آیپاز

آیپاز :: رسانه تخصصی موسیقی

چیزی نمی‌دانم از این دیوانگی و عاقلی

چیزی نمی‌دانم از این دیوانگی و عاقلی

چیزی نمی‌دانم از این دیوانگی و عاقلی

علیرضا قربانی امروز ۴۵ ساله می‌شود؛ این یعنی آنکه خواننده‌ی حرفه‌ای و خوش‌اخلاق، سال‌های سال فرصت دارد برای اضافه کردن آثار درخشان به گنجینه‌ی موسیقی ایران ؛ هر چند تا همین حالا هم آن‌قدر اثر خوانده و آن‌قدر قطعات ناب و پرمخاطب عرضه کرده که خیالش راحت باشد نامش در تاریخ موسیقی معاصر ایران ماندگار است.‌ اگرچه هنرمندی چون او لابد این را خیلی خوب می‌داند که هر چه مربوط به گذشته است -هر چه‌قدر هم زیبا و بااهمیت- باید کناری بگذارد و به آثار جدیدی فکر کند پربارتر از آنها.

علیرضا قربانی سال ۱۳۵۱ متولد شد. مثل خیلی از اساتید آوازخوانی، از کودکی آموزش قرائت قرآن را شروع کرد. خواندن کلام‌ الهی، فنونی مشابه آواز دارد. از همین روی وقتی تنها دوازده سالش بود، آموختن موسیقی ایرانی و ردیف‌های آوازی را نیز شروع کرد. قربانی تا سال‌های بسیار «آموختن» را رها نکرد و در این سال‌ها از حضور بزرگان بسیار بهره برد. کسانی مثل خسرو سلطانی، بهروز عابدینی، مهدی فلاح، حسین عمومی، احمد ابراهیمی و البته علی تجویدی. او اما تنها به بهره‌بردن از حضور اینان قناعت نکرد و شیوه‌های آوازی طاهرزاده، ظلی و ادیب‌خوانساری را نیز به شکل غیرمستقیم فرا گرفت و به قول خودش، بهره‌های بسیار از «غلامحسین‌بنان» گرفت. «بنان» انگار آوازخوانی بود از جایی دیگر، از جهانی دیگر؛ خواننده‌ای جامع‌الاکناف، تصنیف‌خوان و آوازخوان -با ارکسترهای بزرگ و آنسامبل‌های کوچک- و برای همین هم هست که علیرضا قربانی از تأثیر او بر خودش می‌گوید؛ ‌همچنان‌که از تأثیر «محمدرضا شجریان» بر آوازش.

ادامه مطلب

مصاحبه و گفتگو با فرهاد اسعدیان

مصاحبه و گفتگو با فرهاد اسعدیان

مصاحبه و گفتگو با فرهاد اسعدیان

 «این روزها آلبومی با نام «در ستایش تونالیته» منتشر شده است. این اثر در قالب ۱۲ قطعه با نام‌های «پرلود»، «آلماند»، «کوارنت»، «ساراباند»، «منوئه۱ و۲»، «ژیگ» و …ساخته شده است.»

این می‌تواند یک خبر عادی باشد. روزانه ده‌ها آلبوم در ایران منتشر می‌شود که هر کدام هم ویژگی‌های خاصِ خودشان را دارند؛ اما «در ستایش تونالیته» از چند جهت اهمیت دارد؛ نه به این خاطر که خالقِ آن –فرهاد اسعدیان- که تاکنون آهنگساز بسیاری از فیلم‌های سینمایی و سریال‌هایی چون بوسیدن روی ماه، بچه‌های خیابان و آخر بازی را به عهده داشته، توانسته دو سوییت (در سل ماژور و دو ماژور) از «یوهان سباستین باخ» را توسط گیتار به صورت سولو اجرا کند و در این راستا برای اولین بار تغییراتی در کوک گیتار ایجاد کرده است و نه به خاطر اینکه نواختنِ این قطعات با این کوک نیازمند تبحر بسیار بالایی است؛ این اثر به این خاطر اهمیت دارد که یک نوازنده و آهنگساز ده سال روی یک ایده تمرکز کرده است و دو سال و نیم وقت صرفِ عملی کردنِ آن. او در شرایطی این اثر را انجام داده که خودش آگاهی کاملی از تعداد مخاطبانِ این نوع موسیقی دارد و می‌داند که قرار نیست این مدت زمان طولانی برایش شهرت یا انتفاع مالی به همراه داشته باشد؛ اما او این کار را انجام داده است؛ انگار هنوز هستند آدم‌هایی که «هنر» را برای «هنر» می‌خواهند نه چیز دیگر.

ادامه مطلب

سال نوی چینی‌ها با بوقِ شاخی مارپیچ بوشهر

سال نوی چینی‌ها با بوقِ شاخی مارپیچ بوشهر

سال نوی چینی‌ها با بوقِ شاخی مارپیچ بوشهر

سرپرست گروه لیان كه به همراه ديگراعضای گروه برای شرکت در جشنواره بین المللی «کلتیک کانکشنز» در اسكاتلند به سر مى‌برد از استقبال چینی‌ها از بوق شاخی مارپیچ خبر داد.
محسن شریفیان درابن باره گفت: «برای اولین بار بوق شاخی مارپیچ با نوازنده‌اش به خارج از کشور دعوت می‌شود و این درحالیست که پیش از این هر جا از جنوب و موسیقی بوشهر روایتی می‌شد حتما از نوازنده نی‌انبان برای حضور در فستیوال های متفاوت دعوت بعمل می‌آمد اما این بار نوای بوق شاخی مارپیچ، طنین انداز سال نوی چینی‌ها در استان شی ِان چین خواهد شد.»

در مرداد ماه سال ۱۳۹۶ گروه لیان به سرپرستى محسن شریفیان در کنسرت خود، ضمن معرفی بوق شاخی مارپیچ و تاثیر آن در موسیقی بوشهر تلاش کرد با ارائه شکلی مستقل از این ساز، نواختن آن را صرفا از حصار مراسم آيينى سنج و دمام بیرون آورد.

ادامه مطلب

پای صحبت‌های متفاوت حمید متبسم و همسر هنرمندش سمیرا گلباز

پای صحبت‌های متفاوت حمید متبسم و همسر هنرمندش سمیرا گلباز

پای صحبت‌های متفاوت حمید متبسم و همسر هنرمندش سمیرا گلباز

«شاه‌ نعمت‌الله» است که می‌گوید: ‌«تن به جان زنده است و جان از عشق». جان‌ها اما سال‌ها است که از «عشق» تهی است!

عشق… عَشَقه… این کلام جادویی که حالا «کیمیا» است. از عشق گفتن در این روزگار سخت است. عجیب است. با تردید همراه است. تعداد عاشقان، این روزها کم است؛ ادعایش زیاد. برای همین است که دیدن آدم عاشق -آنها که عشق‌شان حقیقی است- آدم‌های دیگر را به تعجب می‌اندازد. مگر می‌شود؟ بله می‌شود. هنوز می‌شود. هنوز انسان‌هایی هستند که می‌توانند داستان‌های اساطیری عشق را زنده کنند. لیلی و مجنون؟‌ زال و رودابه؟‌ بیژن و منیژه؟ اینها مگر انسان نبودند؟ چرا نمی‌شود در این روزگار عاشق شد؟ شرایط تغییر کرده است، روح که همان روح است. حس‌های آدمیزاد که همان است؛ با شکل و شیوه‌ای جدید.

این گفت‌وگو با «حمید متبسم» (آهنگساز برجسته و نوازنده‌ی نامدار تار و سه‌تار) و همسر هنرمندش (سمیرا گلباز) به بهانه انتشار «تار و پود» بود؛ اما بهانه‌ای شد برای گفتن آنها از عشق. این دو هنرمند از عشق می‌گویند؛ از متعالی‌ترین حس آدمی. عاشق همدیگرند؛ اما همین را بهانه کرده‌اند برای بهتر زیستن. برای دوست داشتن خیلی چیزهای دیگر. برای دوست داشتن طبیعت، خاک، آب و ایران. آنها این عشق را فریاد می‌زنند و این ماجرا چه‌قدر در روزگار خموده پرنفرت امروزی لازم است.

باید صحبت‌های آنها از «عشق» را شنید. باید خواند. آن‌وقت شاید آن ناامیدی تاریخی از دل‌مان برود. عشق نمرده است. نمی‌میرد که «عاشقان عشق را به جان جویند.»

ادامه مطلب

کنسرت موسیقی روژان به نفع زلزله زدگان کرمانشاه

کنسرت موسیقی روژان به نفع زلزله زدگان کرمانشاه

کنسرت موسیقی روژان به نفع زلزله زدگان کرمانشاه برگزار شد

باهمراهی ایرانیان مقیم منطقه شمال و جنوب کالیفرنیا و برگزاری دو کنسرت بزرگ در سانفرانسیسکو و لس‌آنجلس به خوانندگی  «رُوژان  فیض» بیش از ۳۰۰ هزار دلار کمک جمع شد تا برای ساخت یک درمانگاه و نیز حمایت از کودکان مدرسه‌ای در زلزله کرمانشاه اختصاص یابد.

«رُوژان فیض» -خواننده‌ی شهیر کردستان- که چند سالی است مقیم منطقه شمال کالیفرنیا شده است و پیش از این کنسرتی با برادران پورناظری برگزار و آلبومی نیز منتشر کرده است، ضمن اعلام این خبر گفت: «من چند سالی بود که فعالیت‌ جدی موسیقی نداشتم؛ اما  زمانی که زلزله اتفاق افتاد دختر جوانم که سرشار از شور و احساس بود، صحنه‌های زلزله را می‌دید و سخت گریه می‌کرد و از من می‌خواست کاری برای زلزله زدگان انجام دهم. من ابتدا گفتم ما کمک می‌کنیم؛ اما ایشان اصرار کرد و گفت شما در این منطقه دارای اعتبار و شهرتی هستید و بهتر است با برگزاری یک کنسرت همگان را به یک کمک بهتر و موثرتر تشویق کنید. پس از تشویق‌های فراوان دخترم و با توجه به بسترهای آماده‌ای که در منطقه برای کمک وجود داشت، با پسرم که حقوق‌دان است و به  شرایط سخت ارسال کمک به ایران وقوف دارد، ماجرا را در میان گذاشتم و ایشان توانست دو موسسه ایرانی در منطقه را پیدا کند که امکان ارسال کمک‌هایی از این دست را به ایران دارند.»

ادامه مطلب

«هومن گامنو» بازیگر سریال «گلیشفته» شد

«هومن گامنو» بازیگر سریال «گلیشفته» شد

هومن گامنو

هومن گامنو خواننده و بازیگر به تازگی در سریال «گلشیفته» جلوی دوربین رفته است.

به گزارش «موسیقی ما»، هومن گامنو خواننده و بازیگر به تازگی در سریال «گلشیفته» به کارگردانی بهروز شعیبی، تهیه کنندگی علی اکبر نجفی و سرمایه گذاری صادق یاری جلوی دوربین رفت.

گفتنی است تصویربرداری مجموعه «گلشیفته» که به کارگردانی بهروز شعیبی و تهیه کنندگی علی اکبر نجفی برای شبکه نمایش خانگی ساخته می شود در تهران ادامه دارد.

صادق یاری سرمایه گذاری این سریال را بر عهده دارد و سیامک انصاری، شیلا خداداد و محمد بحرانی در نقش های متفاوتی جلوی دوربین رفته اند.

ادامه مطلب

انتشار جدیدترین اثر به نام «راز خيام» با صدای سالار عقیلی

انتشار جدیدترین اثر به نام «راز خيام» با صدای سالار عقیلی

انتشار جدیدترین اثر به نام «راز خيام» با صدای سالار عقیلی

«راز خيام» جدیدترین اثرِ «سالار عقیلی» – خواننده‌ی شناخته شده‌ی موسیقی سنتی ایران- با آهنگسازی  اميرحسين طريقت وتنظیم بهزاد عبدی منتشر می‌شود. این آلبوم برای ارکستر بزرگ تنظیم‌شده و اجرای آن را ارکستر ناسیونال اکراین به اجرا درآورده است.

«راز خیام» دارای شش قطعه به نام‌های سرمست، جهان گذران، ره دور، دست افشان، جام لطیف و اسرار ازل برروی رباعیات خیام است.در این اثر علاوه بر ارکستر ناسیونال اکراین، هنرمندان ایرانی چون علی طریقت (سه‌تار)، محمد طریقت (دف)، آزاد میرزاپور و هیلا فیض پور (تار)، سینا جهان آبادی (کمانچه)، رضا طریقت (قیچک)، صدا سدیفی و امیرحسین مختاری (قانون)، نوشین پاسدار و آرش سعیدیان (عود) نوازندگی کرده‌اند و «امیرحسین طریقت» نیز علاوه بر آهنگسازی، نوازندگی سازهای کوبه‌ای را برعهده داشته است.

ادامه مطلب

خواننده پرتغالی حاضر در سی و سومین جشنواره موسیقی فجر

خواننده پرتغالی حاضر در سی و سومین جشنواره موسیقی فجر

ریکاردو ریبرو

حالا سال‌هاست که دیگر «پرتغال» برای ایرانیان کشوری غریب نیست؛ از آن روزی که «کارلوس کی‌روش» – مربی خوش‌پوش پرتغالی- به ایران آمده و توانسته یکی از پرافتخارترین دورانِ ورزشی ایران در این سال‌ها را رقم بزند؛ این سرزمین دیگر کشوری غریب در جنوبِ اروپا نیست. امسال اما در سی‌وسومین جشنواره‌ی موسیقی فجر، برای دومین بار موسیقی «فادو» اجرا شد. در سی‌ویکمین جشنواره‌ی موسیقی «کمانه»‌ این موسیقی را اجرا کرد؛ سالِ گذشته «آنتونیو زومباخو» و امسال «ریکاردو ریبرو». فادو سبکی از موسیقی مردمی پرتغال است که قدمتی بیش از ۲۰۰ سال دارد. اگرچه فادو روزگاری در قهوه‌خانه‌ها و رستوران‌ها اجرا می‌شد، امروزه به سالن‌های کنسرت راه یافته و علاوه بر مردم پرتغال مخاطبان بسیاری در سراسر دنیا دارد. «ریبرو» -خواننده‌ی ۳۶ ساله‌ی پرتغالی- در کنسرت خود در ایران، این موسیقی را با صدای خش‌دار و حزن‌آلودش با همراهی گیتار به اجرا درآورد. ریبرو متولد شهر بندری لیسبون، پایتخت پرتغال است؛ جایی که در بسیاری از اشعار موسیقی فادو به آن اشاره شده است. می‌گویند معنای «فادو» سرنوشت است و این همان نکته‌ای است که «ریبرو» نیز روی آن تاکید زیادی دارد.

ادامه مطلب


تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است