خانه » آرشیو برچسب: آموزش موسیقی

بایگانی برچسب ها: آموزش موسیقی

بابک جهانبخش: اوضاع این روزهای بازار موسیقی یک موج است

بابک جهانبخش: اوضاع این روزهای بازار موسیقی یک موج است

بابک جهانبخش: اوضاع این روزهای بازار موسیقی یک موج است

سن شناسنامه‌ای او فاصله چندانی با چهل سالگی ندارد اما سن ظاهری او بسیار کمتر نشان می‌دهد. دلیلش ظاهر پرنشاط و با انرژی است که دارد و اخلاق او هم به همین شکل است. اما می‌گوید که برای تولید آثارش به آن سن شناسنامه‌ای خودش نگاه می‌کند  و دیگر می‌خواهد کارهایی با فضاهای متفاوت یا حتی تلفیقی بخواند. اما به هرحال هنوز هم «بابک جهانبخش» در کنار کارهای احساسی و آرامش، قطعات ریتمیک هم می‌خواند. به طور کلی بابک جهانبخش با لحن و مدل احساسی کارهایش شناخته می‌شود و در آستانه ورود به سیزدهمین سال فعالیت حرفه‌ای خودش است. فعالیتی که به دو بخش مهم تقسیم می‌شود و ۷ سال دوم آن فعال‌تر بود. هفت سالی که با تولید قطعه هیتی نظیر من و بارون، همکاری با ارکستری متشکل از نوازندگان مطرح و همکاری با یک تهیه‌کننده ثابت همراه بود.

اتفاقاً یکی از مباحث اصلی گپ مفصل ما با بابک جهانبخش درباره ماندگاری‌اش در بازار موسیقی و همچنین بررسی علل حذف برخی خواننده‌های دهه هشتاد از عرصه رقابت بود. حدود یک ساعت و نیم با این خواننده گپ زدیم و به جز این، از مباحث دیگر نظیر خواننده‌های پرفروش بازار، تغییر سبک، گرایشش به موسیقی سنتی و داستان پیشنهاد بازیگری‌اش در سریال «عاشقانه» صحبت کردیم. او در یکی از آخرین روزهای فصل تابستان به همراه تهیه‌کننده آثار و مدیر برنامه‌اش «محمدرضا خانزاده»، مدیر شرکت اکسیر نوین، مهمان دفتر سایت «موسیقی ما» بودند و حاصلش گفتگویی شد که در ادامه می‌خوانید:

ادامه مطلب

راز ماندگاری «ترانه‌های کوچک برای بیداری»

راز ماندگاری «ترانه‌های کوچک برای بیداری»

راز ماندگاری «ترانه‌های کوچک برای بیداری»

غلامحسین‌خان مفید بچه‌هایش را برای همه بچه‌های ایران تربیت کرده بود. هفت فرزندش را سر سفره حلال فرهنگی نشاند، نگذاشت گوششان خراب شود، به آنها اهمیت موسیقی، شعر، آواز و … فرهنگ را آموخت و آن وقت، نشست تا ببیند فرزندانش هر کدام در گوشه‌ای خدمتگزار مردم، فرهنگ و هنراند.

بانو هنگامه مفید در این خانواده فرهنگی بالید. برادر بزرگترش اردوان، او و برادر دوقولویش هومن را در هنرستان عالی موسیقی ثبت‌نام کرد تا به دستور مرحوم غلامحسین غریب ویولن‌سل بنوازد و او که قدش، هم قد ویولن‌سلی بود که باید از خیابان شهباز تا دانشکده می‌کشاند، دلبسته نواهایی دیگر بود و این‌گونه بود که سر از دانشسرای موسیقی فولکور درآورد، سنتور زد، آشناتر با فرهنگ و هنر مملکتش شد و … سال‌ها بعد، وقتی هم معلمی و تحصیل در دانشکده ادبیات نمایشی را از سر گذرانده بود، با ترانه‌هایی کوچک برای بیداری، پای در مسیری گذاشت که او نیز در کنار برادرانش شخصیت نوستالژیکی برای چند نسل باشد.

«ترانه‌های کوچک برای بیداری» مجموعه‌ای است از ترانه‌های کودکستان، متل‌ها و اشعار فولکلور که با انتخاب و کارگردانی بیژن مفید و سرپرستی یوسف شهاب در سال ۱۳۵۹ گردآوری شد. موسیقی‌ بیشتر قطعات این آلبوم توسط یوسف شهاب، قطعه «قوقولی قوقو»، «خانم خانوم‌ها»، «تو که ماه بلند آسمونی»… از بیژن مفید و تعدادی نیز همان موسیقی‌ است که در کودکستان‌ها سینه به سینه خوانده می‌شده‌اند و نشانی‌ از آهنگساز آنها نیست. تنظیم، انتخاب نوازندگان و سرپرستی گروه موسیقی‌ نیز به عهده زنده‌یاد یوسف شهاب بود. این آلبوم که در استودیو بل و توسط منوچهر ریاحی ضبط شد، یکی‌ از سه‌ کاست از مجموعه اول «چهل طوطی‌» است که به کارگردانی بیژن مفید برای کودکان و نوجوانان منتشر شد.

ادامه مطلب

مصباح قمصرى تولید «زیر و بم» را آغاز كرد

مصباح قمصرى تولید «زیر و بم» را آغاز كرد

مصباح قمصرى تولید «زیر و بم» را آغاز كرد

«مصباح قمصرى» كه در سال‌های اخیر موزیسین‌ پرکاری بوده، امسال آلبوم دیگرى را نیز در دست تولید دارد. او كه چندی پیش از هم‌نوازی‌اش با ساز «بنجو» خبر داده بود، این بار با كمانچه‌ى برزو امیرى هم‌نواز می‌شود.

«برزو امیرى» آهنگساز اثر قطعات را براى تكنوازى كمانچه در فضاهایى نو ساخته است. او پیش از این ذهنیت موسیقایى خود را در آلبوم «حكایت» به خوانندگى حسین علیشاپور معرفى كرده بود. برزو امیری علاوه بر موسیقی سنتى، در زمینه موسیقی‌هاى محلى نیز فعال است و كنسرت‌هاى بسیارى در داخل و خارج كشور را در رزومه كارى خود دارد.

ادامه مطلب

شكوهِ حزن

شكوهِ حزن

شكوهِ حزن

آیا «موسیقی اصیلِ ایران، موسیقی‌ای حزن‌آلودی است؟» این پرسشی است که همواره مطرح و پاسخی که به آن داده می‌شود، معمولا مثبت است؛ اگرچه نمی‌توان این مساله را نادیده گرفت که موسیقی ایران توانایی آن را دارد که تمامی خواست‌های موسیقایی را برآورده کند؛ اما نمی‌توان این مساله را نادیده گرفت که «غم» یکی از عناصرِ سازنده‌ی زیبایی در هنر شرق و بالاخص ایران است و عارفان نیز به غم پناه جسته و انزوا و عزلت را وسیله‌ای برای تزکیه‌ی نفس دانسته‌اند. از آن طرف، تعدادی از موزیکولوگ‌ها، عاملی چون «ربع‌پرده» و «مونوتون» بودن در موسیقی اصیلِ ایران، را در بیانِ این خصوصیت موثر دانسته‌اند. به خصوص آنکه تا دوره‌هایی طولانی در موسیقی ایران «ارکستر» وجود نداشته و دستگاه‌های موسیقی تنها با یک ساز نواخته می‌شدند و طبیعی است نغمه‌ای که از یک ساز بیرون می‌آید، اندوهی خاموش دارد و مخاطبش را با تاملی دردناک مواجه می‌کند که در موسیقی ارکسترال، کمتر می‌توان نمونه‌ای برای آن یافت. این نظریه را البته بسیاری از موسیقی‌دانان از جمله «حسین دهلوی» مردود می‌دانند؛ از آن طرف به قولِ «نادر نادر پور» طرز ساختمان سازهای اصیل ایرانی نیز با سجیه‌ی موسیقی ما کاملا موافق و مناسب است و صدای کوتاه آلاتی مانند  تار و سنتور، با طنین های مقطع و محدود، برای نواختن موسیقی «تک صدایی» ما، بسیار شایسته است و این توافقی که بین نغمات و آلات موسیقی ایرانی موجود است، خود نیز عامل توانایی در غم آلود کردن موسیقی ما به شمار تواند رفت. از آن طرف، مضمون‌های غم‌انگیز شعرِ فارسی نیز حالت اندوه‌زای موسیقی ما را تشدید و تقویت کرده است. هر چند در این میان بسیاری نیز بر این اعتقادند که:‌ «عاملی که ما آن را در موسیقی خود به غلط غم می نامیم و در حقیقت باید آن را حالتی دانست که چکیده افکار عرفانی و فلسفی و عظمت تمدن یک ملت کهنسال است همان چیزی است که مغرب زمین به علل بسیاری نتوانست بدان دست یابد و افتخار آن را برای خود کسب کند» (۱) در این میان پاره‌ای از اظهارنظرهای بزرگانِ موسیقی را مرور می‌‌کنیم:

ادامه مطلب

شیر محمد اسپندار: صدای این ساز آسمانی است

شیر محمد اسپندار: صدای این ساز آسمانی است

شیر محمد اسپندار: صدای این ساز آسمانی است

زندگی بازی‌های عجیبی دارد. با آدم‌های خاص‌، بازی‌های عجیب‌تر. نمونه‌اش «شیر محمد اسپندار» که همین روزها نامش و شیوه‌ی نوازندگی‌اش را به عنوانِ نابغه‌ی موسیقی بلوچستان در فهرست ملی میراث فرهنگی ناملموس کشور ثبت کرده‌اند؛ پیش از این هم گفتند می‌خواهند خانه‌اش را بدل به موزه کنند؛ وقتی می‌گوییم موزه تصورتان نرود به خانه‌ای باشکوه، حتی به خانه‌ای بزرگ با دنیایی اشیایِ لوکس یا قدیمی، حتی فکر هم نکنید که خانه‌ی «شیرمحمد» از آن خانه‌های عجیب و غریب روستایی است؛ شما چهار دیوار را مجسم کنید بی‌رنگ، بی‌بزک، بی‌ زیورآلات، فرش شده با یک زیلو و وسایلی محقر برای زیستن. برای گذرانِ یک زندگی. خانه‌ی قبلی را سیل بمپور بلوچستان سال‌ها پیش برد؛ مدتی در چادر زندگی کرد و حالا نصیبش از دارِ دنیا خانه‌ای است ساده. «شیر محمد» در این سال‌ها کم سختی نکشید؛ اما لابد خوشبخت است دیگر. آدم از این دنیا چه می‌خواهد جز عزت؟ خانه‌ی هزار متری را کسی با خودش به جایی نبرده؛ اما عزت و احترام و نامِ نیک تا ابد ماندگار است؛ تا دلتان بخواهد تا دنیا، دنیاست؛ موسیقی بلوچستان هست و «شیر محمد» هم هست.

تلفن را که برمی‌دارد؛ می‌گوید:‌«سلام و علیکم». صدایش گرم است؛ می‌گویند آدم‌های جنوب خون‌گرمند. دنیا با آنها خیلی مهربان نیست؛ اما تا دلتان بخواهد خودشان مهربانند: «من جز هنرم و جز همین مردم چیزی ندارم. دستشان درد نکند. برنامه‌ی خوبی بود. من همین که بتوانم برای مردم ساز بزنم، کافی است. حالم خوش می‌شود.»

ادامه مطلب

خاموشی یک آوازخوانِ تمام عیار

خاموشی یک آوازخوانِ تمام عیار

خاموشی یک آوازخوانِ تمام عیار

«امروز پدر دچار ایست قلبی شد و با وجود تلاش پزشکان عملیات احیا بی نتیجه ماند؛ او یک ماهی در بخش آی.سی.یو بستری بود و در آخرین روزها سطح هوشیاریش به پایین‌ترین حد ممکن خود رسیده بود. او سال‌ها دچار بیماری ریوی بود و این بار قدرت بلع خود را نیز از دست داده بود»

اینها را «نازنین گلچین» – دختر نادر گلچین می‌گوید. او از چهارم شهریور دربیمارستان گاندی بستری بود و از حدود ۱۰ سال پیش با بیماری سرطان ریه مبارزه می‌کرد. او که از سال ۵۴ کار هنری ارایه نداد؛ حالا در یک خاموشی ابدی فرورفته است. این لابد رسم روزگار است و نمی‌شود گلایه‌ای داشت؛ فقط می‌توان به تصویر او دلخوش ماند و به صدایش که می‌گویند تنها همان است که می‌ماند و به مهربانی‌های بدیعش در خانه‌ی مصفایش در مرکز شهر. به گفته‌ی «حمیدرضا نوربخش» مراسم تشییع او روز یکشنبه از ساعت ۹ تا ده و نیم از مقابل تالار وحدت انجام و در قطعه‌ی خانه هنرمندان به خاک سپرده می‌شود.

او از سالِ ۵۴ نخواند، می‌گفت رییس وزارت فرهنگ و هنرِ آن زمان بر اساسِ یک کینه‌ی شخصی دیگر به او اجازه‌ی فعالیت نداد و این فعالیت ادامه پیدا کرد و ادامه پیدا کرد تا در آخرین روز شهریور ۹۶ خاموشی ابدی شود. خودش در این باره گفت: «من عضوی از وزارت فرهنگ و هنر بودم؛ سال‌ها در این وزارتخانه با ارکسترهای مختلف همکاری داشتم. آن موقع به اقتضای جوانی حس و حال فعالیت در من زیاد بود؛ ولی با نزدیک شدن به ایام پیری خود به خود میل به فعالیت‌های هنری کاهش یافت. در ظاهر اینطور نشان نمی‌دهم ولی به قول شاعر «بر ظاهر آباد من امید مبند من خانه ویرانه‌ام از من بگریز»

ادامه مطلب

عماد طالب‌زاده: هنر در کشور ما با تب پیش می‌رود

عماد طالب‌زاده: هنر در کشور ما با تب پیش می‌رود

گفتاری از «مسعود شعاری» درباره‌ی کنسرت کیهان کلهر

کنسرت کیهان کلهر را که مشاهده کردم؛ بار دیگر به مهارتِ ایشان در نوازندگی پی بردم؛ به نبوغی که در سازشان وجود دارد و به نگاهِ متفاوتی که همواره به موسیقی داشته‌اند؛ اما نکته‌ی مهمی که در این کنسرت وجود داشت؛ تجربه‌ی نوینی از «تلفیق»‌ بود؛ در موسیقی ایران تاکنون تجربه‌ی تلفیق نغمه‌های شرقی با ارکستر جز کمتر رخ داده است و کنسرت «کیهان کلهر و گروه رامبرانت تریو» تجربه‌ای نوین در این زمینه بود و بسیار موفق. هم‌خوانی این گروه با آقای کلهر به بهترین شکل انجام شد و ایشان توانسته بود به خوبی نغمه‌های شرقی و ریتم‌های چهارپاره را که در موسیقی دستگاهی ایران وجود دارد، با ارکستر جز هماهنگ کند.

ادامه مطلب

مهران مدیری:با افشین یداللهی دوست خیلی نزدیک بودیم

مهران مدیری:با افشین یداللهی دوست خیلی نزدیک بودیم

«مهران مدیری»، کارگردان و بازیگر سرشناس سینما و تلویزیون، چندی پیش برای اولین‌بار پس از پانزده سال یک گفتگوی مفصل انجام داد. او پیش از اکران فیلم‌سینمایی خود یعنی «ساعت پنج عصر» رو در روی «امیر پوریا» و «کیوان کثیریان»، منتقدان سینما، قرار گرفت و به سوالات گوناگونی پاسخ داد. بخشی از این گفتگو درباره تجربیات خوانندگی مهران مدیری بود و این هنرمند پرطرفدار نظرات جالبی درباره چند خواننده و آهنگساز و ترانه‌سرای مطرح عنوان کرد.   او در پاسخ به سوال امیر پوریا مبنی بر اینکه ظاهراً خوانندگی هنوز در زندگی شخصی شما قرار می‌گیرد و جسته و گریخته خوانده‌اید و الان قصد انتشار آلبوم دارید گفت:«بخش خوانندگی برای من دلی بوده و هست و خیلی حرفه‌ای پیگیری نکردم و گاهی شعرهایی که دوست داشتم را می‌خواندم. با آهنگسازان بسیار خوبی دوست هستم. علیرضا عصار سال‌های سال است که از نزدیکترین دوستان من است. این دوستی باعث شده که همیشه خوب بشنوم و خوب ببینم. با آقایان انوشیروان روحانی و شهرداد روحانی، فردین خلعتبری و مهیار علیزاده همیشه رابطه خوبی داشتم. با افشین یداللهی ترانه‌سرای درجه یک دوست خیلی نزدیکی بودیم. اینها باعث شد بیشتر به فضای موسیقی بیایم و کار کنم ولی واقعا دلی بود و هیچ وقت حرفه‌ای این کار نبودم و نخواهم بود چون خیلی ماجرا را علمی پیگیری نکردم.»   مهران مدیری همچنین درباره جزئیات انتشار آلبومش به آهنگسازی مهیار علیزاده هم گفت:«یک ترک از این آلبوم برای معرفی منتشر کردیم که همان ترک یار تویی بود. این آلبوم هفت ترک است و ما یک قطعه را منتشر کردیم و هر وقت کارش تمام شود منتشر خواهد شد. تمام این آلبوم کارهای مولانا و کارهای آرام است.»   طی سال‌های گذشته مهران مدیری تجربیات گوناگونی در عرصه خوانندگی داشته است. از جمله مهمترین آنها می‌توان به حضور در کنسرت گروه «دارکوب» و اجرای تیتراژ برخی سریال‌هایی نظیر «شب‌های برره» و «زعفرانی» اشاره کرد. اما در این بین تیتراژ مجموعه «دورهمی» با موسیقی مهیار علیزاده و صدای او بیشتر مورد توجه مخاطبان قرار گرفت. حالا این چهره باسابقه تلویزیون مراحل پایانی تولید آلبومش را به همراه مهیار علیزاده سپری می‌کند. اثری که قرار بود اوایل امسال به بازار عرضه شود اما احتمال انتشار آن برای فصل پاییز وجود دارد.   در روزهای آینده جزئیات بیشتر این اثر از سایت «موسیقی ما» منتشر خواهد شد.

«مهران مدیری»، کارگردان و بازیگر سرشناس سینما و تلویزیون، چندی پیش برای اولین‌بار پس از پانزده سال یک گفتگوی مفصل انجام داد. او پیش از اکران فیلم‌سینمایی خود یعنی «ساعت پنج عصر» رو در روی «امیر پوریا» و «کیوان کثیریان»، منتقدان سینما، قرار گرفت و به سوالات گوناگونی پاسخ داد. بخشی از این گفتگو درباره تجربیات خوانندگی مهران مدیری بود و این هنرمند پرطرفدار نظرات جالبی درباره چند خواننده و آهنگساز و ترانه‌سرای مطرح عنوان کرد.

او در پاسخ به سوال امیر پوریا مبنی بر اینکه ظاهراً خوانندگی هنوز در زندگی شخصی شما قرار می‌گیرد و جسته و گریخته خوانده‌اید و الان قصد انتشار آلبوم دارید گفت:«بخش خوانندگی برای من دلی بوده و هست و خیلی حرفه‌ای پیگیری نکردم و گاهی شعرهایی که دوست داشتم را می‌خواندم. با آهنگسازان بسیار خوبی دوست هستم. علیرضا عصار سال‌های سال است که از نزدیکترین دوستان من است. این دوستی باعث شده که همیشه خوب بشنوم و خوب ببینم. با آقایان انوشیروان روحانی و شهرداد روحانی، فردین خلعتبری و مهیار علیزاده همیشه رابطه خوبی داشتم. با افشین یداللهی ترانه‌سرای درجه یک دوست خیلی نزدیکی بودیم. اینها باعث شد بیشتر به فضای موسیقی بیایم و کار کنم ولی واقعا دلی بود و هیچ وقت حرفه‌ای این کار نبودم و نخواهم بود چون خیلی ماجرا را علمی پیگیری نکردم.»

ادامه مطلب


تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است