خانه » اخبار موسیقی (صفحه ی 2)

اخبار موسیقی

مردانی که صدایشان در آسمان آشنا است

مردانی که صدایشان در آسمان آشنا است

مردانی که صدایشان در آسمان آشنا است

شاید برخی مداحی‌های امروز وام‌گرفته از ملودی‌های موسیقی پاپ بوده و از نظر موسیقایی ارزش چندانی نداشته باشند؛ اما تهران قدیم، مداحان اصیل و صاحب‌سبکی داشته که صدایشان تداعی‌کننده نغمه‌های اصیل عاشورایی است. بسیاری از این مداحانِ بااصالت دیگر در قید حیات نیستند و صرفاً نغمات صوتی با کیفیت نه‌چندان بالا از آنها باقی مانده است. از طرفی ممکن است نسل جدید حتی نام این مداحان بزرگ را نشنیده باشند.

عزاداری حسینی میان قدما نظم و شور خاصی داشت که البته شاید این سبک هنوز در گوشه و کنار کشور رواج داشته باشد. برای گذشتگان، این آیین به‌صورت بخش‌بندی پیش می‌رفت و خوانندگان مذهبی بی‌مقدمه سراغ مرور مصیبت‌ها نمی‌رفتند. روش رایج خواندن این‌طور بود که ابتدا با ذکر یا دعایی آهنگین، نام خداوند را با احترام می‌خواندند و به این کار خُطبه‌خوانی می‌گفتند. سپس سراغ مدح‌خوانی و مصیبت‌خوانی می‌رفتند.

«موسیقی ما» در این گزارش تعدادی از مداحان صاحب‌سبک تهران قدیم را که دیگر نمونه مداحی‌شان وجود ندارد، به شما معرفی خواهد کرد:

ادامه مطلب

شیر محمد اسپندار: صدای این ساز آسمانی است

شیر محمد اسپندار: صدای این ساز آسمانی است

سعید فرج‌پوری: موسیقی ایران حال و روز خوشی ندارد

گروه موسیقی «دستان» پاییزِ امسال بعد از مدت‌ها فعالیت‌های انفرادی اعضای گروهش؛ بار دیگر پاییز سال جاری با آواز «شهرام ناظری» به اجرای برنامه خواهند پرداخت. در این اجراها قرار است قطعاتی از ساخته‌های «سعید فرج‌پوری» به اجرا درآید. استادِ کهنه‌کار و نوازنده‌ی نامی کمانچه و آهنگساز در طول فعالیت‌های حرفه‌ای خود با بسیاری از بزرگان موسیقی ایرانی همکاری داشته است. او از هنرمندانِ برآمده از مرکز حفظ و اشاعه است که بعدها در شیدا و عارف نواخت و بعدتر در آوا با محمدرضا شجریان دوباره همکاری کرد و سال‌ها هم با دستان اجراهای متعددی را در داخل و خارج ایران شکل داد و توانست با دیگر دوستانش در این گروه نقش مهمی در معرفی موسیقی سنتی ایران در خارج از کشور داشته باشد. برای همین هم بود که جایزه بهترین موسیقی سال ۲۰۰۳ از وزارت فرهنگ فرانسه را دریافت کرد. با او درباره‌ی وضعیت کنونی موسیقی ایرانی و همچنین فعالیت‌های فردی‌اش به گفت‌وگو نشسته‌ایم:

  • * گفت‌و‌گو را از گروه دستان آغاز کنیم. شما مدت زیادی است که در ایران اجرا نداشته‌اید. چه شد که تصمیم گرفتید دوباره در ایران روی صحنه بروید؟

تقریباً سه سال از آخرین اجرای من در ایران می‌گذرد. آخرین اجرای «دستان» کار «میخانه خاموش» بود که با سالار عقیلی در برج میلاد روی صحنه بردیم. البته به غیر از تهران، در شهرهایی مانند شیراز هم کنسرت برگزار کردیم. بعد از آن دیگر اجرایی نداشتیم. البته بچه‌های گروه به صورت تک به تک در این مدت اجراهایی داشته‌اند. مثلاً آقای حدادی، آقای متبسم، آقای بهروزی‌نیا و … در این سال‌ها به اجرای برنامه پرداخته‌اند ولی به این شکل که همه با هم جمع شویم، نبوده است. البته من سال گذشته «دو نوازی» با آقای حدادی داشتم که در قالب گروه «دستان» نبود. بعد از آن دیگر کاری با «دستان» نداشتیم. سال گذشته هم با گروهی کار کردیم که کار خودم بود. کار را ضبط کردیم که این اثر «خانه تنهایی» نام دارد و سالار عقیلی خوانده است. گروهی از بچه‌های جوان‌تر را جمع کردیم و کار انجام شد. امسال هم قرار است گروه دستان با شهرام ناظری کنسرت داشته باشد. قرار است این‌جا دور هم جمع شویم. من کار جدیدی هم دارم که می‌خواهیم آن را با خوانندگی آقای ناظری اجرا کنیم.

ادامه مطلب

شیر محمد اسپندار: صدای این ساز آسمانی است

شیر محمد اسپندار: صدای این ساز آسمانی است

شیر محمد اسپندار: صدای این ساز آسمانی است

زندگی بازی‌های عجیبی دارد. با آدم‌های خاص‌، بازی‌های عجیب‌تر. نمونه‌اش «شیر محمد اسپندار» که همین روزها نامش و شیوه‌ی نوازندگی‌اش را به عنوانِ نابغه‌ی موسیقی بلوچستان در فهرست ملی میراث فرهنگی ناملموس کشور ثبت کرده‌اند؛ پیش از این هم گفتند می‌خواهند خانه‌اش را بدل به موزه کنند؛ وقتی می‌گوییم موزه تصورتان نرود به خانه‌ای باشکوه، حتی به خانه‌ای بزرگ با دنیایی اشیایِ لوکس یا قدیمی، حتی فکر هم نکنید که خانه‌ی «شیرمحمد» از آن خانه‌های عجیب و غریب روستایی است؛ شما چهار دیوار را مجسم کنید بی‌رنگ، بی‌بزک، بی‌ زیورآلات، فرش شده با یک زیلو و وسایلی محقر برای زیستن. برای گذرانِ یک زندگی. خانه‌ی قبلی را سیل بمپور بلوچستان سال‌ها پیش برد؛ مدتی در چادر زندگی کرد و حالا نصیبش از دارِ دنیا خانه‌ای است ساده. «شیر محمد» در این سال‌ها کم سختی نکشید؛ اما لابد خوشبخت است دیگر. آدم از این دنیا چه می‌خواهد جز عزت؟ خانه‌ی هزار متری را کسی با خودش به جایی نبرده؛ اما عزت و احترام و نامِ نیک تا ابد ماندگار است؛ تا دلتان بخواهد تا دنیا، دنیاست؛ موسیقی بلوچستان هست و «شیر محمد» هم هست.

تلفن را که برمی‌دارد؛ می‌گوید:‌«سلام و علیکم». صدایش گرم است؛ می‌گویند آدم‌های جنوب خون‌گرمند. دنیا با آنها خیلی مهربان نیست؛ اما تا دلتان بخواهد خودشان مهربانند: «من جز هنرم و جز همین مردم چیزی ندارم. دستشان درد نکند. برنامه‌ی خوبی بود. من همین که بتوانم برای مردم ساز بزنم، کافی است. حالم خوش می‌شود.»

ادامه مطلب

سعید فرج‌پوری: موسیقی ایران حال و روز خوشی ندارد

سعید فرج‌پوری: موسیقی ایران حال و روز خوشی ندارد

سعید فرج‌پوری: موسیقی ایران حال و روز خوشی ندارد

گروه موسیقی «دستان» پاییزِ امسال بعد از مدت‌ها فعالیت‌های انفرادی اعضای گروهش؛ بار دیگر پاییز سال جاری با آواز «شهرام ناظری» به اجرای برنامه خواهند پرداخت. در این اجراها قرار است قطعاتی از ساخته‌های «سعید فرج‌پوری» به اجرا درآید. استادِ کهنه‌کار و نوازنده‌ی نامی کمانچه و آهنگساز در طول فعالیت‌های حرفه‌ای خود با بسیاری از بزرگان موسیقی ایرانی همکاری داشته است. او از هنرمندانِ برآمده از مرکز حفظ و اشاعه است که بعدها در شیدا و عارف نواخت و بعدتر در آوا با محمدرضا شجریان دوباره همکاری کرد و سال‌ها هم با دستان اجراهای متعددی را در داخل و خارج ایران شکل داد و توانست با دیگر دوستانش در این گروه نقش مهمی در معرفی موسیقی سنتی ایران در خارج از کشور داشته باشد. برای همین هم بود که جایزه بهترین موسیقی سال ۲۰۰۳ از وزارت فرهنگ فرانسه را دریافت کرد. با او درباره‌ی وضعیت کنونی موسیقی ایرانی و همچنین فعالیت‌های فردی‌اش به گفت‌وگو نشسته‌ایم:

  • * گفت‌و‌گو را از گروه دستان آغاز کنیم. شما مدت زیادی است که در ایران اجرا نداشته‌اید. چه شد که تصمیم گرفتید دوباره در ایران روی صحنه بروید؟

تقریباً سه سال از آخرین اجرای من در ایران می‌گذرد. آخرین اجرای «دستان» کار «میخانه خاموش» بود که با سالار عقیلی در برج میلاد روی صحنه بردیم. البته به غیر از تهران، در شهرهایی مانند شیراز هم کنسرت برگزار کردیم. بعد از آن دیگر اجرایی نداشتیم. البته بچه‌های گروه به صورت تک به تک در این مدت اجراهایی داشته‌اند. مثلاً آقای حدادی، آقای متبسم، آقای بهروزی‌نیا و … در این سال‌ها به اجرای برنامه پرداخته‌اند ولی به این شکل که همه با هم جمع شویم، نبوده است. البته من سال گذشته «دو نوازی» با آقای حدادی داشتم که در قالب گروه «دستان» نبود. بعد از آن دیگر کاری با «دستان» نداشتیم. سال گذشته هم با گروهی کار کردیم که کار خودم بود. کار را ضبط کردیم که این اثر «خانه تنهایی» نام دارد و سالار عقیلی خوانده است. گروهی از بچه‌های جوان‌تر را جمع کردیم و کار انجام شد. امسال هم قرار است گروه دستان با شهرام ناظری کنسرت داشته باشد. قرار است این‌جا دور هم جمع شویم. من کار جدیدی هم دارم که می‌خواهیم آن را با خوانندگی آقای ناظری اجرا کنیم.

ادامه مطلب

امیر جمال‌فرد: اجرای زنده محسن چاوشی تأثیرگذار و فوق‌العاده است

امیر جمال‌فرد: اجرای زنده محسن چاوشی تأثیرگذار و فوق‌العاده است

آلبوم موسیقی «سربلندان» در حوزه هنری رونمایی می‌شود

آلبوم موسیقی «سربلندان» از تولیدات فاخر مرکز موسیقی حوزه هنری روز دوشنبه سوم مهرماه ساعت ۱۷ با حضور فریدون شهبازیان، علی موسوی گرمارودی، فاضل نظری، حمیدرضا نوربخش، علیرضا قزوه، سعید بیابانکی، فريد سعادتمند، مسعود فروتن، وحید جلیلوند و عوامل تولید این اثر در سالن سوره رونمایی خواهد شد.

به گزارش روابط عمومی مرکز موسیقی، مراسم رونمایی از آلبوم موسیقی «سربلندان» به آهنگسازی محسن جلیلی از تولیدات فاخر مرکز موسیقی حوزه هنری ساعت ۱۷ روز دوشنبه سوم مهرماه در تالار سوره حوزه هنری با حضور فریدون شهبازیان، سید علی موسوی گرمارودی، فاضل نظری، حمیدرضا نوربخش، علیرضا قزوه، سعید بیابانکی، فريدسعادتمند،مسعود فروتن، وحید جلیلوند و عوامل تولید این اثر و جمعی از شاعران و موسیقیدانان بنام کشور برگزار می شود.

ادامه مطلب

اجرای زنده محسن چاوشی بسیار تأثیرگذار و فوق العادست

اجرای زنده محسن چاوشی بسیار تأثیرگذار و فوق العادست

امیر جمالفرد: اجرای زنده محسن چاوشی بسیار تأثیرگذار و فوق العادست

آن زمان که نامش در آلبوم «پرچم سفید» محسن چاوشی به چشم مخاطبان خورد شاید خیلی‌ها تصور نمی‌کردند که او بتواند در بازار موسیقی پاپ به عنوان یک تنظیم‌کننده، کارش را ادامه دهد. چون از یک سو جوان بود و از سوی دیگر خیلی‌ها او را با مقوله خوانندگی و نام هنری «امیراکس» شناخته بودند. اما «امیر جمالفرد» موفق شد پس از آن آلبوم چند همکاری موفق دیگر با محسن چاوشی و سایر خواننده‌ها نظیر حامد زمانی داشته باشد. او چندی پیش هم در آلبوم «یادم تو را فراموش» با صدای مازیار فلاحی حضور داشت و قطعاتی را برای این خواننده تنظیم کرده بود. حالا این روزها امیر جمالفرد دوباره روی خوانندگی متمرکز شده و به نوعی می‌توان گفت که این حیطه، پنجاه درصد دغدغه‌هایش شده است. این تنظیم‌کننده و خواننده چندی پیش مهمان دفتر سایت «موسیقی ما» بود و با هم درباره کارهای اخیرش و برنامه‌هایی که برای آینده دارد گپ زدیم. بحث درباره جزئیات همکاری با محسن چاوشی و همچنین بیان نظرات امیر جمالفرد درباره سایر تنظیم‌کننده‌ها از جمله نکات دیگر این گفتگو بود که متن کامل آن اکنون پیش روی شما قرار داد:

  • *کاراکتر آرام و بی سر و صدایی دارد که نشان ‌می‌دهد که بچه درس‌خوان بودی ولی چه شد که وارد موسیقی شدی؟!

بچه درس‌خوان بودم! (خنده) اما همان زمان موسیقی را هم دوست داشتم. مشکل بزرگ این بود که به کلاس می‌رفتم و می‌گفتم همه چیز را بلد هستم و بدون مطالعه سر جلسه امتحان می‌رفتم. در دبیرستان ریاضی خواندم و دانشگاه هم نرم افزار کامپیوتر ولی موسیقی از هفت سالگی با من بود. پدرم  یک کیبورد برایم خریده بود که به آن ارگ می‌گفتند. یکی از اقوام ما در جمع‌های خانوادگی دو آهنگ را به من یاد داد و موسیقی برایم از همان ارگ کوچک شروع شد و ارتباط خوبی با این هنر برقرار کردم.

ادامه مطلب

خاموشی یک آوازخوانِ تمام عیار

خاموشی یک آوازخوانِ تمام عیار

خاموشی یک آوازخوانِ تمام عیار

«امروز پدر دچار ایست قلبی شد و با وجود تلاش پزشکان عملیات احیا بی نتیجه ماند؛ او یک ماهی در بخش آی.سی.یو بستری بود و در آخرین روزها سطح هوشیاریش به پایین‌ترین حد ممکن خود رسیده بود. او سال‌ها دچار بیماری ریوی بود و این بار قدرت بلع خود را نیز از دست داده بود»

اینها را «نازنین گلچین» – دختر نادر گلچین می‌گوید. او از چهارم شهریور دربیمارستان گاندی بستری بود و از حدود ۱۰ سال پیش با بیماری سرطان ریه مبارزه می‌کرد. او که از سال ۵۴ کار هنری ارایه نداد؛ حالا در یک خاموشی ابدی فرورفته است. این لابد رسم روزگار است و نمی‌شود گلایه‌ای داشت؛ فقط می‌توان به تصویر او دلخوش ماند و به صدایش که می‌گویند تنها همان است که می‌ماند و به مهربانی‌های بدیعش در خانه‌ی مصفایش در مرکز شهر. به گفته‌ی «حمیدرضا نوربخش» مراسم تشییع او روز یکشنبه از ساعت ۹ تا ده و نیم از مقابل تالار وحدت انجام و در قطعه‌ی خانه هنرمندان به خاک سپرده می‌شود.

او از سالِ ۵۴ نخواند، می‌گفت رییس وزارت فرهنگ و هنرِ آن زمان بر اساسِ یک کینه‌ی شخصی دیگر به او اجازه‌ی فعالیت نداد و این فعالیت ادامه پیدا کرد و ادامه پیدا کرد تا در آخرین روز شهریور ۹۶ خاموشی ابدی شود. خودش در این باره گفت: «من عضوی از وزارت فرهنگ و هنر بودم؛ سال‌ها در این وزارتخانه با ارکسترهای مختلف همکاری داشتم. آن موقع به اقتضای جوانی حس و حال فعالیت در من زیاد بود؛ ولی با نزدیک شدن به ایام پیری خود به خود میل به فعالیت‌های هنری کاهش یافت. در ظاهر اینطور نشان نمی‌دهم ولی به قول شاعر «بر ظاهر آباد من امید مبند من خانه ویرانه‌ام از من بگریز»

ادامه مطلب

سمینار یاماها و بیست و پنجمین سالگرد تأسیس شرکت آرشه جام جم

سمینار یاماها و بیست و پنجمین سالگرد تأسیس شرکت آرشه جام جم

سمینار یاماها و بیست و پنجمین سالگرد تأسیس شرکت آرشه جام جم برگزار شد

سمینار یاهاما با حضور جمعی از موزیسین‌های داخلی و خارجی شامگاه روز یکشنبه ۲۶ شهریور در هتل اسپیناس تهران برگزار شد. در این برنامه علاوه بر رونمایی از چند ساز جدید یاماها، مروری بر فعالیت‌های شرکت «آرشه جام جم» به عنوان نماینده رسمی این برند مطرح در ایران انجام شد. در این برنامه استاد «بزرگ لشگری»، بنیانگذار شرکت آرشه جام جم، به همراه «ساختیانچی» هم حضور داشتند و سخنرانی کردند. اما یکی از نکات حائز اهمیت سمینار یاماها حضور دکتر «علی مرادخانی»، معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، و حمیدرضا نوربخش، رییس خانه موسیقی، بود. همچنین آهنگسازان برجسته‌ای نظیر دکتر محمد سریر و حسن ریاحی حضور داشتند.

در ابتدای برنامه محمد ساختیانچی، مدیر شرکت آرشه جام جم، گفت:«شرکت آرشه جام جم فعالیت خود را از اول نوامبر ۱۹۹۲ با شرکت یاماها آغاز کرد و اکنون بیش از ۲۵ سال است که می‌گذرد. وقتی استاد بزرگ لشگری و من این کار را شروع کردیم، ایشان بسیار جوان‌تر بودند. البته ایشان همیشه با انرژی که داشتند پشتیبان ما بودند. همانطور که مجری برنامه هم فرمودند قبل از همه ما به این سالن تشریف آوردند. کالایی که ما عرضه می‌کنیم از همه کالاهای دیگر متفاوت است چون عشق را به همه ما القا می‌کند. بنابراین گرچه امشب مهمانان و دوستان و رقبا و همکاران ما حضور دارند اما در حقیقت همه ما رفیق هستیم. من از همه دوستان و کسانی که اینجا تشریف آوردند تشکر می‌کنم و می‌خواهم بگویم که ما با همدیگر دوست و همکار هستیم و باید به همدیگر کمک کنیم. می‌توانم بگویم کشور ایران با شرایطی که دارد، خود به تنهایی بزرگترین مشتری یاماها موزیک گلف است. شعار یاماها عشق و اقدام به عمل آن است. برای موسیقی عشق لازم دارید و باید در جهت اشاعه موسیقی و آموزش و آشنایی با آن تلاش کنید. همه ما در این زمینه فعالیت می‌کنیم. آقای لشگری با عشق شروع کردند و پس از ۲۵ سال که از این کار گذشته، سه نسل از خانواده آقای لشگری فعالیت دارند.

ادامه مطلب


تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است