خانه » آرشیو برچسب: موزیک

بایگانی برچسب ها: موزیک

مسابقات رهبری ارکستر، مانند مسابقات المپیک اهمیت دارند

مسابقات رهبری ارکستر، مانند مسابقات المپیک اهمیت دارند

علی رهبری: مسابقات رهبری ارکستر، مانند مسابقات المپیک اهمیت دارند

در رقابت‌های بین‌المللی رهبری ارکستر در آلمان، حسین پیشکار، موسیقی‌دان ۲۹ ساله ایرانی جایزه نخست را دریافت کرد. در این رقابت‌ها که برای نخستین بار برگزار شد ۱۲ رهبر ارکستر از هشت کشور شرکت داشتند. این رقابت‌ها را شورای موسیقی آلمان با همکاری ارکستر فیلارمونیک و اپرای شهر کلن، ارکستر گورتسه‌نیش این شهر و ارکستر سمفونیک رادیوی جنوب آلمان سازماندهی می‌کنند. در این مسابقات «حسین پیشکار» موفق شده با اجرای دو قطعه از روبرت شومان و جوزپه وردی هیئت ژوری را در مورد توانایی‌های خود متقاعد کند. این اتفاق در رسانه‌ها با سکوت خبری همراه شد؛ این در حالی است که «علی رهبری» به عنوان اولین نفر به این رهبرِ جوان تبریک گفت. او خود در همین سن و سال بود که برنده مدال طلای مسابقات رهبری ارکستر در فرانسه شد؛ به همین دلیل در مورد این مسابقه ناشناخته در ایران با «علی رهبری» به گفت‌وگو نشستیم:

  • پیام تبریک شما به حسین پیشکار رهبر ارکستر جوان ایرانی به مناسبت  پیروزی او در مسابقه رهبری ارکستر در آلمان و انتقاد شما از بی‌توجهی مسئولین نسبت به این موفقیّت، نظر خیلی‌ها را به این رویداد هنری بین‌المللی جلب کرد. دقیقاٌ ۴۰ سال از دریافت مدال طلای شما در سال ۱۳۵۶ درمسابقات جهانی رهبری ارکستر برای ایران می‌گذرد، ممکن است  در مورد این مسابقات و اهمیت جهانی آن که در ایران خیلی شناخته شده نیستند توضیحاتی بفرمایید؟

ادامه مطلب

علی‌اکبر قربانی:‌ انتقاد کردن آسان است؛ کار کردن دشوار

علی‌اکبر قربانی:‌ انتقاد کردن آسان است؛ کار کردن دشوار

علی‌اکبر قربانی:‌ انتقاد کردن آسان است؛ کار کردن دشوار

«آقای قربانی باوجودِ آنکه می‌داند تالیف کتاب سود مالی چندانی نداشته و با تیراژ پایینی در دسترس علاقه‌مندان قرار می گیرد؛ اما به راه خود در موسیقی ادامه داده و کار مورد نظرش را به نتیجه می رساند. بیان مطالب علمی و فنی به زبان ساده کار دشواری است؛ اما  آقای قربانی با تکیه بر فعالیت های دانشگاهی و حضور مستمرش در ارکسترها به ویژه ارکستر موسیقی ملی توانست این کار را به بهترین شکل انجام دهد. سازهای زهی که تصویرشان بر روی جلد کتاب «ارکستراسیون به زبان ساده» آمده است، قلب ارکستر هستند. بعد نوبت سازهای چوبی، بادی و برنجی و ضربی است. اگر شناختی از موسیقی ایرانی هم داشته باشید، در نهایت به صدادهی های متفاوتی می رسید.»

اینها را «فرهاد فخرالدینی» درباره‌ی کتاب «ارکستراسیون به زبان ساده» گفت که شاگردش علی اکبر قربانی آن را نگاشته است. کتابی که مورد تایید بسیاری از بزرگانِ موسیقی از جمله فرهاد فخرالدینی، احمد پژمان و نادر مشایخی قرار گرفته است. این کتاب، جلد اول از مجموعه کتاب ‌های «ارکستراسیون به زبان ساده» است و هدف از تالیف آن، رسیدن به یک متد آموزشی در زمینه ارکستراسیون است تا علاقمندان رشته آهنگسازی بتوانند با استفاده از فرمول ‌ها و راهکارهای ارائه شده، به یک ارکستراسیون منطقی و زیبا دست پیدا کنند. این کتاب در ۷ فصل با پرداختن به موضوع‌ های مختلف و ارائه مثال‌ هایی از بزرگان موسیقی به همراه نمونه ‌های صوتی، هنرجویان این رشته را برای دست یافتن به راهکارهای مرسوم که توسط استادان موسیقی نیز به کار گرفته می ‌شوند، یاری می ‌دهد.

ادامه مطلب

سال‌نوای سوم همزمان با سالمرگ بابک بیات برگزار می‌شود

سال‌نوای سوم همزمان با سالمرگ بابک بیات برگزار می‌شود

علی جعفری‌پویان

ماجرا به دو سال پیش بازمی‌گردد؛ هشت خرداد سال ۱۳۹۴ که علی جعفری‌پویان (نوازنده ویولن) تصمیم می‌گیرد مراسم نکوداشتی برای استادش، ابراهیم لطفی برگزار کند و به این ترتیب به اتفاق دیگر شاگردان این مدرس و نوازنده باسابقه ویولن، مراسمی را در فرهنگسرای نیاوران برپا می‌کند.

اما از آنجایی که جعفری‌پویان سال‌ها است در دل جامعه نوازندگان رشد کرده و با مشقت‌های این قشر از موسیقی آشنایی دارد، تصمیم می‌گیرد این مراسم را برای قدرانی از این هنرمندان که معمولاً تلاش‌شان در هیاهوی تبلیغات و جبر زمانه نادیده گرفته می‌شود، به صورت یک برنامه مدون سالانه برگزار کند.

حالا سومین سالی است که فرهنگسرای نیاوران میزبان این اتفاق است. جعفری‌پویان معتقد است سال‌ها است دغدغه برگزاری مراسمی را برای والاتر نشان دادن شأنیتِ حرفه نوازندگی دارد؛ حرفه‌ای که متأسفانه ارزش واقعی آن در این سال‌ها کمرنگ شده و آدم‌های با ارزشی که سال‌ها در این حوزه زحمت کشیده‌اند، کم‌کم می‌روند که به دست فراموشی سپرده شوند. این نوازنده در این‌باره به «موسیقی ما» می‌گوید: «من روالِ نوازندگی و همسو بودن آن با سن آدم‌ها را دردناک می‌بینم و احساس می‌کنم بازنشستگی اداری را از بازنشستگی هنری تفکیک نمی‌کنند! در کنار ما، هنرمندانی هستند که خیلی بی‌سرصدا و بی‌منت کارشان را کرده‌اند و به نظرم تا زمانی که هنوز سر پا هستند، باید از آنها به دلیل زحماتشان قدرانی کرد. من هم به دلیل این‌که یک برنامه سیستماتیک برای نوازندگان و مدرسین داشته باشیم، «سال‌نوا» را طراحی کردم تا قدرانی شاگردان از استادانشان، به شکل یک رسم و فرهنگ در بیاید.»

ادامه مطلب

شهرام ناظری: ادبیات مادر تمام هنرها است

شهرام ناظری: ادبیات مادر تمام هنرها است

شهرام ناظری: ادبیات مادر تمام هنرها است

آلبوم موسیقی «عاشق کیست» به مناسبت هزاره «ابوسعید ابوالخیر» به آهنگسازی و رهبری ارکستر امیر پورخلجی، با خوانندگی «شهرام ناظری» با همکاری ارکستر سمفونی متروپلیتن پراگ با کنسرت مایستری «رادک کریژانووسکی» در کشور جمهوری چک به تهیه‌کنندگی اردوان جعفریان منتشر شد.

استاد «شهرام ناظری» در نشست خبری رونمایی این اثر به زلزله‌زدگان شب گذشته کشورمان ادای احترام و با آنان ابراز همدردی کرد: «طبیعتا انسان از چنین اتفاقی دلتنگ می‌شود. خبردار شدیم و گفتم بهتر است این برنامه را کنسل کنیم که دوستان به من گفتند نمی‌شود چون برنامه‌ریزی شده و خبرنگارها حتما می‌آیند. من دیشب به شدت دلگیر بودم از واقعه ناگواری که در منطقه کرد اتفاق افتاد. در این میان من به خانواده خودم و قول کردها «باوانم» فکر کردم. چقدر عجیب است که باری دیگر سرنوشت قومی مثل قوم اصیل شریف و نجیب و سلحشور و وفادار کرد را در اندوه فروبرد.»

به گفته‌ی ناظری قوم کرد قومی است که هنوز آداب و رسوم اصلی ایرانی‌اش را حفظ کرده است و این قوم جزو استثنائات است:‌ «البته که همه قوم های کشورم عزیز هستند اما قوم کرد همیشه پیشمرگ و جان فدا بوده است. کرد قومی است که با این مشخصاتی که به آنها اشاره کردم بازهم با مشکلات بسیاری مواجهه بوده است؛ چرا این اتفاقات باید برای کردها بیفتد؟ همه نوع مرگ‌هایی برای کردها اتفاق افتاده است، مرگ با گلوله، مرگ دسته‌جمعی و.. اما آنها همیشه در مقابل همه چیز سینه سپر کرده‌اند. در مقابل مصیبت‌ها، بمباران‌های شیمیایی و حالا این‌بار بلای آسمانی هم بر آنها نازل شده است. قبل از برگزاری این مراسم به من اعلام کردند تا این مراسم را لغو کنیم اما این امکان وجود نداشت. شاید میان همه خبرهای تلخ این خبر و این مراسم بتواند آرامبخش و دلگرم‌کننده باشد. به همین دلیل برای همدردی با کردها برای لحظاتی همگی سکوت خواهیم کرد.»

ادامه مطلب

چاووش به روایت اعضا

چاووش به روایت اعضا

چاووش به روایت اعضا

پنج‌شنبه گذشته مستند «چاووش؛ از درآمد تا فرود» به کارگردانی «هانا کامکار» و «آرش رئیسیان» به شکل خصوصی برای تعدادی از اعضای کانون «چاووش» و اطرافیان در فرهنگ‌سرای ارسباران به نمایش در آمد. این مستند به روند تشکیل، اوج‌گیری و فرود کانون چاووش و تولیدات آن می‌پردازد و در آن با هنرمندانی چون محمدرضا شجریان، حسین علیزاده، شهرام ناظری و تعدادی از اعضای خانواده کامکار گفت‌وگو شده است.

به گزارش «موسیقی ما»، مراحل ساخت این مستند از سال ۱۳۸۱ آغاز شده و پانزده سال صرف تحقیق و پژوهش و در نهایت، ضبط گفت‌وگوها شد. اما از آن‌جا که در این مدت، برخی از اعضای اصلی چاووش در ایران حضور نداشتند و برخی دیگر در این پروسه طولانی از دنیا رفتند، امکان صحبت با هنرمندانی چون محمدرضا لطفی، پرویز مشکاتیان، هوشنگ ابتهاج، فرخ مظهری و… فراهم نشده است. به‌ویژه که پیش از این، مشکاتیان و ابتهاج حضور خود در این مستند را مشروط به حضور «لطفی» کرده بودند و با درگذشت او و قبل‌تر، پرویز مشکاتیان، دیگر امیدی به حضور این چهره‌های شاخص در این مستند وجود نداشت.

در شروع مراسم اکران خصوصی «چاووش؛ از درآمد تا فرود»، آرش رئیسیان یادداشتی از طرف کارگردانان این مستند خواند: «ایستادن و سخن گفتن در این جایگاه، در برابر دیدگان دقیق و منتظر جمع شما اساتید بزرگ موسیقی کشورمان، هم سخت است و هم مایه مباهات ما. پانزده سال پیش که ایده ساخت مستندی درباره «کانون چاووش» بین ما دو نفر مطرح شد و شروع به ضبط گفت‌وگو با اساتید موسیقی کردیم، تمام این بزرگواران با گشاده‌رویی از ایده ما استقبال کردند و ما را یاری نمودند و ما بعد از چندی، گنجینه‌ای گران‌بها از خاطرات این بزرگواران را گردآوری کردیم؛ اما به خود اجازه ندادیم این ایده ناب و این امکان بی‌نظیر را با خام‌دستیِ آن روزگارِ خود، حرام کنیم. سال‌ها صبوری کردیم و تجربه اندوختیم و اکنون بعد از گذشت قریب پانزه سال، به خود می‌بالیم و سربلندیم که حمایت بزرگان موسیقی را امانت‌دارانه به روایتی تاریخی و ماندگار از زبان خودشان مبدل ساخته‌ایم.» هانا کامکار نیز در سخنان خود از بزرگانی که در شب اجرای مستند حضور نداشتند، یاد کرد.

ادامه مطلب

موفقیت «پازل‌بند» خواست خدا بود

موفقیت «پازل‌بند» خواست خدا بود

موفقیت «پازل‌بند» خواست خدا بود

«پازل‌بند» در ذهن مخاطب موسیقی پاپ، بیشتر با تنظیم‌ها و ملودی‌هایی که برای دیگران ساخته بود، شناخته می‌شد. اما همان‌طور که پیش‌بینی می‌شد، آنها در همان جایگاه نماندند و خودشان وارد فضای خواندن ترانه‌هایشان شدند. انتشار آلبوم «قایق کاغذی» شروعی بود برای حضور رسمی این گروه در بازار موسیقی. چند کنسرت آنها با استقبال روبه‌رو و بازی جدی شد.

این گفتگو به این فرایند و این یک سال و نیم نگاهی متفاوت و ریز داشته با یک سوال ویژه: در دوره‌ای که موسیقی پاپ در ایران تاریخ مصرفی کمتر از یک سال دارد، چطور می‌شود شرایط ماندگاری را تجربه کرد و عمر هنری یک هنرمند را بیشتر و بیشتر کرد؟ اعضای پازل بند (علی رهبری، آرین بهاری) و محمد ناصری (مدیر اجرایی شرکت آوازی نو) جواب‌های متفاوتی به این موضوعات داده‌اند…

  

 

  • * از کنسرت تهران و استقبال خوب از «پازل‌بند» شد شروع کنیم که چندین بار هم تمدید شد. کمی درمورد این کنسرت و اتفاقات بصری و نوری و پرفورمنس این کنسرت بگوئید. این اتفاقات و برنامه‌ریزی‌ها برای کنسرت‌هایتان از کجا و چطور شروع می‌شود؟ اگر بخواهید مقایسه کنید نسبت به کنسرت‌های قبلی، از آن راضی بودید؟

آرین: ما کنسرت تابستانی‌مان ۶ مرداد بود که به میزبانی نمایشگاه و در دو سانس شروع شد و هدف ما به گونه‌ای بود که مردم دوست داشته باشند و از اجرا استقبال کنند. می‌خواستیم از پرفورمنس گرفته تا اجرا و نور و تصویر و همه چیز به گونه‌ای باشد که این دو سانس به چهار سانس تبدیل شود. آنقدر استقبال شد که فکر می‌کنم یک ماه بعد دوباره اجرا را تمدید کردیم و خداروشکر مردم دوست داشتند و از دو سانس شروع کردیم و به چهار سانس ختم شد.

ادامه مطلب

بردیا کیارس: حسین علیزاده را به خاطر قلب بزرگش دوست دارم

بردیا کیارس: حسین علیزاده را به خاطر قلب بزرگش دوست دارم

بردیا کیارس: حسین علیزاده را به خاطر قلب بزرگش دوست دارم

«بردیا کیارس» یکی از جهانی‌ترین نوازندگانِ کلاسیکِ ایرانی است. این جمله شاید تعجب‌آور باشد؛ تعجب‌آور است، چون هیچ به سلوک و رفتارش نمی‌آید و از آن گذشته ادعایی هم ندارد. آن زمان که مایستر ارکستر سمفونیک بود؛ جزو منظم‌ترین نوازندگانی بود که همیشه سرِ وقت به تمرینات می‌آمد و جزو آخرین نفرهایی که می‌رفت. با همه‌ی اینها او سال‌هاست که در معتبرترین ارکسترهای دنیا می‌نوازد و در حالی که خیلی‌ها آرزوی دیدنِ کنسرت‌های «دنیل بارن بویم» را دارند؛ او در ارکسترش ساز می‌زند و در کوارتت‌های گروه هم به عنوان نوازنده‌ی ویولون ۲ فعالیت می‌کند. همین چند روزِ پیش هم تئاتر موزیکال دولتی آذربایجان را رهبری کرد؛ اجرایی که رسانه‌های آن کشور از آن به عنوان دو شب عید یاد کردند. او به تازگی هم رهبری ارکسترِ تئاتر موزیکال «اولیور توییست» را به عهده گرفته است؛ همه‌ی اینها دلیلِ گفت‌وگو با او بود؛ گفت‌وگویی اما این‌بار کاملا متفاوت درباره‌ی زندگی و کارهایش و به خصوص خانواده‌ای متفاوت که در آن رشد کرده است:

  
  • از جدیدترین فعالیتتان شروع کنیم؛ شما به تازگی در ارکستر تئاتر موزیکال دولتی آذربایحان دو اپرت مشهدی عباد و آرشین مالالان را اجرا کردید که در آنجا بازتاب‌های بسیار خوبی داشت.

من به دعوت پروفسور «علی قسمت لالایف» که رییس تئاتر موزیکال دولتی آذربایجان و هنرمند دولتی آذربایجان و فردی بسیار شناخته شده است، دو شب ارکستر تئاتر موزیکال دولتی آذربایجان را رهبری کردم. حدود سه هفته با خوانندگان، گروه کر و ارکستر تمرین می‌کردم که کار سختی بود؛ چون هم مردم عادی و هم نوازنده‌ها خیلی خوب این موسیقی را می‌شناسند. نوازنده‌ها به طور چشم بسته پارت‌‌ها را می‌نواختند؛ اما این برای من کار را سخت می‌کرد.

  • چرا؟

چون می‌خواستم با سلیقه‌ی خودم این آثار را اجرا کنم نه به شکلی که دیگر رهبران اجرا کرده‌اند و این ما را به کار زیادی می‌انداخت. البته نوازنده‌ها همه‌شان با من همکاری کردند. آذربایجانی بسیار بافرهنگ و مهمان‌نواز هستند و فوق‌العاده به کاری که انجام می‌دهند، علاقه‌مند هستند.

ادامه مطلب

شهرداد روحانی: اگر دستمان باز باشد، اتفاقات بهتری رقم می‌زنیم

شهرداد روحانی: اگر دستمان باز باشد، اتفاقات بهتری رقم می‌زنیم

شهرداد روحانی: اگر دستمان باز باشد، اتفاقات بهتری رقم می‌زنیم

ارکستر سمفونیک تهران روزهای آرامی را می‌گذراند. تا همین‌جا هم برای ارکستری که در این سال‌ها یا در بحران بود یا تعطیل، خبر خوشی است. اما خوش‌تر آن‌که این ارکستر به رهبری «شهرداد روحانی» در این مدت نه‌چندان طولانی توانسته به موفقیت‌های بزرگی دست پیدا کند؛ از استقبال فراوان مخاطبان که همچنان اتفاقی عجیب است تا اجرا در شهرستان‌ها و کشورهای دیگر. به نظر می‌رسد فرایندی حرفه‌ای در این ارکستر حکم‌فرما است. این روزها اما ارکستر سمفونیک تهران به مناسبت ماه محرم فعالیت‌ چندانی ندارد و همین امر فرصتی به دست داد برای گفت‌وگو با «شهرداد روحانی» آهنگساز برجسته و رهبر ارکستر سمفونیک تهران که با او درباره‌ی این روزهای ارکستر سخن بگوییم.

  • * ارکستر سمفونیک تهران، در این روزها به علت ایام عزاداری تعطیل است و خب لابد این فرصت مناسبی برای شما و ارکستر است که بعد از این مدت طولانی و برنامه‌های فشرده، استراحتی داشته باشید.

البته ما در ماه محرم تعطیل هستیم و در نظر داریم که در ماه صفر برنامه‌ای که مناسب این ایام باشد، اجرا کنیم.

ادامه مطلب


خرید وی پی ان
تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است