خانه » آموزش موسیقی » آموزش ساز ها (صفحه ی 12)

آموزش ساز ها

آموزش پیانو (قسمت سوم)

آموزش پیانو (قسمت سوم)

اكتاو: پيانو و ارگ تقريبا شامل تعداد زيادي كلاويه مي باشند كه آن ها را به چند دسته تقسيم مي كنيم كه به هر دسته یک اكتاو مي گويند.به هر هفت كليد سفيد و پنج كليد سياه كه از نت دو شروع و در سمت راست به نت دو ختم مي شود اكتاو مي گويند.

ارزش زماني نت ها:  اگر دقت كرده باشيد ديده ايد كه بعضي آهنگ ها ريتم و ملودي تندي دارند و برخي ديگر آهسته مي باشند .با دقت بيشتر درمي يابيم كه هر آهنگ سرعت خاص به خودش را دارد.براي مثال وقتي نتي را پيش روي ما مي گذارند اگر ارزش زماني نت ها را بدانيم متوجه مي شويم كه بعضي از شستي ها را بايد بيشتر نگه داريم و بعضي ديگر را بايد سريع بنوازيم و دست را از روي آن زودتر برداريم.به ارزش زماني يك نت كشش يا ديرند نيز مي گويند.جا دارد براي آشنايي با ارزش زماني نت ها جلسات قبل را خوب آموخته باشيد زيرا زماني كه شما هنوز يك نت را نمي شناسيد مسلما نمي توانيد ارزش زماني آن را در يابيد .پس تا وقتي كه به جلسات قبل مسلط نشده ايد و تمرين نكرده ايد نمي توانيد اين مبحث را بياموزيد.

نت ها به ترتيب از كند به تند عبارتند از:

نت گرد        نت سفيد          نت سياه      نت چنگ          نت دولاچنگ        نت سه لا چنگ و ….

براي مثال زماني كه نت سياه را مي بينيم به اندازه ي يك ضرب ( معمولا يك ثانيه) شستي را پايين نگه مي داريم.

اگر نت هاي آهنگ هاي تند را نگاه كنيد مي بينيد كه بيشتر نت ها چنگ مي باشند و بايد براي نواختن اين نوع آهنگ ها دستاني فرز و سريع داشته باشيم كه لازمه ي آن هماهنگي سريع ذهن با انگشتان است كه با تمرين زياد حاصل مي شود.

نت هاي نقطه دار: اگر در سمت راست نتي نقطه باشد به اين معناست كه بايد به اندازه ي نصف ارزش آن را به آن بيفزايم يعني آن را يك ونيم برابر سريع كنيم.

سه نت سفيد = گرد نقطه دار                                     سفيد نقطه دار= سه سياه       سياه نقطه دار=سه چنگ

سكوت ها:

سكوت ها به اين معنا هستند كه براي مدت معيني صوت ساكت بماند به طوري كه زمان مواجه شدن با سكوت ها در نت مي بايست انگشت ها را به طور كامل از روي كلاويه ها برداشت تا به اندازه ي ارزش آن سكوت صوتي نواخته نشود.

تمرين – بدون شك اين جلسه مهم ترين جلسه ي آموزش است و نه تنها براي پيانو بلكه براي ديگر سازها نيز دانستن آن ضروري است. حال براي آنكه جلسات از حالت خشكي و تئوري كمي بيرون بيايد نت گوشي آهنگ تولد را مي گذارم .تا در ضمن آمادگي براي نواختن كم كم در جلسات بعدي به سراغ  تمرين هاي عملي بپردازيم. (شروع از چپ به راست است)

 Sol  sol do      sol sol  do        sol sol do do si la si      sol sol si       sol sol si                sol sol la

  sol la si do                 مبارك       مبارك              تولدت مبارك                  تولد                 تولد

تولدت مبارك

    Sol  la la sol fa mi re                  re mi mi re do do

چو گل پرخنده باشي                 دلت شادو لبت خوش

    

Sol  la la sol fa mi re                   re mi mi re do do

تا صد سال زنده باشي           بيا شمع هارو فوت كن    

 

آموزش پیانو (قسمت دوم)

آموزش پیانو (قسمت دوم)

طریقه ی شناسایی راحت تر نت ها روی خطوط:

همان طور که در جلسه ی اول گفته شد نت ها یا روی خطوط حامل قرار می گیرند و یا بین این خطوط.

طبیعتا شناسایی و سلفژ نت ها در ابتدا کمی سخت است به همین منظور این نت ها را مطابق     قاعده ی زیر حفظ کنید:

  • نت هایی که روی خطوط حامل هستند:< می سل سی ر فا  >

نت هایی که بین خطوط حامل هستند :< فا لا دو می >  که برای بهتر به حافظه سپردن با رمز <فالوده ی من > حفظ کنید.

فاصله : هر نت با نت ديگر يك پرده( يك تن) فاصله دارد به جز نت  (مي تا فا) و (سي تا دو) كه نيم پرده با هم فاصله دارند و (اگر به شستی ها دقت کنید می بینید بین این نت ها کلاویه ی سیاهی وجود ندارد.)

هم چنين كلاويه هاي سفيد با كلاويه هاي سياه مجاور خود نيم پرده فاصله دارند.اگر به شكل هم دقت كنيد متوجه ميشويد كه بين (مي تا فا ) و (سي تا دو) هيچ نيم پرده اي وجود ندارد پس فاصله شان نيم پرده است.

براي مثال فاصله ي( دو تا فا)‌ ۲٫۵ پرده و فاصله ي ( سل تا سي )۲ پرده  هست.

 كلاويه هاي سياه: كلاويه (شستي )هاي سياه صدا را نيم پرده تغيير مي دهند.(سمت راست زیر و سمت چپ بم تر است)

  • نام گذاری  کلاویه های  سیاه نیز به کمک کلاویه های سفید انجام می شود به این ترتیب که اگر این کلاویه  سمت چپ یک نت (بم تر) باشد به اسم آن نت بمول(bemol ) اضافه می کنیم و اگر سمت راست باشد به نام آن نت  دیز  (diese) اضافه می کنیم.

براي مثال مشاهده كنيد كه كلاويه ي سياه (نيم پرده) سمت راست re

ر دیز نام دارد و از آن جا که این نیم پرده سمت چپ mi نيز قرار دارد مي بمول نيز ناميده  مي شود.به اين نيم پرده ها كه داراي دو اسم نيز مي باشند نت هاي آنارمونيك گفته مي شود.

حال شايد برايتان سوال باشد كه از كدام نام (ديز يا بمول ) استفاده كنيم.جواب اين است كه اين نام گذاري بستگي به جهت نواختن آن نت دارد.اگر از چپ به راست آمديد و به آن نيم پرده رسيديد از بمول

استفاده كنيد و اگر از راست مي نواختيد و به آن نيم پرده رسيديد از ديز استفاده كنيد.

  •  دیز (نیم پرده زیر) را با نماد #  و بمول را با حرف b نشان مي دهند كه اين علائم در سمت چپ نت اصلي ظاهر مي شوند.
  • بیشتر بدانید:(ربع پرده): همان طور که میدانید نیم پرده ها( کلاویه های سیاه) را با علائم تغییر دهنده ی دیز و بمول میشناسیم اما جالب است بدانید که ما علاوه بر نیم پرده واحد کوچکتری به نام ربع پرده هم داریم.

    پیانو فقط شامل پرده و نیم پرده است اما بیشتر سازهای زهی و زخمه ای ایرانی دارای ربع پرده نیز می باشند.زیرا در این سازها نیاز به تغییر صوت به میزان بسیار کم ضروری است.

    به ربع پرده بم کردن کرون (koron) و به ربع پرده زير كردن صدا سري (sori) مي گويند كه از ابداعات  علي نقي وزيري مي باشد.

    ارگ نوازان توجه داشته باشند كه امروزه كيبوردهاي نسبتا مدرن داراي ربع پرده مي باشند كه به صراحت مي توانم بگويم براي نواختن آهنگ هاي بندري و ۸/۶ حتما بايد كيبورد شما داراي ربع پرده ( سري و كرون ) باشد.به همين منظور اگر قصد نواختن اين آهنگها را داريد حتما هنگام خريد ربع پرده را مد نظر داشته باشيد گر چه امروزه كيبوردهاي بالاي ۳۰۰ تومان همگي داراي ربع پرده هستند.

    تمرين-

    به قسمت آرشيو نت برويد و سعي كنيد نت ها را سلف‍ژ (آناليز.نت خواني)  كنيد.اگر دروس را دنبال مي كنيد حتما نظر بگذاريد.به زودي وارد مطالب تخصصي تر مي شويم و دروس عملي را هم شروع مي كنيم. .و در آخر فقط يك مطلب را تاكيد مي كنم: تمرين تمرين تمرين

 

آموزش پیانو (قسمت اول)

آموزش پیانو (قسمت اول)

جلسه ي اول آموزش پيانو

نت: الفباي موسيقي را نت مي نامند.كه عبارتند از: دو   ر  مي  فا سل  لا   سي

                                                                                       si   la  sol  fa   mi   re  do

اصل يك موسيقي:نت ها از چپ به راست صدايشان زير تر و از راست به چپ صدايشان بم تر مي شود.  

در برخي كشورها نت ها را با حروف انگليسي نشان مي دهند:

A = la   B = si  C = do   D = re  E = mi   F = fa   G = sol

  •  به شستي هاي سياه و سفيد(هردو) پيانو يا  كلاويه مي گويند.

خطوط حامل: به ۵ خط موازي و مساوي كه بر روي هم قرار گرفته اند خطوط حامل مي گويند .ضمنا اين خطوط از پايين به بالا خوانده مي شوند يعني پايين ترين خط شماره ي ۱ است و بالاترين خط شماره ي ۵ است.

  • نت ها يا روي خطوط حامل یا بین خطوط حامل قرار مي گيرند

نت ها همچنين مي توانند بالا يا پايين خطوط حامل نيز قرار گيرند كه در اين صورت با اضافه كردن خطوطي به نام خطوط كمكي مشخص مي شوند.

سركليد:

ما براي مشخص شدن جاي نت ها از سركليد استفاده مي كنيم.براي مثال وقتي مي خواهيم شستي  فا را بزنيم  بايد بدانيم كه جاي آن روي خطوط كجاست.شستي سل (سوپرانو) كه يك دايره ي كوچك آن روي خط دوم است نمايانگر اين است كه نت سل روي خط دوم قرار دارد.از همين رو جاي باقي نت ها نيز مشخص مي شود.(خطوط بالايي زيرتر و خطوط پاييني بم تر هستند.)

بقيه سر كليد ها جلسه بعد آموزش داده مي شوند.

طريقه ي بهترحفظ كردن جاي نت ها در جلسه ي دوم آموزش داده ميشود.

 

آشنایی با پیانو

آشنایی با پیانو

پیانو یکی از سازهای صفحه‌کلیددار و مشهورترین آن‌ها است. صدای پیانو در اثر برخورد چکش‌هایی با سیم‌های آن تولید می‌شود. این چکش‌ها در اثر فشرده‌شدن کلیدها (کلاویه‌ها) به حرکت در می‌آیند. سیم‌های پیانو به صفحه‌ای موسوم به «صفحهٔ صدا» متصل شده‌اند که نقش تقویت‌کنندهٔ صدای آن‌ها را دارد.

پیانو به عنوان مادر سازها و کامل‌ترین ساز نیز شناخته می‌شود؛ علت نسبت دادن این لقب‌ها به این ساز آن است که پیانو قادر است محدودهٔ بسیار گسترده‌ای از اصوات را تولید کند در حالی که سایر سازهای اصیل موسیقی تنها بخشی از این محدودهٔ صدا را تولید می‌کنند. پیانو در شکل فعلی‌اش بیش از هفت اکتاو دارد و قادر به تولید فرکانس‌هایی از حدود ۲۰ تا ۵۰۰۰ هرتز می‌باشد، در حالی که در مقام مقایسه ساز ویولن تنها قادر به تولید کمتر از چهار اکتاو و بهترین خواننده‌ها تنها قادر به خواندن کمتر از سه اکتاو صدا هستند.

تاریخچه

پیانو به شکل مدرن را بارتولومئو کریستوفوری در سال ۱۷۰۹ میلادی در شهر پادووای ایتالیا اختراع کرد.[۲][۳] قبل از اختراع پیانو از سازی قدیمی‌تر به نام «هارپسیکورد» (Harpsichord)استفاده می‌شد. تفاوت عمده و مهمی که پیانو با سازهای مشابه قبل از خودش داشت آن بود که در سازهای مشابه قبلی، شدت صدای حاصل از فشرده‌شدن یک کلاویه، مستقل از شدت ضربهٔ واردشده بر کلید، مقداری ثابت بود، اما در پیانو نوازنده قادر بود با ملایم ضربه‌زدن به کلیدها صدایی نرم‌تر ایجاد کند، یا با ضربات محکم‌تر صدایی درشت‌تر با پیانو تولید کند. همین ویژگی باعث شد که به سرعت پیانو مورد توجه آهنگسازان قرن هجدهم میلادی قرار بگیرد.

نام‌گذاری

نام کامل ساز پیانو، پیانو فورته (Pianoforte) می‌باشد، که از دو قسمت پیانو به معنی ملایم و فورته به معنی با صدای بلند (رسا) تشکیل شده‌است، و به خوبی منعکس کنندهٔ توانایی این ساز در تولید شدت‌های گوناگون می‌باشد.[۴]

پیانوهای اولیه ابعاد بزرگ، و شکل خاصی داشتند. آن‌چه که در اصطلاح به آن پیانوی بزرگ گفته می‌شود (و در ایران با نام نادرست پیانویرویال شناخته می‌شود) غالباً بیش از دو متر طول دارد و دارای در بزرگی‌است که برای هرچه‌بهترشدن صدای پیانو، معمولاً در هنگام نواختن ساز این در را در وضعیت نیمه‌باز توسط پایهٔ کوچکی ثابت می‌کنند. انواع دیگر پیانو با نام‌های پیانوی ایستاده یا دیواری (Stand یا Upright) پیانوی چهارگوش (Square) و غیره، ابعاد کوچک‌تری دارند و برای مصارف خانگی یا در اماکن عمومی طراحی شده‌اند.

نحوه صدادهی

چکش‌های پیانو

چکش‌های پیانو به واسطهٔ مجموعه‌ای از اهرم‌های ظریف به کلیدهای پیانو متصل می‌شوند. به مجموعهٔ این اهرم‌ها و چکش‌ها عملگر یا Action پیانو گفته می‌شود. وظیفهٔ این مجوعه افزایش شتاب چکش‌ها در برخورد به سیم‌ها، و کنترل عکس‌العمل بازگشتی آن‌ها پس از برخورد به سیم است. معمولاً سر چکش‌ها توسط لایه‌ای از نمد یا الیاف مشابه طبیعی یا مصنوعی پوشانده می‌شود تا کیفیت صدای پیانو را بهبود ببخشد. کیفیت صدای پیانو متأثر از عوامل دیگری نظیر کیفیت صفحهٔ صدا و غیره نیز می‌باشد.

کلیدهای پیانو

۷ کلید سفید در هر اوکتاو پیانو برای ۷ نت دو ر می فا سل لا سی وجود دارد. علاوه بر این کلیدهای سفید کلیدهای سیاه‌رنگی هم بین بعضی از کلیدهای سفید وجود دارد. بین کلیدهای سفیدرنگ می و فا و نیز بین کلیدهای سفیدرنگ سی و دو کلید سیاه‌رنگ وجود ندارد.

هر کلید سیاه‌رنگ در پیانو در حکم نت دیز برای نت مربوط به کلید سفیدرنگ سمت چپ آن (یعنی آن کلید سیاه در سمت راست آن کلید سفید قرار دارد) و در حکم نت بمول برای نت مربوط به کلید سفیدرنگ سمت راست آن (یعنی آن کلید سیاه در سمت چپ آن کلید سفید قرار دارد) است.

انواع پیانو

  • پیانو دیواری (Vertical – Upright)
  • پیانو اسپینت
  • پیانو کنسول
  • پیانوی بزرگ

البته پیانوهای بسیار زیادی در گذشته رایج بوده‌اند. برای مثال پیانوهای گنجه‌ای، صرافی، میزی، میز منشی، دوطبقه و انواع دیگر. ولی امروزه دیگر آنها رواج ندارند و از پیانوهای پیشرفته تر استفاده می‌شود.

نحوه نواختن پیانو

پیانو توسط ضربه نوک انگشتان نواخته می‌شود. برای این کار دست را بلند کرده و سپس فرود آورده و با نوک انگشت مورد نظر ضربه می‌زنیم. مکانیسم پیانو تولید صدا می‌کند. بدلیل شکل مکانیسم پیانو یک پیانسیت می‌تواند همزمان تا ده نت را به صدا درآورد.

محل قرارگیری انگشتان دو دست روی کلیدهای پیانو در نواختن آن اهمیت دارد. معمولاً در آهنگ‌ها نت اول شماره دارد که انگشت شروع کننده در نواختن آن آهنگ را مشخص می‌کند. در این صورت شماره یک برای انگشت‌های شست دو دست است و به ترتیب سایر انگشت‌ها شماره‌های ۲ تا ۵ را خواهد داشت. شست دست راست روی چهارمین نت دوی پیانو قرار می‌گیرد. البته این مورد در مورد همه آهنگ‌ها عمومیت ندارد و برخی آهنگ‌سازان نت شروع کننده در آهنگشان را شماره نمی‌زنند. در این صورت پیانیست باید خودش محل قرارگیری انگشتانش روی کلیدهای پیانو را با توجه به نوع نت‌های موجود در آهنگ تشخیص دهد.

گاهی پیانیست جای دو دست‌اش را روی کلیدهای پیانو با هم عوض می‌کند و گاهی بدون نواختن کلید پیانو با انگشتان شست دو دستش از سایر انگشتها استفاده می‌کند.

نحوه نت‌نویسی برای پیانو

نت نویسی پیانو در دو حامل انجام می‌شود. حامل بالا برای دست راست و حامل پایین برای دست چپ. معمولاً حامل بالایی را با کلید سل و حامل پایین را با کلید فای خط چهارم نشان می‌دهند. این دو حامل با نت دوی وسط از هم متمایز می‌گردند. یک نوازنده پیانو باید بتواند همزمان دو خط موسیقی را خوانده و با هر دو دست اجرا نماید.


خرید وی پی ان
تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است