خانه » آرشیو برچسب: آهنگ های شاد

بایگانی برچسب ها: آهنگ های شاد

حمید عسکری: دیگر نمی‌خواهم در عرصه سینما و بازیگری فعالیت کنم

حمید عسکری: دیگر نمی‌خواهم در عرصه سینما و بازیگری فعالیت کنم

حمید عسکری: دیگر نمی‌خواهم در عرصه سینما و بازیگری فعالیت کنم

چند ماه از فعالیت کم «حمید عسکری» در عرصه موسیقی پاپ می‌گذرد اما این خواننده قرار است به زودی تک‌آهنگ‌هایی را در فضای مجازی منتشر کند. او قصد دارد این روند را تا زمان برگزاری کنسرت تابستان خود در تهران ادامه دهد. حمید عسکری در گفتگو با سایت «موسیقی ما» دیدگاه‌های خود پیرامون انتشار آلبوم و تولید آثار جدیدش را عنوان کرد. او همچنین احتمال حضور دوباره‌اش در حوزه بازیگری را تکذیب کرد و نظر قاطع و جالبی در این زمینه داشت.

حمید عسکری ابتدا در مورد آلبوم گفت:«پیش‌بینی می‌کنم به زودی دیگر چیزی به نام آلبوم در ایران منتشر نمی‌شود. حداقل در موسیقی پاپ اینطور خواهد بود و انتشار آلبوم دیگر لزومی ندارد. اینقدر سرعت تغییر تم‌های مورد علاقه مردم بالا است که طی یک سالی که برای تولید آلبوم زمان می‌گذارید، سه مرتبه همه چیز عوض می‌شود! به همین دلیل انتشار تک‌آهنگ بهتر است. انشاالله من امسال بیشترین وقتم را صرف انتشار تک‌آهنگ می‌کنم. سه چهار قطعه آماده دارم و براساس برنامه مدون این کارها را به مخاطبان ارائه خواهم کرد. بر همین اساس بیشترین وقت این روزهای من صرف تولید تک‌آهنگ می‌شود.»

او سپس با اشاره به اینکه دوباره دست به قلم شده اعلام کرد:«پس از چند سال که خودم ترانه نمی‌نوشتم در تک‌آهنگ‌های جدیدم خودم همه ترانه‌ها را می‌نویسم. البته کلاً ترانه‌هایی که خودم طی سال‌های گذشته نوشتم هیت‌ترین قطعاتم بودند. کارهایی که الان ساخته‌ام از لحاظ ملودی برای دوستان ترانه‌سرا تا بخواهند رویش بنویسند و به همین دلیل فقط خودم می‌توانم ترانه‌های این قطعات را بنویسم. تمامی قطعات جدیدم با تنظیم «میلاد اکبری» منتشر خواهد شد.»

ادامه مطلب

رحیم شهریاری: می‌گفتند رحیم شهریاری موسیقی آذربایجانی را به فنا می‌دهد!

رحیم شهریاری: می‌گفتند رحیم شهریاری موسیقی آذربایجانی را به فنا می‌دهد!

رحیم شهریاری: می‌گفتند رحیم شهریاری موسیقی آذربایجانی را به فنا می‌دهد!

بهمن بابازاده: خیلی به ندرت تن به گفت‌وگو می‌دهد و همین باعث شده در جستجوهای اینترنتی، تقریباً هیچ ردی از مصاحبه مفصلی با رحیم شهریاری موجود نباشد. خواننده پاپ آذربایجانی، با اصالتی تبریزی که معتقد است برای زنده نگه داشتن موسیقی آذربایجان زحمت زیادی کشیده و در این مسیر، سختی‌های فراوانی را هم متحمل شده است.

پدیده «رحیم شهریاری» هم‌زمان با شروع به کار نسل اول موسیقی پاپ بعد از انقلاب، در ایران شروع به کار کرد و به مرور توانست به نمادی از موسیقی آذری در قلب پایتخت تبدیل شود. آثارش خیلی زود شنیده شد و توانست محبوبیت بالایی را به دست بیاورد و به مرور، این محبوبیت بیشتر و بیشتر شد و حالا با تولید بیش از ۱۷ آلبوم رسمی، جزء پرکارترین خواننده‌های پاپ بعد انقلاب است.

با رحیم شهریاری در عصری بهاری در دفتر سایت «موسیقی ما» گپ مفصلی زدیم و از هر دری با او سخن گفتیم؛ از سختی‌های این مسیر تا اتفاقاتی که درباره او خبرساز شده و موضوعاتی که تا کنون هرگز درباره آنها صحبتی به میان نیامده بود. متن کامل این گفت‌وگو را در ادامه می‌خوانید:

ادامه مطلب

حامی: داد می‌زنم تا حقم را بگیرم!

حامی: داد می‌زنم تا حقم را بگیرم!

حامی: داد می‌زنم تا حقم را بگیرم!

اگر قرار باشد لقبی برای او انتخاب کنیم، «آقای اعتراض» بهترین عنوانی است که می‌شود درباره او استفاده کرد. «حامی» در سال‌های گذشته به شخصیت و کاراکتر همیشه معترض حوزه موسیقی تبدیل شده است. خواننده‌ای که در دنیای موسیقی اعتبار زیادی دارد، اما انتقادها و اعتراض‌هایش به وجود مافیایی که هرگز به صورت شفاف از آن صحبت نکرده، او را به معترض‌ترین خواننده این سال‌ها بدل کرده است. امکان ندارد در حق‌اش جفایی صورت بگیرد و او آرام بنشیند. داد می‌زند، جنجال به پا می‌کند و صدایش را به گوش همه می‌رساند و حقش را می‌گیرد.

در آستانه کنسرت هفتم و هشتم اسفند او در تالار وحدت، پای صحبت‌های این خواننده همیشه معترض نشستیم.

  • * تو جزو معدود هنرمندانی هستی که توانسته‌ای عمر هنری خود را در همه این سال‌ها استمرار ببخشی. این ماجرا چگونه اتفاق می‌افتد؟

تعهد، مهم‌ترین عامل حفظ طول عمر هنری یک هنرمند است. تعهد به موسیقی، تعهدات اخلاقی و یک‌سری وسواس‌ها و ریزه‌کاری‌هایی که شاید خودم در ابتدا نمی‌دانستم که عامل ماندگار شدن است. هر چه‌قدر نظم و ترتیب و تعهد کاری‌ات بیشتر باشد و بیشتر به عمق بروی، مسلماً ماندگاری‌ات هم بیشتر می‌شود. هر چه‌قدر هم در سطح باشی و فقط برای امروزت کار کنی و فکری راجع به فردا نداشته باشی، طول عمر هنری‌ات کوتاه‌تر می‌شود. من همیشه آینده را نگاه کرده‌ام. حتی وقتی نوجوان بودم، به عنوان یک جوان بی‌تجربه که اطلاعاتم کم بود، در خلوت خودم هدف‌گذاری کرده بودم و می‌خواستم در آینده خواننده‌ای بشوم که حتی نسل‌های بعد از من هم کارهایم را گوش بدهند. چون الگوهایی داشتم که نسل‌های بعد از آن‌ها هم کارشان را گوش می‌دادند و خودم از نسلی بودم که موزیک‌های ۴-۵ نسل قبل از خودم را هم گوش می‌دادم. فاکتورهایی که در ضمیر ناخودآگاهم بود را حفظ کرده و روی آن پافشاری و سماجت کردم. شاید آن موقع از دیدگاه بقیه، این کار حماقت بود ولی به نظر من سیاست درستی برای ماندگاری بود.

زمانی که شما با یکی از اعضای خانواده یا دوستانت تماس می‌گیری، وقتی تلفن را برمی‌دارد، از صدایش متوجه می‌شوی که حالش خوب نیست و با دو کلمه حرف زدن از او می‌پرسی که چرا ناراحتی؟ یعنی احساسات آدم در آن لحظه را می‌توانی از صدایش بفهمی. در مورد من و بقیه خوانندگانی که احساس چاشنی صدایشان است، این موضوع صدق می‌کند. یعنی مردم و اطرافیان من و هر کسی که صدای حرف زدن یا خواندن من را بشنود، از آن صدا می‌تواند شخصیت من را بشناسد که آیا این آدم، شخص پاکی است یا نه. شاید از روز اول این‌گونه نباشد، ولی به مرور زمان، مردم این را تشخیص می‌دهند. یکی دیگر از فاکتورهای ماندگاری هم وجود پاکی در صدا و موزیک و ملودی و شعر است.

ادامه مطلب

اولین آلبوم محمدرضا فروتن «می‌فهممت» نام گرفت

اولین آلبوم محمدرضا فروتن «می‌فهممت» نام گرفت

اولین آلبوم محمدرضا فروتن «می‌فهممت» نام گرفت

نام اولین آلبوم «محمدرضا فروتن» مشخص شد. به گزارش «موسیقی ما» اولین مجموعه آثار این بازیگر سرشناس سینما در عرصه موسیقی با نام «می‌فهممت» منتشر می‌شود. این آلبوم که مراحل اخذ مجوزهای آن به پایان رسیده طی هفته‌های آینده و قطعاً در همین زمستان روانه بازار خواهد شد. محمدرضا فروتن همزمان با اعلام خبر نام آلبوم خود یادداشتی کوتاهی هم برای انتشار در اختیار سایت «موسیقی ما» قرار داد که به نوعی اولین تصویر از تجربه این هنرمند باسابقه در عرصه خوانندگی و موسیقی است. متن یادداشت محمدرضا فروتن درباره این آلبوم را در ادامه می خوانید:

ادامه مطلب

«دنگ‌شو» در سرمای زمستان از «اتاق گوشواره» و «شیراز چل‌ساله» خواند

«دنگ‌شو» در سرمای زمستان از «اتاق گوشواره» و «شیراز چل‌ساله» خواند

«دنگ‌شو» در سرمای زمستان از «اتاق گوشواره» و «شیراز چل‌ساله» خواند

اولین کنسرت زمستانی «دنگ‌شو» در پایتخت برگزار شد. اعضای این گروه پس از حدود یک سال و نیم دوباره به تالار وحدت تهران بازگشته بودند و این بار در فضایی کوچکتر اما نوستالژیک‌تر از برج میلاد با همت شرکت «آوای فروهر» روی صحنه رفتند. «دنگ‌شو» برای اجرای ششم و هفتم دی‌ماه منتخبی از قطعات خاطره‌انگیز و همچنین تک‌آهنگ‌های جدیدش را تدارک دیده بود. البته محوریت برنامه روی آثار خاطره‌انگیز قرار داشت و انگار حس و حال تالار وحدت هم اعضای این گروه را ترغیب کرده بود تا بیشتر به سراغ خاطرات سال‌های قبل خود بروند.

یکی از نکات حائز اهمیت اجرای «دنگ‌شو» که از ابتدا تا انتهای برنامه جلب توجه می‌کرد تلاش آنها برای تلفیق هنرهایی نظیر نقاشی و طراحی و تجسمی با موسیقی بود. از جمله اینکه در پشت سر اعضای گروه طرح صفحه گرامافون طراحی شده بود و «محمدسعید نقاشیان» در طول برنامه در حاشیه این صفحه، طرح و نقش‌های متنوعی را می‌کشید. صحبت‌های اولیه طاها پارسا پس از قطعه اول هم بی‌ارتباط با این نوع طراحی صحنه نبود چون او گفت:«ما میراث‌دار موسیقی هستیم. این موسیقی که شاید روزی با چکیدن قطره‌ای از باران روی صخره یا سطح دریا شروع شد و سپس به صفحات گرامافون و از آنالوگ به دیجیتال رسید. علیرغم اینکه موسیقی ظرف‌های متفاوتی پیدا کرده است اما این صدا است که می‌ماند.»

ادامه مطلب

فریدون شهبازیان: ما مانعی برای هیچ‌کس نیستیم

فریدون شهبازیان: ما مانعی برای هیچ‌کس نیستیم

فریدون شهبازیان: ما مانعی برای هیچ‌کس نیستیم

«فریدون شهبازیان» مدتی است ارکستر ملی ایران را رهبری می‌کند. او در طول زندگی هنری خود اتفاقات مهمی را رقم زده است؛ از آثار شاخصی که همراه با خوانندگان بزرگی چون شجریان، ناظری و… ساخته اگر بگذریم و از موسیقی‌های فیلم‌های متععدی با کارگردانانی چون کیمیایی و مهرجویی، بسیاری از قطعاتش توانسته‌اند بدل به خاطره موسیقایی چند نسل شوند.

شهبازیان همچنین در تولد دوباره موسیقی پاپ در دهه ۷۰ نقشی بسیار پررنگ داشت و باید او را از سردمداران این سبک موسیقی طی چند دهه گذشته دانست؛ هرچند که هم‌اکنون از جریان حاکم بر موسیقی پاپ ایران رضایت ندارد. او در حالی چوب رهبری ارکستر ملی را در دست گرفته که از سنین نوجوانی در ارکستر سمفونیک تهران -به رهبری حشمت سنجری و بعدها فرهاد مشکات- نوازنده بود و در سال ۱۳۴۶ رهبر گروه کر و ارکستر سمفونیک رادیو شد و علاوه بر آن، در ارکستر صبا و خالقی نیز می‌نواخته است.
به بهانه اجراهای آینده ارکستر ملی پای صحبت‌های خالق «کاشفان فروتن شوکران» نشستیم.

***

* در این سال‌ها چند باری نام شما به عنوان رهبر ارکستر ملی شنیده شد؛ اتفاقی که رخ نداد تا کنون. لطفاً ابتدا درباره این مسأله توضیح دهید؟‌
زمانی که آقای علی رهبری به ایران آمد و فعالیت‌های خود را با ارکستر سمفونیک آغاز کرد، ارکستر موسیقی ملی همچنان تعطیل بود و از من برای رهبری ارکستر دعوت کردند. من آن زمان مذاکراتی را با آقای بهرام جمالی (مدیر وقت بنیاد رودکی) انجام دادم. به نتایجی هم رسیدیم و حتی تا عقد قرارداد هم پیش رفتیم تا اینکه بنا به دلایلی، این اتفاق رخ نداد و با تماس‌هایی که گرفته شد، آقای فخرالدینی بار دیگر بازگشتند و رهبری ارکستر موسیقی ملی را بر عهده گرفتند. من در آن شرایط، خودم را کنار کشیدم. البته چند باری به عنوان رهبر مهمان از من دعوت کردند و آقای فخرالدینی -همان‌طور که در مصاحبه‌شان با شما مطرح کردند- این پیشنهاد را به من دادند که من نپذیرفتم.

ادامه مطلب

کلهر کمانچه است و کمانچه، کلهر

کلهر کمانچه است و کمانچه، کلهر

کلهر کمانچه است و کمانچه، کلهر

«کیهان کلهر» یک پدیده است؛ نه‌تنها در موسیقی ایران که در عالمِ موسیقی در کلِ گیتی. او به اندازه‌ای با سازش عجین شده که نمی‌توان گفت کلهر کمانچه می‌نوازد، این سازِ کلهر است، بلکه باید گفت: «این ساز، کلهر است».

رنگ و ایده‌هایی که با سازش پیاده می‌کند، تنها مختصِ خود او است. یک نفر در دنیا هست که به این شکل می‌نوازد و آن کلهر است. او به اندازه‌ای با سازش عجین است که برای شنونده‌ای که او را می‌شنود، کار مشکلی است که در تمام یک ساعت و نیمی که او کمانچه‌اش را در دست دارد، به چیز دیگری فکر کند. شاید او از معدود نوازندگانی است که همچنان این توان را دارد تا تمامی حواس و عواطف شما را تحت‌الشعاع قرار ‌دهد.

این توانایی‌، بدون‌شک یک راز بزرگ است که تنها یک کلید دارد: مهارت. او با قدرت هرچه تمام‌تر به رنگ‌های مختلفی که می‌توان از کمانچه گرفت، اشراف دارد و همچنین پوزیسیون‌های آرشه. اینکه آرشه در کجای سیم کشیده شود، تفاوت می‌کند و او این را به خوبی می‌داند. پیتزیکاتوهایش هم ریتم‌های شگرفی است که با دست راست و چپش ایجاد و صدایی تولید می‌کند بسیار مشکل و در عینِ حال ترد و منحصربه‌فرد.

ادامه مطلب


تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است