسیلۀ ضبط صوت Bang and Olufsen ضبط می کند که کوین آیرس به او قرض داده بود. این ضبط صوت محصول یک شرکت دانمارکی ست که ابزارآلات سمعی و بصری می سازد. او دستگاه ضبط را بنحوی دستکاری می کند که ضبط اصوات روی ضبطهای پیشین را امکانپذیر می سازد یعنی کاری که در استودیوهای موسیقی انجام میگرفت.
در تابستان ۱۹۷۱با ماکتی که تهیه کرده بود به تمام خانه های دیسک مراجعه می کند ولی هیچکس کار او را قبول نمی کند. ولی ناشناخته مورد توجه تام نیومن قرار می گیرد که خودش نیز موسیقیدان و در عین حال شرکت تولیدی داشت که در استودیوی The manor کار می کرد که به ریچارد برانسون تعلق داشت که یکی از تجار جوان بزرگ بریتانیایی ست و مارک ویرجین او شهرت بسیار زیادی پیدا کرد.
در سال ۱۹۷۱ ریچارد برانسون هنوز در حال طرح ریزی شبکۀ گسترده ای از فروشگاههای دیسک است و تلاش می کند تا برای منتشر کردن گیتاریست جوان جایی پیدا کند، ولی موفقیتی بدست نمی آورد. با اینحال ریچارد برانسوندر سال ۱۹۷۲ تصمیم می گیرد مارک خودش را ایجاد کند و به مایک اولدفیلد پیشنهاد می کند که در لیست نخستین هنرمندان برای مارک ویرجین Virgin ثبت نام کند و با او برای شش آلبوم قرارداد می بندد که بعدها به منشأ اختلاف نظر و دعوای حقوقی بین مایک اولد فیلد و ویرجین تبدیل می شود.

توبولار بلز بتاریخ ۲۵ می ۱۹۷۳ با شمارۀ کاتالوگ V2001 چند روز پس از ۲۰ امین سالگرد تولد مایک اولدفیلد منتشر می شود. این آهنگ شامل قطعۀ بلند موسیقی راک سمفونیک می باشد که روی هر دو طرف دیسک ۳۳ دور ضبط شده است. تمام یا تقریبا تمام ابزارهای موسیقی حاضر در این قطعه توسط خود مایک اولد فیلد بکار برده شده است و یکی از نکات قابل توجه از نظر تکنیکی برای ضبط موسیقی در آن دوران است. ریچارد برانسون این آلبوم را به رسانه های انگلیسی معرفی می کند و جان پیل دی جی معروف نیز هر دو طرف آلبوم را در برنامۀ بخش راک رادیو بی بی سی پخش می کند. آلبوم مایک اولدفیلد بشکل بی سابقه ای در تاریخ موسیقی بفروش می رسد، حادثه ای که برای قطعۀ موسیقی برای ابزار شگفت آور بود.
چند ماه بعد بازپرداخت تم این آهنگ برای تم اصلی فیلم “جن گیر ” این موفقیت را بیش از پیش در ابعاد گسترده تری بخصوص در ایالات متحدۀ آمریکا افزایش داد .

فهرست کامل آلبوم های مایک اولد فیلد:

Tubular Bells ….1973
Hergest Ridge ….1974
Ommadawn ….1975
Incantations ….1978
Platinum ….1979
QE2 ….1980
Five Miles Out ….1982
Crises ….1983
Discovery ….1984
The Killing Fields ….1984
Islands ….1987
Earth Moving ….1989
Amarok ….1990
Heaven’s Open ….1991
Tubular Bells II ….1992
The Songs of Distant Earth ….1994
Voyager ….1996
Tubular Bells III ….1998
Guitars ….1999
The Millennium Bell ….1999
Tr3s Lunas ….2002
Tubular Bells 2003 ….2003
Light + Shade ….2005
Music of the Spheres ….2008

اوتمار لیبرت

اوتمار لیبرت

اتمار لیبرت نوازنده چیره دست گیتار، نامزد ۵ جایزه گرمی( Grammy ) و دریافت کننده ۳۸ گواهی‌نامه طلا و پلاتین انجمن صنعت ضبط آمریکا، در سال ۱۹۵۹ از پدری آلمانی-چینی و مادری مجارستانی به دنیا آمد. او بیشتر کودکی خود را در سفر به اروپا و آسیا گذرانده است. او گیتار را از سن ۱۱ یازده سالگی شروع کرد و در ۱۸ سالگی هنگامی که در حال تکمیل دوره گیتار کلاسیک بود، عازم سفری طولانی به سمت آسیا و روسیه شد . Liebert بصورت گسترده سفر کرد و موسیقی سنتی این مناطق را فرا گرفت.

در نهایت اولین آلبوم رسمی Ottmar با نام Nouveau Flamenco روانه بازار شد. این آلبوم به رادیو نیز پا باز کرد و برنامه ریزان رادیویی به رقابت برای پخش آهنگهای اوتمار لیبرت در شبکه های خود پرداختند از جمله موفقیتهای آلبوم او میتوان گفت که این آلبوم در سالهای ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷ از طرف کشورهای امریکا، کانادا، نیوزیلند و استرالیا مورد تشویقهای گوناگونی قرار گرفت و بعنوان بهترین آلبوم سال برگزیده شد.

آلبوم بعدی او به نام Solo Para Ti در سال ۱۹۹۲ از طرف کمپانی سونی ( Sony Music ) انتشار یافت. این آلبوم با همکاری اوتمار لیبرت، لونا نگرا (Luna Negra) و با چهره محبوب کارلوس سانتانا (Carlos Santana) وارد بازار شد. این آلبوم نه تنها بعنوان بهترین آلبوم سال شناخته شد بلکه در بین ۱۰۰ آلبومی که در نوع خود بینظیر بودند در صدر قرار گرفت.
سبک موسیقی Ottmar Liebert را می‌توان فلامنکوی جدید (Nuevo Flamenco یا New Flamenco) نامید. به عبارتی ترکیبی هنرمندانه از گیتار فلامنکو و موسیقی های دیگر همچون جاز، راک، سلتیک (Celtic) و… .

او تاکنون بیش از ۳۰ آلبوم منتشر ساخته، در بیش از ۲۰ آلبوم به عنوان همراه حضور داشته و کنسرت های بزرگی را در کشورهای مختلف برگزار نموده که همگی مورد تحسین منتقدین و شنوندگان قرار گرفته است.

از آخرین کارهای او می‌توان به آلبوم Santa Fe در سال ۲۰۱۱ و کنسرت های ۲۰۱۲ اشاره نمود.

کارلوس سانتانا

کارلوس سانتانا

کارلوس سانتانا، گيتاريست مکزيکي‌تباري است که بيش از ۴۰ سال است در صف اول هنرمندان موسيقي راک و پاپ جهان ايستاده است ، در عرصهٔ موسیقی جوایز معتبر زیادی به دست آورده‌است.

کارلوس سانتانا در آتلان دو ناوارو در جالیسکو ی مکزیک به دنیا آمد. که اکنون یک خیابان و یک میدان در این شهر به نام سانتانا است. کارلوس صاحب دو برادر به نامهای آنتونیو و خورخه و نیز چهار خواهر به نام‌های لورا، ایرما، لتیسیا و ماریا است.
پدر کارلوس، ژوژه سانتانا، نوازندهٔ ویولن بود. کارلوس نیز نوازندگی ویولن را از پدر آموخت. کارلوس در ۸ سالگی تحت تأثیر تران هنرمندان بلو از قبیل بی. بی. کینگ، جان لی هوکر و تی-بون واکر که از رادیو آمریکا پخش می‌شد، به گیتار روی آورد.

پس از آن هنگامی که سانتانا فقط ۱۱ سال داشت، در کلوپ‌های شبانه شروع به نوازندگی گیتار کرد.
هنگامی که کارلوس سانتانا ده دوازده ساله بود، یک مرد آمریکایی بدو تجاوز جنسی کرد که پیامدهای آزاردهندهٔ آن در روان سانتانا تا سال‌ها باقی ماند، به گونه‌ای که در دههٔ نود، برای بهبودشان، پس از رایزنی با همسرش، چندین جلسه نزد روان‌کاو حاضر شد .
در سال ۱۹۶۰ خانوادهٔ سانتانا به سان‌فرانسیسکو نقل مکان کردند. یک سال بعد کارلوس نیز به آنها پیوست. در آنجا او به دبیرستان میشن رفت و زبان انگلیسی را آموخت و در سال ۱۹۶۵ نیز از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد.

در اواخر سال ۱۹۶۶، تام فرازیر تصمیم گرفت که گروه موسیقی راک جدیدی تشکیل دهد. فرازیر (گیتار) به کارلوس سانتانا (گیتار، آواز)، مایک کارابلو (پرکاشن)، راد هارپر (درام)، گاس رودریگز (گیتار باس) و جرج رولی (آواز) پیوست و گروه Santana Blues Band را به وجود آوردند.
پس از مدتی نام گروه به سانتانا تغییر یافت. در اواخر دههٔ ۶۰ گرچه گروه با چندین کمپانی موسیقی به توافق رسیده بود، اما گروه قرارداد را رد کرد. بنابراین هنگام اجرای گروه در جشنواره وودستاک ۱۹۶۹ برای حدود نیم میلیون نفر، هنوز هیز آلبومی از آنها منتشر نشده بود. در پایان همان سال سانتانا با کمپانی «کلمبیا رکوردز» قراردادی امضا کرد و گروه اولین آلبوم خودش را با نام سانتانا منتشر کرد. بعد از آن سانتانا آلبوم‌هایAbraxas و Santana III را منتشر کرد.
قطعه بدون کلام Incident at Neshabur (حادثه در نیشابور اولین بار در آلبوم Abraxas عرضه شد.

در آوریل سال ۱۹۷۳ سانتانا با دبورا سارا کینگ ازدواج کرد. آنها اکنون صاحب سه فرزند به نام‌های سالوادور، استلا و آنجلیکا هستند.
به عنوان عضوی از تالار مشاهیر راک اند رول، آهنگ‌های سانتانا تابحال بیش از ۹۰ میلیون نسخه در سرتاسر جهان فروش داشته‌است و بیش از ۱۰۰ میلیون نفر در کنسرت‌های او شرکت کرده‌اند. او همچنین برندهٔ ۱۰ جایزهٔ گرمی شده‌است.
مجله رولینگ استون در سال ۲۰۰۳ و در رده‌بندی ۱۰۰ گیتاریست برتر تمامی دوران، سانتانا را در رتبه پانزدهم قرار داد.

آلبوم‌ها
Santana Live at the Fillmore (عرضه شده در سال ۱۹۹۷)
(پخش زنده سانتانا در فیلمور)
Santana (۱۹۶۹): (سانتانا) دومین آلبوم نسبتاً پرفروش (پلاتینوم) در آمریکا.
Abraxas (۱۹۷۰) پنجمین آلبوم پلاتینوم در آمریکا
۳ (۱۹۷۱) US: ۲x Platinum
Caravanserai (۱۹۷۲) US: Platinum (کاروانسرا)
Carlos Santana & Buddy Miles! Live! (۱۹۷۲; C.S. with Buddy Miles) US: Platinum
Love Devotion Surrender (۱۹۷۳; C.S. with John McLaughlin) US: Gold
Welcome (۱۹۷۳) US: Gold
Illuminations (۱۹۷۴; C.S. with Alice Coltrane)
Borboletta (۱۹۷۴) US: Gold
Lotus (live) (۱۹۷۵)
Amigos (۱۹۷۶) US: Gold
Festival (۱۹۷۷) US: Gold
Moonflower (۱۹۷۷) US: 2x Platinum
Inner Secrets (۱۹۷۸) US: Gold
Oneness: Silver Dreams, Golden Reality (۱۹۷۹; C.S.)
Marathon (۱۹۷۹) US: Gold
The Swing of Delight (۱۹۸۰; C.S.)
Zebop! (۱۹۸۱) US: Platinum
Shango (۱۹۸۲)
Havana Moon (۱۹۸۳; C.S. with Booker T & the MGs, Willie Nelson, and The Fabulous Thunderbirds)
Beyond Appearances (۱۹۸۵)
Freedom (۱۹۸۷)
Blues for Salvador (۱۹۸۷; C.S.)
Spirits Dancing in the Flesh (۱۹۹۰)
Milagro (۱۹۹۲)
Sacred Fire: Live in South America (۱۹۹۳) US: Gold
Santana Brothers (۱۹۹۴; C.S. with Jorge Santana & Carlos Hernandez)
Supernatural (۱۹۹۹) US: 15x Platinum
Shaman (۲۰۰۲) US: 2x Platinum
All That I Am (۲۰۰۵) US: Gold

ترانه‌های تکی
۱۹۶۹: “Jingo” #۵۶ US
۱۹۷۰: «Evil Ways» #۹ US
۱۹۷۱: «Black Magic Woman» #۴ US
۱۹۷۱: «Everybody’s Everything» #۱۲ US
۱۹۷۱: «Oye Como Va» #۱۳ US
۱۹۷۲: «No One to Depend On» #۳۶ US
۱۹۷۴: «Samba Pa Ti» #۲۷ UK
۱۹۷۶: «Let It Shine» #۷۷ US
۱۹۷۷: «She’s Not There» #۲۷ US, #۱۱ UK
۱۹۷۸: «Well All Right» #۶۹ US
۱۹۷۹: «One Chain (Don’t Make No Prison)» #۵۹ US
۱۹۷۹: “Stormy” #۳۲ US
۱۹۸۰: «You Know That I Love You» #۳۵ US
۱۹۸۱: “Winning” #۱۷ US
۱۹۸۱: «The Sensitive Kind» #۵۶ US
۱۹۸۲: «Hold On» #۱۵ US
۱۹۸۲: «Nowhere to Run» #۶۶ US
۱۹۸۵: «Say It Again» #۴۶ US
۱۹۹۹: “Smooth” (feat. Rob Thomas) #۱ US, #۳ UK (charted in ۲۰۰۰)
۲۰۰۰: «Maria Maria» (feat. The Product G&B) #۱ US, #۶ UK
۲۰۰۲: «The Game of Love» (feat. Michelle Branch) #۵ US, #۱۶ UK
۲۰۰۴: «Why Don’t You and I» (feat. Alex Band) #۸ US
۲۰۰۵: «I’m Feeling You» (feat. The Wreckers are Michelle Branch & Jessica Harp) #۵۵ US
۲۰۰۵: «Just Feel Better» (feat. Steven Tyler)
۲۰۰۶: «Cry Baby Cry» (feat. Sean Paul & Joss Stone) #۷۱ UK

جوایز مربوط به موسیقی
Latin Rock Band of the Year by the Latin New York Music Awards, – ۱۹۷۵
Bammy Award for Best Guitarist, – ۱۹۷۶
Bammy Award for Best Guitarist, – ۱۹۷۷
Bammy Award for Best Album, MOONFLOWER, – ۱۹۷۷
Chrystal Globe Award issued by CBS for International sales of over ۵٬۰۰۰٬۰۰۰, – ۱۹۷۷
Bammy Award for Musician of the Year, – ۱۹۷۸
Bammy Award for Best Guitarist, – ۱۹۸۰
Bammy Award for Best Guitarist, – ۱۹۸۱
Number ۱ Pop/Rock Guitarist by Playboy’s Reader Music Poll, – ۱۹۸۳
Number ۱ Pop/Rock Guitarist by Playboy’s Reader Music Poll , – ۱۹۸۴
Grammy Award for Best Rock Instrumental Performance, BLUES FOR SALVADOR, – ۱۹۸۸
Bammy Award for Musician of the Year, – ۱۹۸۸
San Francisco chapter of NARAS awards Carlos the MVP award, – ۱۹۹۱
Bammy Award for Musician of the Year, – ۱۹۹۳
Bammy Award for Best Guitarist, – ۱۹۹۴
Bammy Award for Best Guitarist, – ۱۹۹۵
Number ۱ Pop/Rock Guitarist by Playboy’s Reader Music Poll , – ۱۹۹۵
Rock Walk Induction, Guitar Center, Hollywood, CA, – ۱۹۹۶
Billboard Century Award, – ۱۹۹۶
Arthur M. Sohcot Award for Public Service and Excellence in Performance, – ۱۹۹۷
Bay Area Music Awards Walk of Fame Inductee, – ۱۹۹۷
Nosotros’ Golden Eagle Legend in Music Award, – ۱۹۹۷
Chicano Lifetime Achievment Award, – ۱۹۹۷
Rock and Roll Hall of Fame Induction, – ۱۹۹۸
Special Achievement ALMA Award, – ۱۹۹۹
Grammy Hall of Fame Award for Abraxas, – ۱۹۹۹
American Music Award for Favorite Pop/Rock Album; SUPERNATURAL, – ۲۰۰۰
Federazione Industria Musicale Italiana – Italian Music Awards – Best Male Artist ۲۰۰۰; Carlos Santana, – ۲۰۰۰
M۶ Award (France) International Male Artist of The Year, – ۲۰۰۰
Amigo Award (Spain) Best International Album – Supernatural, – ۲۰۰۰
Downbeat ۶۵th Annual Readers Poll for Beyond Group of The Year, – ۲۰۰۰
Touch Tunes Award for Most Performed Song – Smooth, – ۲۰۰۰
Latin Grammy Award for Best Pop Instrumental Performance – El Farol, – ۲۰۰۰
Comet Award (Germany) ‘Best International Artist’, – ۲۰۰۰
California Music Award for Outstanding Single – Smooth, – ۲۰۰۰
Grammy Award for Record of the Year – Smooth, – ۲۰۰۰
Grammy Award for Song Of The Year – Smooth (Written by Rob Thomas & Ital Shur), – ۲۰۰۰
Grammy Award for Best Pop Instrumental – El Farol, – ۲۰۰۰
Grammy Award for Best Rock Instrumenatl – The Calling (With Eric Clapton), – ۲۰۰۰
Grammy Award for Best Rock Performance by a Duo or Group With Vocals – Maria Maria (with The Product G & B), – ۲۰۰۰
Drummie Award – Best Percussion Recording; Supernatural, – ۲۰۰۰
VH-۱ Award ‘Your Song Kicked Ass But Was Played Too Damn Much’ – Smooth, – ۲۰۰۰
Amigo Award (Spain) Best International Band – Santana, – ۲۰۰۰
Downbeat ۶۵th Annual Readers Poll for Beyond Artist of The Year, – ۲۰۰۰
GQ Man of The Year Award – Music, – ۲۰۰۰
Latin Grammy Award for Best Rock Performance by Duo or Group With Vocal – Corazon Espinado, – ۲۰۰۰
Blockbuster Entertainment Award for Favorite Rock Artist or Group – Supernatural, – ۲۰۰۰
California Music Award for Outstanding Album – Supernatural, – ۲۰۰۰
Grammy Award for Album of the Year – Supernatural, – ۲۰۰۰
Grammy Award for Best Pop Collaboration With Vocals – Smooth (With Rob Thomas), – ۲۰۰۰
Grammy Award fpr Best Rock Performance by a Duo or Group – Put Your Lights On (With Everlast), – ۲۰۰۰
Grammy Award for Best Rock Album – Supernatural, – ۲۰۰۰
The DVD Awards – ۲۰۰۱ – Best DVD-Video Music Program for ‘A Supernatural Evening with Santana” presented by Video Store Magazine, – ۲۰۰۱
BMI Urban Awards – ۲۰۰۱ – Song of the Year for Maria Maria, – ۲۰۰۱
NARM Chairman’s Award for Sustained Creative Achievement, – ۲۰۰۲
Grammy Award for Best Pop Collaboration w/ Vocals – The Game of Love (w/ Michelle Branch), – ۲۰۰۲
Radio Music Award for Song of the Year/Adult Alternative Radio – The Game of Love featuring Michelle Branch, – ۲۰۰۳
Latin Recording Academy Person of the Year, – ۲۰۰۴
The World Music Awards, Legend Award-August ۳۱, – ۲۰۰۵
BMI Icon Award, – ۲۰۰۵

کیتارو

کیتارو

كيتارو در سال ۱۹۵۳ با نام واقعى «ماسانورى تاكاهاشى» در ژاپن به دنيا آمد. پدر و مادر او مانند اغلب ژاپنى ها پيرو آئين شينتو، مذهب ارواح پرستى بودند. كيتارو در دبيرستان به موسيقى سل(موسيقى مذهبى سياه پوستان)، ريتم و بلوز علاقه مند شد.

او پس از فراگيرى نواختن گيتار الكترونيك، با گروه خود به نام «آلباتراس» (نوعى مرغابى بزرگ دريايى)، شروع به برگزارى برنامه هايى در مهمانى ها و كلوب ها كرد. نام كيتارو كه يك شخصيت كارتونى تلويزيونى بود در همين زمان از سوى دوستانش بر وى نهاده شد. بزرگترين اثر وى در اين زمان اُتيس و ردينگ بود. كيتارو خود در مورد اين اثر مى گويد: «موسيقى من احساسى از تعمق و مهربانى را در مخاطب بر مى انگيزد و در واقع موسيقى من نه ريتم است و نه بلوز اما مخاطب احساسى مشابه احساس موسيقى سُل را در خود احساس مى كند.»

در اوايل دهه هفتاد او به طور كلى تغيير رويه داد و كار با كيبورد را آغاز كرد. او به گروه «فار ايست فَميلى» پيوست و با آنها گذار به دور جهان را آغاز كرد. در اين مسافرت ها، كيتارو با «كلاوس شولز»، نوازنده سينتى سايزر و بنيانگذار گروه «تنجرين دريم» آشنا شد. شولز براى گروه دو آلبوم توليد كرد و كيتارو كلاس فشرده اى را نزد وى به فراگيرى سينتى سايزر گذراند.

كيتارو در مورد اين تغيير مسير به سمت فراگيرى سينتى سايزر مى گويد: «من با سينتى سايزر مى توانم يك اقيانوس خلق كنم، يك كناره زمستانى، يك ساحل تابستانى و يك منظره كامل را بيافرينم.»

او پس از بازگشت به ژاپن در سال ۱۹۷۷ كار تكنوازى خود را آغاز كرد. دو آلبوم اوليه او با نام هاى «تن كاى» و از داستان ماه كامل «به نوعى جنون و هوس، آئين و كيش» براى جنبش در حال تولد موسيقى «نيو ايج» تبديل شد. اما اين آلبوم «جاده ابريشم» كيتارو بود كه توجه جهانيان را به سوى او جلب كرد. جاده ابريشم، موسيقى اى بود كه براى يك مستند ژاپنى كه به مدت پنج سال در تلويزيون به نمايش در مى آمد، ساخته شده بود.

آلبوم جاده ابريشم او در سال ۱۹۸۶ با استقبالى جهانى روبه رو شد و در پى اين استقبال، كيتارو در سال ۱۹۸۷ با همكارى موسيقيدان هاى مختلفى مانند «ميكى هارت» و «جان اندرسون» توانست آلبوم هايى مانند« نور روح» را به بازار عرضه كند و بالغ بر ده ميليون كاست به فروش رسيد. اين آلبوم به عنوان بهترين اثر نيو ايج معرفى شد.
در همين سال بود كه وى آلبوم هاى قديمى خود را هم بازتكثير و توزيع كرد اما اين بار در سطحى جهانى و تور خود به آمريكا را شروع كرد و توانست با اجراى اولين تور زنده خود تنها در آمريكاى شمالى دو ميليون آلبوم به فروش برساند.

او در سال بعد توانست با خلق موسيقى فيلم «بهشت و زمين» شهرتى دوباره كسب كند و برنده جايزه بالاترين امتياز در سال ۱۹۹۴ شود. اما اوج موفقيت او در عرصه موسيقى، دريافت جايزه سال ۲۰۰۱ براى آلبوم «در فكر تو» بود.

كيتارو يك ستاره است اما بسيار فروتن. او مى گويد: «طبيعت به من الهام مى كند. من تنها يك پيغام بر هستم. براى من برخى آهنگ ها مانند ابرها هستند و برخى مانند آب.»
كيتارو هر ساله براى تكريم و احترام به «مادر زمين» كنسرتى در كوه فوجى يا در نزديكى خانه اش در كلرادو برگزار مى كند. در يكى از اين برنامه ها كيتارو، در شبى ماه تمام در آگوست از غروب تا سپيده دم بر چليك مى كوبد و در حالى كه دستانش آغشته به خون شده بود همچنان به كوبيدن ادامه مى دهد.
از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۰ او با همسر اولش با نام يوكى زندگى مى كرد اما آنها به علت اينكه كيتارو اغلب اوقات در آمريكا كار مى كرد و همسرش در ژاپن، از هم جدا شدند. در نيمه هاى دهه نود او با زنى با نام «كيكو ماتسوبارا » كه هم اكنون در اغلب آلبوم هايش در كنار او مى نوازد، ازدواج كرد.

هم اكنون او در شهر «وارد» در خارج از كلرادو در مكانى به وسعت هفتاد و دو هزار مترمربع و در خانه اى به مساحت ۲۳۲ متر مربع، جايى كه كنسرت هاى آخر خود را در آنجا برگزار كرد، زندگى مى كند.

آلبومهای رسمی کیتارو :

۱۹۷۸ – Ten Kai/Astral Voyage/Astral Voyager/Astral Trip
۱۹۷۸ – In Person Digital
۱۹۷۹ – Full Moon Story/Daichi
۱۹۷۹ – Oasis
۱۹۸۰ – Silk Road (a.k.a. The Soghdian Merchants on VHS)
۱۹۸۰ – Silk Road II
۱۹۸۰ – In Person Digital
۱۹۸۰ – Silk Road Suite
۱۹۸۱ – Silk Road III: Tunhuang (japanese original title: Tonko)
۱۹۸۱ – Best of Kitaro vol 1
۱۹۸۱ – World of Kitaro
۱۹۸۱ – Ki
۱۹۸۲ – Millennia (Queen Millennia movie soundtrack)
۱۹۸۳ – Silk Road IV: Tenjiku/India
۱۹۸۴ – Silver Cloud/Cloud
۱۹۸۴ – Live in Asia/Asia Super Tour Live/Asia
۱۹۸۶ – Toward the West
۱۹۸۶ – Tenku
۱۹۸۷ – Light of the Spirit
۱۹۸۸ – Ten Years/Best of Ten Years
۱۹۹۰ – Kojiki
۱۹۹۱ – Live in America
۱۹۹۲ – Dream/Lady of Dreams
۱۹۹۳ – Heaven and Earth
۱۹۹۴ – Mandala
۱۹۹۵ – An Enchanted Evening – Live
۱۹۹۶ – Peace On Earth
۱۹۹۷ – Cirque Ingenieux
۱۹۹۸ – Gaia-Onbashira
۱۹۹۹ – Best of Kitaro vol 2
۱۹۹۹ – Thinking of You
۲۰۰۰ – The Soong Sisters
۲۰۰۱ – Ancient
۲۰۰۲ – An Ancient Journey
۲۰۰۲ – Daylight, Moonlight in Yakushiji – Live
۲۰۰۳ – Best of Silk Road
۲۰۰۳ – Sacred Journey of Ku-Kai
۲۰۰۴ – Shikoku 88 Places
۲۰۰۵ – Sacred Journey of Ku-Kai Volume 2
۲۰۰۶ – Spiritual Garden
۲۰۰۷ – Sacred Journey of Ku-Kai Volume 3
۲۰۱۰ – Sacred Journey Of Ku-Kai Volume 4

کت استیونس

کت استیونس

کت استیونس با نام اصلی استیون دیمیتری جورجیو , و ملقب به یوسف اسلام ۲۱ جولای ۱۹۴۸ در لندن از مادری سوئدی و پدری یونانی به دنیا آمد. البته او با اسم Steven Demetre Georgiou به دنیا آمد اما ما بیشتر او را با نام کت استیونس می شناسیم. اگر در بیوگرافی او نگاه کنیم همه کاری در زمینه موسیقی می بینیم به علاوه دو عنوان «بشر دوست» و «مشوق اسلام».

ایمان به اسلام

در سال ۱۹۷۶ کت استیونس در مالیبو ( در کالیفرنیا ) در حال غرق شدن است. ناگهان یاد خدا می افتد. جمله “Oh God! If you save me I will work for you.” را می گوید و خدا هم نجاتش می دهد. این شاید برای ما یک قصه را تداعی کند اما برای کت استیونس داستان نوع دیگری رقم خورد. او چنان تحت تاثیر قرار گرفت که تصمیم گرفت به وعده اش با معبود خودش عمل کند – هر چند معبودش نیازی ندارد – و برای خدا تلاش کند.

تجربه مرگ در چند قدمی روح کت را به یافتن حقیقت معنوی تشویق می کند. از بودائیسم شروع می کند و می رود که همه علوم ماورایی را یاد بگیرد و تا آموختن نجوم هم حتی پیش می رود اما اینجاست که دیوید از راه می رسد.
دیوید برادر کت کتابی کپی شده را به او می دهد و چه نشسته ای که شاید حقیقت را در این کتاب یافتی. کت قرآن اهدایی برادر را مانند برگ زر می گیرد و روی آن شروع به مطالعه می کند. البته او از بچگی همیشه بین ادیان مختلف این ور و آن ور می رفته و حتی در لحظه تولد با این که پدر ارتودوکس یونانی و مادر یک باپتیست بوده در مدرسه کاتولیک ها درس می خواند و با این مطالعات بیگانه نیست.

در سال ۱۹۷۷ کت رسما به اسلام ایمان آورد و در سال ۱۹۷۸ نامش را به «یوسف اسلام» تغییر داد. او همیشه از نام جوزف ( یوسف در تلفظ لاتین ) خوشش می آمد وقتی داستان حضرت یوسف در قرآن خواند این نام را برای خودش برگزید.

آلبومهای او با نام کت استیونس

۱۹۶۷: Matthew and Son
۱۹۶۷: New Masters
۱۹۷۰: Mona Bone Jakon
۱۹۷۰: Tea for the Tillerman
۱۹۷۱: Teaser and the Firecat
۱۹۷۲: Catch Bull at Four
۱۹۷۳: Foreigner
۱۹۷۴: Buddha and the Chocolate Box
۱۹۷۵: Numbers
۱۹۷۷: Izitso
۱۹۷۸: Back to Earth

آلبومهای او با نام یوسف اسلام

۲۰۰۶ An Other Cup

Roadsinger 2009


پیش بینی فوتبال
تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است