خانه » بیوگرافی خوانندگان » آشنایی با بزرگان موسیقی

آشنایی با بزرگان موسیقی

از کولدپلی و اَدل تا متالیکا و التون جان و دیگران

از کولدپلی و اَدل تا متالیکا و التون جان و دیگران

از کولدپلی و اَدل تا متالیکا و التون جان و دیگران

چرا ستارگان پاپ دستمزدهای تا این اندازه بالایی دارند؟ این سوالی است که بسیاری از ما بارها از خودمان و دیگران پرسیده‌ایم.

در قرون وسطی،‌ هنرمندان صحنه‌ای تنها عهده‌دار سرگرم کردن مهمانان در اعیاد و ایام تعطیل بودند. ولی امروزه شاید فقط میلیونرها باشند که از همراهی و معاشرت با یک موسیقی‌دان درجه‌یک جهانی لذت می‌برند. درآمد خالص موسیقی‌دان‌هایی که ما در این فهرست می‌آوریم، بسیار بالا است. به همین دلیل، «فوربز» مجبور شد تا رتبه‌بندی جداگانه‌ای از ثروتمندترین موسیقی‌دان‌های دنیا ارائه دهد. دلیل این همه ثروت آن‌ها چیست؟ استعداد؟ بخت و اقبال؟ موفقیت؟ یا…؟

ستارگان موسیقی پاپ و راک این پول‌های میلیونی را آسان به دست نمی‌آورند. درآمدهای میلیونی آن‌ها نیازمند کار زیاد و سخت، کنسرت‌های بی‌شمار، مصاحبه‌های پایان‌ناپذیر و جلسه‌های طاقت‌فرسای استودیویی است. از این رو، فارغ از اینکه این هنرمندان چه درآمدهایی دارند، قطعاً برای این همه زمانی که می‌گذارند، سزاوار آن هستند.

ادامه مطلب

روی صحنه رفتن تنها رهبر ارکستر زن ایرانی داخل کشور بعد از ده سال

روی صحنه رفتن تنها رهبر ارکستر زن ایرانی داخل کشور بعد از ده سال

روی صحنه رفتن تنها رهبر ارکستر زن ایرانی داخل کشور بعد از ده سال

رهبری ارکستر جزو معدود شغل‌ها در دنیاست که زنان هنوز نفوذ قابل توجهی به آن نکرده‌اند. در حال حاضر زنان چیره‌دست بسیاری در زمینه‌ی نوازندگی فعالیت می‌کنند؛ اما حرف اول در حرفه‌‌‌ی «رهبری» را –نه‌تنها در ایران که در تمام دنیا- مردان زده‌اند. «نزهت امیری» اما از معدود زنانِ رهبر ارکستر است که در ایران زندگی می‌کند؛ این در حالی است که «نازنین آقاخانی» نیز یکی دیگر از زنان فعال در این عرصه و مقیم کشور اتریش است که در سال ۱۳۸۹ به ایران سفر کرد و در حالی که باردار بود، ارکستر سمفونیک تهران را تمرین داد؛ آن ارکستر البته بدون حضور نازنین آقاخانی روی صحنه رفت. «نُزهت امیری» در سال ۱۳۸۴ ارکستر مضرابی را که در سال ۱۳۷۹ توسط حسین دهلوی پایه‌گذاری شده بود، رهبری کرد تا یکی از زنان ساختارشکن موسیقی ایران باشد؛ اما ادامه فعالیت او بنا به دلایلی با این ارکستر میسر نشد و به ناچار در سکوتی عمیق و طولانی مدت فرو رفت. حالا او قرار است پس از حدود ۱۰ سال ارکستر «نغمه‌باران» را در تالار وحدت و در قالب جشنواره موسیقی فجر رهبری کند. او در گفت‌وگویی با ما از سال‌های سکوت می‌گوید.

ادامه مطلب

شبی به یاد صدای خاطرات موسیقی ایران

شبی به یاد صدای خاطرات موسیقی ایران

شبی به یاد صدای خاطرات موسیقی ایران

فرهنگسرای نیاوران شامگاه ۱۵ آذر میزبان هنرمندان موسیقی و سینما بود تا در مراسم بزرگداشت ناصر فرهودی شرکت کنند.

در ابتدای مراسم سید عباس سجادی مدیرعامل بنیاد آفرینش‌های هنری نیاوران گفت: «در موسیقی نمی‌توان این دسته‌بندی را انجام داد که چه بخش‌هایی بیشتر دیده یا شنیده می‌شود چون همه بخش‌های موسیقی شنیدنی است و حتی بخش‌های دیدنی آن هم شنیدنی است. از همین رو افرادی مانند ناصر فرهودی به صداگذاری و صدابرداری در حوزه موسیقی هویت و شخصیت می‌دهند آن‌هم با پیوست اخلاقی و منشی که دارند. یکی از باورناپذیرترین مرگ‌ها، مرگ او بود. به عقیده من او تنها یک صدابردار و صداگذار نبود، بخش مهمی از خاطرات جامعه هنری را در جایی ضبط کرده است. متاسفانه بذر فتنه در حوزه موسیقی زیاد شده، دوستان نسبت به یکدیگر کم لطف شده‌اند و آن‌طور که باید حواسشان نیست. قدر یکدیگر را بدانیم، پیش از اینکه خیلی دیر شود. موسیقی را جدی بگیریم و به آن جدی‌تر نگاه کنیم. افرادی مانند ناصر فرهودی به صداگذاری و صدابرداری در حوزه موسیقی هویت و شخصیت میدهند آنهم با پیوست اخلاقی و منشی که دارند.»

ادامه مطلب

لوریس چکناواریان: هر روز عشق را تجربه می‌کنم

لوریس چکناواریان: هر روز عشق را تجربه می‌کنم

لوریس چکناواریان: هر روز عشق را تجربه می‌کنم

ایران هفتاد و چند میلیون نفر جمعیت دارد. تصور کنید قلب‌ چند نفر از این هفتاد و چند میلیون برای ایران می‌تپد؟ اینکه دل‌شان بخواهد هر صبح که بلند می‌شوند، با لبخندشان، با درست انجام دادن کارشان -مهم نیست چه کاری و در چه موقعیت اجتماعی- با احترام‌شان به حقوق دیگران،‌ با درست رفتار کردن‌شان، تلاش کنند که سرزمین‌شان گامی رو به جلو بردارد؟ لابد زیادند؛ لااقل امیدواریم که زیاد باشند.

در میان این آدم‌ها اما «لوریس چکناواریان» یک ایرانی تمام است. ۸۰ سال پیش در بروجرد به دنیا آمده و خودش را بیش از هر کسی ایرانی می‌داند. ۸۰ سال؟‌ این یک شوخی بزرگ است. اصلاً همین حالا که این جمله را خواندید، دست‌تان را به نزدیک‌ترین تخته‌ی دور و برتان بزنید! «لوریس» جوان با آن همه سرزندگی و انگیزه، با این ذهن خلاق که همچنان سمفونی‌های پیچیده‌اش مثال‌زدنی است، با این همه خوش‌لباسی، با این اعداد و ارقام بیگانه است. اصلاً مگر نه اینکه سن و سال یک عدد است؟ این عدد هر چه می‌خواهد بگوید.

آشنایی و معاشرت با «لوریس» یک بخت است. می‌توانی ساعت‌ها بنشینی روبه‌رویش در آن خانه‌ی خاص و قدیمی در خیابان سی‌تیر یا در کافه «نادری» یا همین دفتر سایت و او گل بگوید و شما گل بشنوید. طوری از عشق به «خداوند» می‌گوید که انگار دارد از دوستی نزدیک سخن می‌گوید. او می‌گوید قلب آدم، کوچک است؛ اما بی‌نهایت جا برای عشق دارد. راست می‌گوید؛ عشق هفتاد و چند میلیون آدم در قلب اوست و عشق او در قلب میلیون‌ها نفر.

خواندن این گفت‌وگو را از دست ندهید. شاید با نگاهی دیگر با «عشق» روبه‌رو شدید.

ادامه مطلب

کلهر کمانچه است و کمانچه، کلهر

کلهر کمانچه است و کمانچه، کلهر

کلهر کمانچه است و کمانچه، کلهر

«کیهان کلهر» یک پدیده است؛ نه‌تنها در موسیقی ایران که در عالمِ موسیقی در کلِ گیتی. او به اندازه‌ای با سازش عجین شده که نمی‌توان گفت کلهر کمانچه می‌نوازد، این سازِ کلهر است، بلکه باید گفت: «این ساز، کلهر است».

رنگ و ایده‌هایی که با سازش پیاده می‌کند، تنها مختصِ خود او است. یک نفر در دنیا هست که به این شکل می‌نوازد و آن کلهر است. او به اندازه‌ای با سازش عجین است که برای شنونده‌ای که او را می‌شنود، کار مشکلی است که در تمام یک ساعت و نیمی که او کمانچه‌اش را در دست دارد، به چیز دیگری فکر کند. شاید او از معدود نوازندگانی است که همچنان این توان را دارد تا تمامی حواس و عواطف شما را تحت‌الشعاع قرار ‌دهد.

این توانایی‌، بدون‌شک یک راز بزرگ است که تنها یک کلید دارد: مهارت. او با قدرت هرچه تمام‌تر به رنگ‌های مختلفی که می‌توان از کمانچه گرفت، اشراف دارد و همچنین پوزیسیون‌های آرشه. اینکه آرشه در کجای سیم کشیده شود، تفاوت می‌کند و او این را به خوبی می‌داند. پیتزیکاتوهایش هم ریتم‌های شگرفی است که با دست راست و چپش ایجاد و صدایی تولید می‌کند بسیار مشکل و در عینِ حال ترد و منحصربه‌فرد.

ادامه مطلب

سبک کلاسیکClassical Harmonica

سبک کلاسیکClassical Harmonica

 سبک کلاسیکClassical Harmonica

سبک کلاسیکClassical Harmonica

لری ادلر ازبزرگترین و محبوب ترین نوازندگان تاریخ سازدهنی است که توانست آثار مطرح موسیقی کلاسیک را با زیبایی و مهارت کم نظیر و بی سابقه ای به وسیله سازدهنی کروماتیک اجرا نماید.با آثار وی بود که طرز نگرش علاقه مندان موسیقی و همچنین سایر موسیقیدانان در مورد سازدهنی به عنوان یک آلت موسیقی کم ارزش و هم ردیف نوعی اسباب بازی تغییر کردو به تدریج آن را به عنوان نوعی  ساز جدی که حتی قابلیت اجرای آثار موسیقی کلاسیک را نیز دارد به همگان معرفی نمود آهنگ

ادامه مطلب

زندگی‌نامه و فعالیت‌هنری استاد مسعود شعاری

زندگی‌نامه و فعالیت‌هنری استاد مسعود شعاری

 زندگی‌نامه و فعالیت‌هنری استاد مسعود شعاری

مسعود شعاری:
زندگی‌نامه و فعالیت‌هنری
مسعود شعاری در سال ۱۳۴۰ در تهران متولد شد. موسیقی را از کودکی و با فراگیری سنتور نزد منیژه علی‌پور آغاز کرد. سپس نزدداریوش طلایی به فراگیری سه‌تار پرداخت و از سال ۱۳۶۱ آموزش ردیف موسیقی ایران و فراگیری تار را نزد محمدرضا لطفی آغاز نمود. همچنین قطعات بسیاری از موسیقی قدما را نزد استاد اصغر بهاری آموخت. وی سپس به کمک اساتیدی چون استاد مهدی کمالیان و محمود هاشمی به پژوهش و بازسازی مکاتب سه‌تار نوازی قدما نظیر صبا، هرمزی، فروتن، عبادی و غیره پرداخت که دو آلبوم شباهنگ و کاروان صبا حاصل این دوره از فعالیت اوست. او در آلبوم شباهنگ قطعاتی از موسیقی قدما را در سه‌گاه و اصفهان تنظیم و اجرا نمود که مورد توجه قرار گرفت. این قطعات شامل آثار استادانی چون استاد اصغر بهاری، رکن‌الدین مختاری، یوسف فروتن و سعید هرمزی بود. همچنین او در آلبوم کاروان صبا قطعات استادابوالحسن صبا را با شیوه اجرایی مختص سه‌تار تنظیم کرد و خود به اجرای آنها پرداخت. مسعود شعاری همچنین به امر آموزش نیز پرداخت و با تاسیس مرکز آموزشی همساز شاگردان بسیاری تربیت نمود. او در ادامه مسیر نوازندگی اش دست به تجربیاتی درموسیقی تلفیقی زد که تاکنون منجر به خلق ۴ آلبوم : سیر، انتظار، در سایه باد و رهاب شده است. در این آثار وی تلاش کرده است تا گفتگویی شنیدنی میان سه‌تار و سازهای غیر ایرانی ایجاد کند.

ادامه مطلب

یک گفت و گوی متفاوت با سامان احتشامی و راز خوشبختی‌اش

یک گفت و گوی متفاوت با سامان احتشامی و راز خوشبختی‌اش

یک گفت و گوی متفاوت با سامان احتشامی و راز خوشبختی‌اش

سامان احتشامی همیشه خوش اخلاق است. دراوج خستگی و کار هم انرژی مثبت فراوانی از او به جمع ساطع می شود و امکان ندارد او در جمعی باشد و بساط خنده و شادی مهیا نباشد. او در یکی دو ماه گذشته بسیار پرکار بودو کنسرت «پیانو، ملودیکاو…» را روی صحنه برد و با استقبال جالب توجهی نیز رو به رو شد. چهره های سرشناس زیادی به این کنسرت آمدند و باعث شد نام این موزیسین باسابقه بار دیگر در رسانه ها منعکس شود. سامان احتشامی پس از مدت ها در یک گفتگوی متفاوت و خاص، از رازهای خوشبخی اش پرده برداشته است:

  • * موسیقی برای سامان احتشامی بیشتر تفریح است، کار یا…؟

دوران خردسالی، موسیقی اسباب بازی من بود و الان شغل من است و چه اتفاقی بیفتد من از موسیقی بخواهم لذت ببرم. شاید کسانی که اهل موسیقی هستند اما موسیقی نمی‌دانند درک نکنند چه می‌گویم. اصولا من موسیقی گوش نمی‌کنم. از موسیقی بدم می‌آید چون شغلم است. من هر روز بالای ۱۴ ساعت با موسیقی زندگی می‌کنم.

  • * از کجا و چطور موسیقی شروع شد و اسباب بازی بود؟

از قابلمه‌های مادرم. مادرم همیشه ناراحت بود چرا قابلمه‌هایش دسته ندارد یا درش خراب شده است چون من همیشه از کاسه و بشقاب و قابلمه و سایر ابزار داخل آشپزخانه به عنوان ساز استفاده کرده و دایم خرابشان می‌کردم. پدربزرگم در سن سه، چهار سالگی‎ام از شاه‌عبدالعظیم یک تنبک کوزه‌ای برایم خرید و با آن مهمانی‌ها را می‌چرخاندم. آنروزها تفریحی که نبود. همه هم می‌گفتند چه قدر با استعداد است. مادر من معلم مدرسه بود. همکارش سهیلا خانم که معلم ورزش بود و برخلاف ما بسیار پولدار بودند پیانو داشتند و مادر من سر چشم و هم‌چشمی با سهیلا خانم فرش زیر پا و طلاهایش را فروخت و پیانو خرید تا مثل سهیلا خانم کلاس پیانو برود. من و مادرم برای یاد گرفتن پیانو نزد آقای ایرج مهربخش رفتیم. معلم پیانو به مادرم گفت باید ناخن‌ها را کوتاه کند و همین موضوع باعث شد دیگر ادامه ندهد. اما من همچنان نزد ایشان می‌رفتم و به قدری پیشرفت کردم تا سرپرست گروه سرود مدرسه شدم و همیشه هم در منطقه اول می‌شدیم. جالب اینکه در سن هفت سالگی از طرف مدرسه به برنامه صبح جمعه با شما رفتم و آنجا برای اولین بار استودیو و میکروفن دیدم. معلم ورزش و سرود من آقای فردین خلعتبری بود و معلم دینی هم آقای جواد هاشمی. کانون پرورش فکری کودکان و نوجوان در سال ۶۸ به من دیپلم افتخاری موسیقی دادند وقتی پنجم دبستان بودم. نوازنده پیانوی دبیرستانی بودم که علی تفرشی سرگروه بود و برایشان سخت بود یک بچه دبستانی برای دبیرستانی‌ها پیانو بزند. البته که برای من افتخار بود.

ادامه مطلب


تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است